เราเป็นคนไทยแท้ เกิดที่นี่และโตที่นี่ แต่เราชอบทานอาหารฝรั่ง ขนมปัง ซีเรียล บลาๆ ไม่กินข้าว ไม่ชอบคบกับเพื่อนคนไทย พยายามออกมาจากสังคมที่เป็นคนไทย เวลาเราอ่านอะไรก็ตามจะกวาดตาหาภาษาอังกฤษก่อนทั้งๆที่อ่านเขียนภาษาไทยได้คล่องเหมือนกัน เวลาฟังอะไร ถ้ามาเป็นภาษาอังกฤษเราจะรับรู้ได้ทันที หูไว แต่พอได้ยินภาษาไทย(ภาษาแม่ตัวเอง)กลับรับรู้ได้ช้าและรู้สึกไม่อยากฟัง รอคอยการแปลตลอดเวลา เวลาถึงเทศกาลงานต่างๆเช่นสงกราน งานวัด หรืองานอะไรที่ไทยๆ เราจะรู้สึกตื่นเต้นเหมือนรู้สึกว่ามันแปลก แตกต่าง น่าสนใจ ทั้งๆที่เราเป็นคนไทยที่รู้จักมันดีแต่ชอบทำตัวเหมือนต่างชาติมา backpack ตลอด เราชอบอาบแดด ใช้ครีมผิวแทน เวลาเห็น whitening lotion แล้วรู้สึกแปลกตา เราโตมาในครอบครัวพุทธ แต่เราศรัทธาในศาสนาคริสต์มากๆๆ อีกอย่างคือเราอึดอัดใจบ่อยๆเวลาที่ต้องอยู่ในสังคม เราชอบความมีวินัย เช่นการขับรถให้ถูกกฎ การแยกขยะ พอเราทำแบบนี้ก็ถูกมองว่าแปลกแยก ถูกคนไม่ดีเอาเปรียบ เราคิดว่าความคิดเราเอียงไปทางตะวันตก เราชอบการโต้เถียงอภิปรายกัน แต่สังคมที่เราอยู่นี้กลับเอาเรื่องบางเรื่องมาพูดไม่ได้เพราะต้องรักษาหน้าตากันไว้ก่อน มีใครเป็นแบบเราไหมคะ