สวัสดีครับ 
มันเป็นเรื่องที่ติดอยู่ในใจผมมานานพอสมควร
ถ้าผมคิดด้วยตัวเอง ก็คงหาทางออกไม่ได้ เพราะผมไม่เคยคบกับใครมาก่อน จะมาคบกับคนนี้
เลยลองเอามาถามในนี้ดูครับ
ตอนนี้ผมคบกับแฟนมาได้ 6 เดือนแล้ว เธอเป็นคนมาขอผมคบก่อน ผมก็ตอบตกลงไป ช่วง 3 เดือนแรกเรารักกันดีครับ
ผมใส่ใจเธอมาก ไม่ว่าตอนกินข้าว หรือจะไปไหน ผมและเธอก็จะบอกกันตลอด
เธอเป็นคนขี้แกล้ง เธอเลยมักจะมาเล่นตรงเอวผมบ่อยๆ (ถึงมันจะเจ็บมากกว่า จั๊กจี้ก็เถอะ TT // เล็บเธอยาวมาก)
เธอหาเรื่องชวนคุยกับผมเก่ง ผมเลยพยายามชวนเธอไปดูหนังที่เธอชอบบ้าง หรือไปกินข้าวด้วยกันบ้าง
แต่พอใส่ใจเธอมากๆ เธอก็เมินใส่ผม ผมไม่อยากให้เธอรำคาญ เลยพยายามเตือนให้น้อยลง
พอเข้าช่วงเดือนที่ 4
เธอเปลี่ยนไป เธอไม่ยอมคุยกับผมเหมือนก่อน
เริ่มมีตะคอกบ้าง โดนบอกรำคาญบ้าง โดนเมินใส่บ้าง ทำหน้าประมาณว่า "รู้อยู่แล้ว ไม่ต้องมาบอกหรอก"
แต่เวลาเธอคุยกับเพื่อนก็ปกติดี ขำขัน สนุกสนาน ผมก็คิดว่า เธอคงไม่อยากให้ผมรู้ปัญหาของเธอ (เพราะบางเรื่องแฟนก็ไปยุ่งไม่ได้ ใช่มั๊ยล่ะครับ?)
กลายเป็นผ่านไปอาทิตย์นึง เธอมาพูดกับผมว่า
"ยังไม่รู้ตัวอีกหรอว่าทำผิดอะไร?" แล้วทำหน้าคล้ายจะร้องไห้
อ้าว!? ผมถามกลับไปว่า
"แล้วทำไมไม่มาพูดกันตรงๆล่ะ คุยกันดีๆ ไม่ได้หรอ?"
"เรื่องแค่นี้ ก็หัดคิดเองสิ" เธอบอกมางั้น...แล้วจากไป
หลังจากนั้น เราเริ่มห่างกัน คุยกันน้อยลงกว่าเก่า ไปไหนก็ไม่มาบอกกันเหมือนที่เคย
ผมต้องเป็นคนที่สังเกตเธอเอง ว่าเธอจะทำอะไรหรือไปไหน หรือไม่ก็ไปถามเพื่อนของเธอ
แต่ถึงอย่างนั้น ต่างคนก็ยังต่างอยู่ในชีวิตของทั้งคู่ อย่างเรื่องที่ต้องทำงานที่บ้านผม เธอก็ยังยอมมาอยู่นะ (ถึงจะมาทำงานกันกลุ่มใหญ่ก็ตาม)
ผมพยายามปรับตัวเข้าหาเธอเท่าที่ทำได้แล้ว
เรื่องอะไรที่เธอน่าจะติดตาม ผมก็พยายามศึกษาไว้คุยกับเธอ (แต่เธอเป็นคนตามข่าวไวมาก ผมตามเธอไม่ทันหรอก)
แต่ไม่ว่าจะพยายาม มองหน้าเธอบ้าง ทักเธอบ้าง ชวนคุยบ้าง ชวนกินข้าวด้วยกันบ้าง
ตอนนี้เธอก็ยังไม่หันมาตอบผมเลย บางครั้งเธอก็เดินเลี่ยงผม (ยกเว้นว่าเป็นงานที่ต้องทำด้วยกัน เธอจะตอบ)
อยากไปปรึกษาเพื่อนแต่ก็ไม่มีใครรับฟัง บอกว่า "มันเป็นเรื่องของคนสองคน ตอบไม่ได้"
(ผมคิดว่า เพื่อนคงดูไม่ออกว่าเราทะเลาะกัน เพราะเธอก็ยังวนเวียนอยู่รอบตัวผม แต่เธอแค่รักษาระยะห่างกับผม)
ผมไม่รู้หรอกว่า ในมุมมองของเธอ ผมมันเลวขนาดไหนสำหรับเธอ
แต่การที่เธอไม่สนใจผม ไม่ยอมคุยกันดีๆ จนผ่านมานานขนาดนี้ ผมก็เริ่มท้อแล้วเหมือนกัน....
ที่เล่ามาเป็นมุมมองของผมที่ผมทำให้เธอและที่ผมได้รับจากเธอ
ที่ผมมาถามและอยากได้คำตอบในมุมมองของคนอื่นที่ว่า
ผมผิดอย่างที่เธอบอกผมหรือเปล่า?
#ถ้าใครผิดโปรดว่าผมอย่าว่าเธอ
ผมเป็นฝ่ายผิดหรือเปล่า? หรือเขาเลิกสนใจผมแล้ว??
มันเป็นเรื่องที่ติดอยู่ในใจผมมานานพอสมควร
ถ้าผมคิดด้วยตัวเอง ก็คงหาทางออกไม่ได้ เพราะผมไม่เคยคบกับใครมาก่อน จะมาคบกับคนนี้
เลยลองเอามาถามในนี้ดูครับ
ตอนนี้ผมคบกับแฟนมาได้ 6 เดือนแล้ว เธอเป็นคนมาขอผมคบก่อน ผมก็ตอบตกลงไป ช่วง 3 เดือนแรกเรารักกันดีครับ
ผมใส่ใจเธอมาก ไม่ว่าตอนกินข้าว หรือจะไปไหน ผมและเธอก็จะบอกกันตลอด
เธอเป็นคนขี้แกล้ง เธอเลยมักจะมาเล่นตรงเอวผมบ่อยๆ (ถึงมันจะเจ็บมากกว่า จั๊กจี้ก็เถอะ TT // เล็บเธอยาวมาก)
เธอหาเรื่องชวนคุยกับผมเก่ง ผมเลยพยายามชวนเธอไปดูหนังที่เธอชอบบ้าง หรือไปกินข้าวด้วยกันบ้าง
แต่พอใส่ใจเธอมากๆ เธอก็เมินใส่ผม ผมไม่อยากให้เธอรำคาญ เลยพยายามเตือนให้น้อยลง
พอเข้าช่วงเดือนที่ 4 เธอเปลี่ยนไป เธอไม่ยอมคุยกับผมเหมือนก่อน
เริ่มมีตะคอกบ้าง โดนบอกรำคาญบ้าง โดนเมินใส่บ้าง ทำหน้าประมาณว่า "รู้อยู่แล้ว ไม่ต้องมาบอกหรอก"
แต่เวลาเธอคุยกับเพื่อนก็ปกติดี ขำขัน สนุกสนาน ผมก็คิดว่า เธอคงไม่อยากให้ผมรู้ปัญหาของเธอ (เพราะบางเรื่องแฟนก็ไปยุ่งไม่ได้ ใช่มั๊ยล่ะครับ?)
กลายเป็นผ่านไปอาทิตย์นึง เธอมาพูดกับผมว่า "ยังไม่รู้ตัวอีกหรอว่าทำผิดอะไร?" แล้วทำหน้าคล้ายจะร้องไห้
อ้าว!? ผมถามกลับไปว่า "แล้วทำไมไม่มาพูดกันตรงๆล่ะ คุยกันดีๆ ไม่ได้หรอ?"
"เรื่องแค่นี้ ก็หัดคิดเองสิ" เธอบอกมางั้น...แล้วจากไป
หลังจากนั้น เราเริ่มห่างกัน คุยกันน้อยลงกว่าเก่า ไปไหนก็ไม่มาบอกกันเหมือนที่เคย
ผมต้องเป็นคนที่สังเกตเธอเอง ว่าเธอจะทำอะไรหรือไปไหน หรือไม่ก็ไปถามเพื่อนของเธอ
แต่ถึงอย่างนั้น ต่างคนก็ยังต่างอยู่ในชีวิตของทั้งคู่ อย่างเรื่องที่ต้องทำงานที่บ้านผม เธอก็ยังยอมมาอยู่นะ (ถึงจะมาทำงานกันกลุ่มใหญ่ก็ตาม)
ผมพยายามปรับตัวเข้าหาเธอเท่าที่ทำได้แล้ว
เรื่องอะไรที่เธอน่าจะติดตาม ผมก็พยายามศึกษาไว้คุยกับเธอ (แต่เธอเป็นคนตามข่าวไวมาก ผมตามเธอไม่ทันหรอก)
แต่ไม่ว่าจะพยายาม มองหน้าเธอบ้าง ทักเธอบ้าง ชวนคุยบ้าง ชวนกินข้าวด้วยกันบ้าง
ตอนนี้เธอก็ยังไม่หันมาตอบผมเลย บางครั้งเธอก็เดินเลี่ยงผม (ยกเว้นว่าเป็นงานที่ต้องทำด้วยกัน เธอจะตอบ)
อยากไปปรึกษาเพื่อนแต่ก็ไม่มีใครรับฟัง บอกว่า "มันเป็นเรื่องของคนสองคน ตอบไม่ได้"
(ผมคิดว่า เพื่อนคงดูไม่ออกว่าเราทะเลาะกัน เพราะเธอก็ยังวนเวียนอยู่รอบตัวผม แต่เธอแค่รักษาระยะห่างกับผม)
ผมไม่รู้หรอกว่า ในมุมมองของเธอ ผมมันเลวขนาดไหนสำหรับเธอ
แต่การที่เธอไม่สนใจผม ไม่ยอมคุยกันดีๆ จนผ่านมานานขนาดนี้ ผมก็เริ่มท้อแล้วเหมือนกัน....
ที่เล่ามาเป็นมุมมองของผมที่ผมทำให้เธอและที่ผมได้รับจากเธอ
ที่ผมมาถามและอยากได้คำตอบในมุมมองของคนอื่นที่ว่า ผมผิดอย่างที่เธอบอกผมหรือเปล่า?
#ถ้าใครผิดโปรดว่าผมอย่าว่าเธอ