ทน อยู่บ้านแฟนไม่ไหวเพราะแฟนชอบทำร้ายความรู้สึก

ผมเพิ่งส่งตัวผูกข้อไม้ข้อมือกับแฟนได้ เดือนเศษๆ และย้ายไปอยู่บ้านแฟน  ที่ห่างจากบ้านผมไปประมาณ 3 กม. ก่อนหน้านี้เราคบกันมา 4 ปี  แรกๆก็รักกันปกติ ช่วง 1 ปีหลังๆ เริ่มมีทะเลาะกันบ้าง รุนแรงตามเรื่องที่ทะเลาะกัน สาเหตุหลักๆก็จะมาจาก เขาต้องการให้ผมไปทำพิธีทางผู้ใหญ่ให้ถูกต้องและอยู่ด้วยกัน ( ซึ่งก่อนหน้านี้เราต่างคนต่างอยู่คนละบ้าน  ) และเรื่องบางเรื่องที่ผมทำตามใจเขาไม่ได้ทุกเรื่อง    ซึ่งต้องบอกก่อนว่านิสัยของผมและเขาค่อนข้างแตกต่างกัน  เขาเองเป็นคนค่อนข้างแรงและอารมณ์ร้อน  พูดโผงผางและไม่ค่อยรักษาน้ำใจใคร  ส่วนผมเองค่อนข้างเป็นคนอารมณ์เย็นกว่า  แต่ก็ร้อนบ้างบางเวลาตามเรื่องที่เข้ามา

     โดยเหตุหลักๆที่ทะเลาะกันเหมือนที่บอกมาคือ เขาต้องการให้ ผู้ใหญ่ทางบ้านผมไปทำพีธีให้ถูกต้อง ผมก็ทำตามเขา  ที่ทำตามไม่ใช่ผมคิดเองไม่ได้ว่าต้องทำแล้วรอให้ผูหญิงเป็นฝ่ายเอ่ยปาก  แต่ทางบ้านผมฐานะค่อนข้างไม่ค่อยดี ติดปัญหาเรื่องเงินทองที่ยะใช้จัดงานต่างๆ  ผมจึงขอเลื่อนเขาไป  แต่แฟนไม่ยอม  ผมจึงต้องหาหยิบยืมมาเพื่อจัดพิธีตรงนี้และผูกข้อไม้ข้อมือส่งตัว  

     ก่อนจะมีจัดพิธีผมก็ได้คุยกับแฟนแล้วว่า ถ้าอยู่ด้วยกัน   คงไม่มีปัญหาเรื่องทะเบาะเดิมๆอีกใช่มั้ย  แฟนเองก็ยอมรับตามนั้นว่าจะไม่มีปัญหาพวกนี้ แต่หลังจากพิธีเรียบร้อยและอยู่ด้วยกัน ก็มีปัญหาเดิมๆ ทะเลาะเดิมๆแต่ต่างที่เหตุผล เป็นเรื่องเขามักชอบพูดทำร้ายความรู้สึกผมบ่อยๆ  รวมทั้งพ่อของเขาเองก็ดูไม่ค่อยชอบผมสักเท่าไหร่  ไม่เคยพูดดีด้วย  ชอบพูดเหน็บแนมกระทบให้เรารู้สึกเหมือนเราเป็นส่วนเกินของครอบครัวเขาอยู่บ่อยๆ

     จนเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน  แฟนผมต้องออกจากงานที่เคยทำงานเดียวกันกับผม  เพราะถูกกดดันให้ออก เหลือผมทำงานอยู่ที่นั่นคนเดียว  สาเหตุที่ผมยังไม่ได้ออกเพราะ จำเป็นต้องอดทนทำงานเพื่อนำเงินมาส่งรถกระบะที่ซื้อมาได้ 4 ปี  ส่วนแฟนก็เตรียมขายของกินตามเปิดท้านและนัด  ผมเองก็ช่วยกันซื้อของช่วยกันทำและไปรับไปส่งไปตั้งร้านด้วยกันทุกวัน  ขายดีบ้างไม่ดีบ้างตาม สถานที่และความชอบของลูกค้า  หลังๆขายไม่ค่อยดีนัก  แต่ก็ไม่ถึงกับขาดทุนหรือน้อยมาก  แฟนก็เริ่มอารมณ์ไม่ดีและกลับมาบ้านจะทะเลาะกับผมทุกวัน   ด่าผมทุกวัน  ว่าผมน่าเบื่อ  ผมท ำตัวสังกะตาย (คงเพราะเหนื่อยกับงานประจำที่ทำ )  จนมาวันนี้  เราทะเลาะกันค่อนข้างหนัก  เพราะเรื่องเดิม  และไล่ให้ผมเลิกกับเขาไป   ผมจึงออกมา  และในใจก็คิดอยู่ตลอดว่าเราไม่ไหวแล้วกับการต้องอยู่แบบนี้   ต้องอดทนขนาดนี้ ต้องเหนื่อยใจ ทนเสียความรู้สึกไปเรื่อยๆแบบนี้  เขาเองก็ยินดี และเปิดประตูให้ผมไปโดยไม่ลังเล  

ผมทำถูกต้องแล้วหรือไม่ครับที่จะเลิกกับเขา   ที่เดินออกมาจากตรงนั้น
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่