ต้องจากน้องแมวน้อย หัวใจเเทบสลาย

คือบ้านเราค่อนข้างจะไม่ค่อยสบายนะคะแล้วรับแมวมาเลี้ยงตัวนึงค่ะเป็นตัวเมียวัยกำลังซนเลยค่ะ มาอยู่นี่มันชอบไปชี้ที่ใต้ทีวีค่ะเราก็เป็นคนเก็บทุกครั้ง แต่มันทำบ่อยขึ้นจนย่าเราไม่ชอบเลยไม่ให้เราเลี้ยง ย่าบอกจะเอาไปปล่อยเราไม่ยอมค่ะ ย่าก็เลยจะขังมันไว้ในกรงเราสงสารมากเลยจะแอบปล่อยน้องออกไปแล้วย่าก็จะจับเข้ากรงใหม่ค่ะ เป็นแบบนี้มาหลายอาทิตย์ เราหาทางแก้ค่ะเพื่อนเรารับเลี้ยงพวกแมวจรจัดหรือแมวที่ไม่เลี้ยงแล้ว บ้านเพื่อนเราค่อนข้างจะสบาย ใหญ่ แมวที่นั่นมี2-3ตัวแล้วค่ะ เราเลยคิดตัดสินใจว่าจะให้น้องไปอยู่ที่นั่น พรุ่งนี้เราก็จะเอาน้องไปให้เพื่อนตอนถึงโรงเรียนแล้วค่ะ วันนี้เราร้องไห้หนักมาก เรารักน้องมาก เราชอบเรียกน้องว่าลูก แทนตัวเองว่าแม่ เลี้ยงดูเค้าเหมือนทารกเลยค่ะ จนวันนี้ถึงวันที่ต้องจากน้องไปแล้ว บางคนอาจจะบอกว่าไปหาน้องที่บ้านก็ได้นิ ตรงนี้อยากให้เข้าใจนะคะ เราอายุแค่13 บ้านเรากับโรงเรียนค่อนข้างอยู่ไกล แถมพ่อแม่เราไม่ให้ขับรถไปโรงเรียนเองด้วย เพื่อนเราสัญญาว่าจะดูแลน้องให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความรู้สึกตอนนี้เราทั้งเป็นห่วงว่าน้องจะปรับตัวได้มั้ย ทั้งคิดถึงจนสุดหัวใจ เราบอกกับตัวเองว่าไปอยู่นู่นน้องจะได้สบายไม่ต้องอยู่ในกรง ไม่ต้องถูกขัง ได้กินอาหารเยอะๆ ได้นอนที่สบายๆ ความในใจเราตอนนี้ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวดมากแค่ไหนก็คงทนให้น้องอยู่กับเราแบบนี้ไม่ได้หรอก แค่ได้ยินเสียงน้องเรียกเรา เสียงร้องมันบีบหัวใจเราเหลือเกินค่ะ วันนี้เราร้องไห้หนักมาก เราเอาน้องเข้ามานอนด้วยเป็นคืนสุดท้ายก่อนที่จะจากน้องไป😭😭