สวัสดีค่ะเราเป็นตุ๊ดที่เหมือนตุ๊ดธรรมดาทั่วไปเทคฮอร์โมน ดูแลผิว แต่งหน้าบ้างแต่ไม่เยอะแล้วก็ชอบผู้ชาย
ตอนเราขึ้นม.ปลายเราย้าย รร.ใหม่ เพื่อนสนิทคนแรกของเราก็คือเพื่อนตุ๊ดคนนั้นเราสนิทกันมากๆ นั่งโต๊ะข้างกันตลอดตั้งแต่ม.4ถึงม.5 มีปัญหาอะไรปรึกษากันตลอด ตอนม.5เราก็เป็นหลีดด้วยกันช่วงซ้อมหลีดมันเหนื่อยแล้วก็ซ้อมดึกเราสองคนเลยไปขอนอนหอเพื่อนคนนึงในห้องที่เป็นผู้หญิง แล้วคืนก่อนแข่ง1วันเราขี่รถกลับหอมาก่อนพอถึงหอก็มีเพื่อนโทรมาว่า พต. ของเราเท้าแพลง เราตกใจมากๆรีบถามเพื่อนทันทีว่าตอนนี้มันอยู่ไหน เรารีบตามไปโรงบาลด้วยความเป็นห่วงเราตกใจมากเพราะพรุ่งนี้ก็แข่งแล้วทำไมต้องมาเกิดเหตุการณ์แบบนี้ หลังจากกลับจากโรงบาลเราก็พากันกลับหอเราเป็นคนให้มันขี่หลังเราขึ้นห้องหนักมากๆ555 ห้องเพื่อนเราอยู่ชั้น2 ตัดไปตอนหลังจากแข่งหลีดเสร็จเราก็ตัดสินใจบอกชอบเพื่อนเราไปผ่านแชท แล้วมันก็ทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมทั้งที่เพื่อนเรามันบอกมันจะเหมือนเดิม จากที่เคยนั่งโต๊ะข้างกันมาตลอดปีกว่าๆ หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่ค่อยคุยกับเรา ไม่ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันเหมือนแต่ก่อน จนมีวันนึงเรานั่งร้องไห้อยู่หลังห้องร้องหนักมากๆๆ ที่ร้องเพราะโกรธตัวเองที่ไปบอกเขาไปว่าชอบทั้งที่มันคงเป็นไปไม่ได้ กับเสียใจที่เขาบอกจะเหมือนเดิมแต่ก็ไม่เหมือนเดิม จนเราจบม.6เราก็ไม่ได้คุยกันเลย เราพยายามลืมเขาแล้วแต่มันก็ยังลืมไม่ได้ แล้วเขาก็เป็นคนที่เราเเอบชอบคนที่2ที่เราเสียน้ำตาให้ เราไม่รู้ว่ามันคือความใกล้ชิดหรืออะไรที่ทำให้เรารู้สึกชอบเขา มันแปลกหรือเปล่า?
เป็นตุ๊ดแต่แอบชอบเพื่อนสนิทที่เป็นตุ๊ดเหมือนกันแปลกไหม?
ตอนเราขึ้นม.ปลายเราย้าย รร.ใหม่ เพื่อนสนิทคนแรกของเราก็คือเพื่อนตุ๊ดคนนั้นเราสนิทกันมากๆ นั่งโต๊ะข้างกันตลอดตั้งแต่ม.4ถึงม.5 มีปัญหาอะไรปรึกษากันตลอด ตอนม.5เราก็เป็นหลีดด้วยกันช่วงซ้อมหลีดมันเหนื่อยแล้วก็ซ้อมดึกเราสองคนเลยไปขอนอนหอเพื่อนคนนึงในห้องที่เป็นผู้หญิง แล้วคืนก่อนแข่ง1วันเราขี่รถกลับหอมาก่อนพอถึงหอก็มีเพื่อนโทรมาว่า พต. ของเราเท้าแพลง เราตกใจมากๆรีบถามเพื่อนทันทีว่าตอนนี้มันอยู่ไหน เรารีบตามไปโรงบาลด้วยความเป็นห่วงเราตกใจมากเพราะพรุ่งนี้ก็แข่งแล้วทำไมต้องมาเกิดเหตุการณ์แบบนี้ หลังจากกลับจากโรงบาลเราก็พากันกลับหอเราเป็นคนให้มันขี่หลังเราขึ้นห้องหนักมากๆ555 ห้องเพื่อนเราอยู่ชั้น2 ตัดไปตอนหลังจากแข่งหลีดเสร็จเราก็ตัดสินใจบอกชอบเพื่อนเราไปผ่านแชท แล้วมันก็ทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมทั้งที่เพื่อนเรามันบอกมันจะเหมือนเดิม จากที่เคยนั่งโต๊ะข้างกันมาตลอดปีกว่าๆ หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่ค่อยคุยกับเรา ไม่ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันเหมือนแต่ก่อน จนมีวันนึงเรานั่งร้องไห้อยู่หลังห้องร้องหนักมากๆๆ ที่ร้องเพราะโกรธตัวเองที่ไปบอกเขาไปว่าชอบทั้งที่มันคงเป็นไปไม่ได้ กับเสียใจที่เขาบอกจะเหมือนเดิมแต่ก็ไม่เหมือนเดิม จนเราจบม.6เราก็ไม่ได้คุยกันเลย เราพยายามลืมเขาแล้วแต่มันก็ยังลืมไม่ได้ แล้วเขาก็เป็นคนที่เราเเอบชอบคนที่2ที่เราเสียน้ำตาให้ เราไม่รู้ว่ามันคือความใกล้ชิดหรืออะไรที่ทำให้เรารู้สึกชอบเขา มันแปลกหรือเปล่า?