แนะนำตัวก่อนนะคะ ตอนนี้เราเรียนอยู่มหาลัยปี2ค่ะ คบกับแฟนมาได้ครึ่งปีแล้วค่ะ
สมมติว่าแฟนเราชื่อเอนะคะ พี่เออายุมากกว่าเรา4ปีค่ะ ตอนนี้เขาทำงานที่บ้านอยู่ ธุรกิจส่วนตัว แล้วก็ยังอยู่บ้านกับพ่อแม่อยู่ ตั้งแต่คบกับพี่เอมาก็มีหวานบ้าง ทะเลาะบ้างตามประสาแฟนกัน ส่วนใหญ่พี่เขาจะมาหาเราที่หอบ่อยๆ เวลาไปหาไรกินกันเราก็จะแฟร์ๆกันช่วยกันออกบ้าง พี่เอเลี้ยงบ้าง เราเลี้ยงบ้างซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไร มีช่วงพี่เขาหมุนเงินไม่ทันก็ยืมเราบ้าง2ครั้ง พี่เอก็ตั้งใจจะคืนเราแต่เราเห็นว่าคืนนี้พี่เขาก็ยังไม่ค่อยมี เลยบอกว่าค่อยคืนตอนที่มีจริงๆก็ได้ ซึ่งก็ไท่ได้มีอะไรมากมาย
ที่นี้มาพูดถึงแฟนเก่าเรานะคะ สมมติว่าชื่อ ซีแล้วกันค่ะ คือซีอายุเท่าเราเลย คบมาได้4-5ปี แต่เราคบกันแบบระยะไกล เพราะซึเรียนอยู่เมืองนอก เวลาเขามาหาเราก็จะพาเราไปนูนนี้ ปิดเทอมเขาเราก็ไปหาที่ต่างประเทศโดยเขาออกค่าใช้จ่ายให้หมด แต่เหตุผลที่เลิกเพราะเราเข้ากันไม่ได้อย่างรุนแรง ต่างไม่มีใครยอมฟังกัน ซึ่งตอนนี้ก็คุยกันแบบเพื่อนได้ปกติ
คือเราไม่ได้อยากเปรียบเทียบทั้ง2คนนะคะ เพราะทุกคนก็มีข้อดีข้อเสียต่างกัน
แต่ที่เป็นปัญหาก็คือ แม่เราเขามองว่าพี่เอไม่สามารถดูแลเราได้ ณ ตอนนี้ และแม่ก็จะเปรียบเทียบทั้ง2คน แล้วก็ให้เราเผื่อใจไว้ เพราะพี่เอไม่น่าจะใช่ เรายังต้องเจอคนอีกเยอะ ซึ่งเราก็เข้าใจความเป็นห่วงแม่ แต่ตั้งแต่แม่พูด เรามานึกเหตุการณ์ต่างๆ เราก็รุ้สึกว่าแม่เราพูดถูก พี่เอไม่ค่อยเป็นผู่นำสักเท่าไหร่ ทำให้เวลาเราอยู่กับพี่เอ เรารู้สึกแย่มาก ถึงมากที่สุด ถึงขั้นสับสนว่าจะทำยังไงต่อไปดี กับซีตอนนี้ก็คุยกันได้แต่เราทั้งสองขีดเส้นไว้แล้วว่าจะไม่มีค.สัมพันธ์มากกว่าเพื่อน ซึ่งซีเขาค่อนข้างหนักแน่นมาก
นี้ละคะ เลยอยากรู้ว่าเราจะมีวิธีจักการกับความรุ้สึกตัวเองยังไงดีคะ
จักการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี??
สมมติว่าแฟนเราชื่อเอนะคะ พี่เออายุมากกว่าเรา4ปีค่ะ ตอนนี้เขาทำงานที่บ้านอยู่ ธุรกิจส่วนตัว แล้วก็ยังอยู่บ้านกับพ่อแม่อยู่ ตั้งแต่คบกับพี่เอมาก็มีหวานบ้าง ทะเลาะบ้างตามประสาแฟนกัน ส่วนใหญ่พี่เขาจะมาหาเราที่หอบ่อยๆ เวลาไปหาไรกินกันเราก็จะแฟร์ๆกันช่วยกันออกบ้าง พี่เอเลี้ยงบ้าง เราเลี้ยงบ้างซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไร มีช่วงพี่เขาหมุนเงินไม่ทันก็ยืมเราบ้าง2ครั้ง พี่เอก็ตั้งใจจะคืนเราแต่เราเห็นว่าคืนนี้พี่เขาก็ยังไม่ค่อยมี เลยบอกว่าค่อยคืนตอนที่มีจริงๆก็ได้ ซึ่งก็ไท่ได้มีอะไรมากมาย
ที่นี้มาพูดถึงแฟนเก่าเรานะคะ สมมติว่าชื่อ ซีแล้วกันค่ะ คือซีอายุเท่าเราเลย คบมาได้4-5ปี แต่เราคบกันแบบระยะไกล เพราะซึเรียนอยู่เมืองนอก เวลาเขามาหาเราก็จะพาเราไปนูนนี้ ปิดเทอมเขาเราก็ไปหาที่ต่างประเทศโดยเขาออกค่าใช้จ่ายให้หมด แต่เหตุผลที่เลิกเพราะเราเข้ากันไม่ได้อย่างรุนแรง ต่างไม่มีใครยอมฟังกัน ซึ่งตอนนี้ก็คุยกันแบบเพื่อนได้ปกติ
คือเราไม่ได้อยากเปรียบเทียบทั้ง2คนนะคะ เพราะทุกคนก็มีข้อดีข้อเสียต่างกัน
แต่ที่เป็นปัญหาก็คือ แม่เราเขามองว่าพี่เอไม่สามารถดูแลเราได้ ณ ตอนนี้ และแม่ก็จะเปรียบเทียบทั้ง2คน แล้วก็ให้เราเผื่อใจไว้ เพราะพี่เอไม่น่าจะใช่ เรายังต้องเจอคนอีกเยอะ ซึ่งเราก็เข้าใจความเป็นห่วงแม่ แต่ตั้งแต่แม่พูด เรามานึกเหตุการณ์ต่างๆ เราก็รุ้สึกว่าแม่เราพูดถูก พี่เอไม่ค่อยเป็นผู่นำสักเท่าไหร่ ทำให้เวลาเราอยู่กับพี่เอ เรารู้สึกแย่มาก ถึงมากที่สุด ถึงขั้นสับสนว่าจะทำยังไงต่อไปดี กับซีตอนนี้ก็คุยกันได้แต่เราทั้งสองขีดเส้นไว้แล้วว่าจะไม่มีค.สัมพันธ์มากกว่าเพื่อน ซึ่งซีเขาค่อนข้างหนักแน่นมาก
นี้ละคะ เลยอยากรู้ว่าเราจะมีวิธีจักการกับความรุ้สึกตัวเองยังไงดีคะ