เป็นคนชอบมีอะไรคาใจแล้วปล่อยวางไม่ได้

คือเกริ่นก่อนนะคะว่าบางทีเราจะพูดอะไรแล้วพอนึกไม่ออกก็จะคาใจอยู่อย่างนั้นคิดเป็นวันจนเกิดความกลัวใจเต้นแรงเหงื่อออก พอไปคุยกับเพื่อนแล้วเพื่อนบอกใหเปลงปล่อยวางมันยากมากค่ะแต่ล่าสุดเราก็นึกออกหรือหลอกตัวเองก็ไม่รู้ค่ะว่านึกออก แล้วทีนี้เราก็กลายเป็นคนคาใจอีกแบบคือเวลาใครสักคนพูดแล้วพูดไม่จบประโยคเราจะคาใจมากๆจนต้องถามให้ได้แต่บางครั้งมันก็ถามไม่ได้จริงๆค่ะ เช่น คนที่เราไม่รู้จักกำลังคุยกับอีกคน แต่เค้าพูดไม่จบประโยคอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ กรณีนี้คือถามไม่ได้เพราะมันเป็นเรื่องของเค้าแต่เราคาใจจนมาคิดและปลงไม่ได้ หริอล่าสุดเพื่อนเดินผ่านที่ที่เรานั่งอยู่แล้วพูดอะไรสักอย่างแล้วเราได้ยินไม่ถนัด พอถามมันก็ลืมแล้ว แต่เรากลับมานั่งคิดวิตกอยู่แบบนี้ เราไม่รู้จะทำยังไงแล้วเพราะมันก็ลืม ดราเลยกลัวที่จะพูดกับใครสักคนเพราะกลัวคำพูดของเค้าจะทำให้เราคาใจ มันรู้สึกกลัวจริงๆนะคะไม่รู้จะอธิบายยังไงดีให้เข้าใจ มันเลิกคิดยากมากๆ ปล่อยวางก็แล้วแต่ก็ทำไม่ได้และยากค่ะ ใครมีวิธีดีๆที่ได้ผลจริงๆแนะนำมั้ยคะ เราหาอะไรทำแล้วมันก็นึกอ่ะค่ะดราจะทำยังไงดีคะ