แฟนผมเค้ารอไม่ได้แล้วครับ

ระยะทางผมกับเค้ามันไกลกันมากๆเลยอะครับ  หลายๆครั้งแล้วอ่ะครับที่เค้าอยากเลิกกับผม   บอกว่าผมเอาใจไม่เก่งเหมือนตอนแรก  แต่ผมรู้ตัวเองดีนะว่าผมพบายามมากกว่าเดิมแต่สิ่งที่เค้ามองอาจเห็นว่าผมสนใจน้อยลง  เค้าขอเลิกหลายครั้งแล้วแหละคับ  แต่ก็ง้อตลอด จนเค้ากลับมาได้  ทำแบบนี้อยู่เรื่อยๆ ซึ่งผมเองก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่ก็ไม่เคยท้อเพราะรักเค้ามากๆอ่ะผมเลยพยายามทำทุกอย่าง  เสียอย่างเดียวที่ไม่ได้อยู่ใกล้กัน เคยบอกไว้แล้วว่าอีก2ปีจะไปหา  แต่เค้าบอกว่าเค้าไม่ทนกับผมแล้วเพราะมีแฟนก็เหมือนไม่มี  เข้าใจนะว่าระยะทางมันไกลอ่ะใครๆก็ต้องรู้สึกแบบนี้  แต่พอได้อยู่ใกล้กันมันก็ไม่รู้สึกอีกแล้วอ่ะครับ  ขอแค่รอ.. T T    ผมรักเค้ามาก  พูดได้เต็มปากเลยว่าหาคนที่จะรักมากขนาดนี้เท่าผมไม่เจอแล้ว  บางคนก็หวังเงินทอง  หวังร่างกาย   หวังไว้อวดเพื่อน  แต่ผมไม่ได้ต้องการอะไร แค่เป็นผช.คนนึงที่ต้องการมีคู่  และคอยเดินไปด้วยกันไม่ว่าอุปสรรคอะไรอ่ะ  ผมจะเป็นคนคอยดูแลเอง ส่วนอีกคนแค่ก้าวเดินไปพร้อมกัน คอยปลอบใจ หรือไม่ทิ้งกันไปไหน  ผมไม่เคยว่าคิดรำคาญ นอยด์สักครั้งเลย  ไม่เคยบล็อคแชท ไม่เคยไม่ตอบT T  ซื้อของ  ยอมทุกอย่างเลย  เพราะผมรักทุกอย่างที่เป็นเค้า  รักมากก็เสียใจมาก  ทุ่มเททุกครั้งกับความรัก ไม่เคยเผื่อใจเลย   แต่ผลตอบแทนมันก็คงลงเอยแบบเดิม   ผมรั้งทุกครั้งนะครับแต่ครั้งนี้อยากให้เค้ารู้ไว้ว่าไม่รั้งแล้ว  ไม่ใช่ไม่อยากรั้ง  แต่ไม่อยากเห็นเค้าเสียใจไปมากกว่านี้แล้ว  เค้าคงได้เป็นอิสระจากผมแล้วแหละครับ