ตอนนี้อายุ 39 ปี ทำงานเงินเดือนเกือบ 50,000 บาท แต่มีเงินเก็บแค่หลัก 100,000 บาทเอง ไม่มีเงินรถ ไม่มีเงินซื้อบ้าน
เข้าเรื่องเลยนะครับ ที่บ้านมีลูก 2 คน อยู่ตจว.แต่อีกคนสติไม่ดี ส่วนผมเช่าหออยู่ กทม. ผมต้องทำงานเลี้ยงครอบครัวคนเดียวมาตลอด พ่อแม่ปัจจุบันอายุ 70 ขึ้นกันหมดแล้ว ซึ่งตัวผมก็ต้องกู้เรียนมาตลอดจนจบมหาลัย พอทำงานช่วงแรกเงินเดือนก็ 7,000 กว่า ตอนนั้นก็ยังไม่มีปัญหาอะไร ก็ใช้เดือนชนเดือนไป ก็ส่งตัวเองเรียนจนจบ ป.โท ก็หางานใหม่ ได้เงินเดือน 20,000 แต่หลังจากนั้นชีวิตเหมือนโดนคำสาปเลยครับ
ที่บ้านโทรมาบอกบ้านจะโดนยึด ผมต้องเอาเงินเก็บ+ไปกู้มาจ่าย เพื่อหาเงินไปจ่ายบ้านเพราะไม่งั้น พ่อแม่น้อง จะไม่มีที่อยู่ ก็เริ่มใช้หนี้ให้ที่บ้านตั้งแต่นั้นมาเดือนละ 4000 กว่าบาท สัญญา 20 ปี ผ่านไปสักระยะพ่อก็เลิกทำงานทำให้ ต้องส่งเงินไปให้ที่บ้านกินที่บ้านใช้อีกเดือนละ 8,000
แต่ผ่านไปได้อีกไม่นาน แม่ก็โทรมาบอกติดหนี้กองทุนนู่นนั้นนี้ โทรมาขอเงินซ่อมบ้าน โทรมาขอเงินจุกจิกเรื่อยๆ
ปัจจุบันหนี้บ้านผมเอาเงินไปโป๊ะจนหมดแล้ว แต่ค่าใช้จ่ายรายเดือนส่งไปให้ที่บ้านไม่เคยต่ำกว่า 20,000/เดือนเลย ไหนจะน้ำ ไฟ โทรศัพย์ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ต้องคอยซื้อให้ใหม่เวลาเสีย
ทุกวันนี้ผมเบื่อชีวิตมากๆเลย เลยอยากฝากคนที่จะมีลูกว่า อย่าคิดว่าลูกคือ atm ในอนาคตเลย วางแผนดีๆ อย่าทำตัวเหมือนพ่อแม่ผมเลย ลูกไม่มีความสุขที่มีพ่อแม่แบบนี้หลอก ผมเหมือนคนใจบาปเข้าไปทุกที่ ที่ได้แต่นับวันนับปีรอเค้าเสีย จะได้หมดหนี้หมดสิน หลุดพ้นจากคำว่าลูกกตัญญูสักที
ฝากถึงคนที่มีลูกแล้ว หรือกำลังจะมีลูก ให้วางแผนการเงินในอนาคตดีๆด้วยนะครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ ที่บ้านมีลูก 2 คน อยู่ตจว.แต่อีกคนสติไม่ดี ส่วนผมเช่าหออยู่ กทม. ผมต้องทำงานเลี้ยงครอบครัวคนเดียวมาตลอด พ่อแม่ปัจจุบันอายุ 70 ขึ้นกันหมดแล้ว ซึ่งตัวผมก็ต้องกู้เรียนมาตลอดจนจบมหาลัย พอทำงานช่วงแรกเงินเดือนก็ 7,000 กว่า ตอนนั้นก็ยังไม่มีปัญหาอะไร ก็ใช้เดือนชนเดือนไป ก็ส่งตัวเองเรียนจนจบ ป.โท ก็หางานใหม่ ได้เงินเดือน 20,000 แต่หลังจากนั้นชีวิตเหมือนโดนคำสาปเลยครับ
ที่บ้านโทรมาบอกบ้านจะโดนยึด ผมต้องเอาเงินเก็บ+ไปกู้มาจ่าย เพื่อหาเงินไปจ่ายบ้านเพราะไม่งั้น พ่อแม่น้อง จะไม่มีที่อยู่ ก็เริ่มใช้หนี้ให้ที่บ้านตั้งแต่นั้นมาเดือนละ 4000 กว่าบาท สัญญา 20 ปี ผ่านไปสักระยะพ่อก็เลิกทำงานทำให้ ต้องส่งเงินไปให้ที่บ้านกินที่บ้านใช้อีกเดือนละ 8,000
แต่ผ่านไปได้อีกไม่นาน แม่ก็โทรมาบอกติดหนี้กองทุนนู่นนั้นนี้ โทรมาขอเงินซ่อมบ้าน โทรมาขอเงินจุกจิกเรื่อยๆ
ปัจจุบันหนี้บ้านผมเอาเงินไปโป๊ะจนหมดแล้ว แต่ค่าใช้จ่ายรายเดือนส่งไปให้ที่บ้านไม่เคยต่ำกว่า 20,000/เดือนเลย ไหนจะน้ำ ไฟ โทรศัพย์ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ต้องคอยซื้อให้ใหม่เวลาเสีย
ทุกวันนี้ผมเบื่อชีวิตมากๆเลย เลยอยากฝากคนที่จะมีลูกว่า อย่าคิดว่าลูกคือ atm ในอนาคตเลย วางแผนดีๆ อย่าทำตัวเหมือนพ่อแม่ผมเลย ลูกไม่มีความสุขที่มีพ่อแม่แบบนี้หลอก ผมเหมือนคนใจบาปเข้าไปทุกที่ ที่ได้แต่นับวันนับปีรอเค้าเสีย จะได้หมดหนี้หมดสิน หลุดพ้นจากคำว่าลูกกตัญญูสักที