เราเป็นคนเพื่อนน้อยมากๆ จริงๆคิดว่าเป็นเพราะตัวเราเองนี่แหล่ะ อาจจะเพราะเงียบๆ ชวนคุยไม่เก่ง ยิ้มไม่เก่ง เลยรู้สึกว่าเราเป็นความสุขของเพื่อนไม่ได้เลย เราก็อยากพยายามเข้าหาเพื่อนแต่เอาเข้าจริงมันก็ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรดี เวลาเพื่อนคุยกันเราก็ได้แต่ยิ้มๆ ทำตัวสนุกสนานไม่ได้ มันฝืนตัวเอง
เราคิดเรื่องนี้บ่อยมาก บางทีก็น้อยใจ รู้สึกว่าไม่เป็นคนสำคัญ ไม่มีค่ากับใครเลย ทั้งที่เป็นเพราะตัวเอง แต่ก็น้อยใจเพื่อนอยู่ดี เรารู้สึกว่าเพื่อนเป็นเพื่อนสนิทของเรา แต่เราเองไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนคนไหนเลย😥
มันรู้สึกว่าเราล้มเหลวในทุกความสัมพันธ์เลยค่ะ มันดูไม่สามารถเชื่อมโยงกับใครเลย รู้สึกเหมือนตัวคนเดียว
เราไม่รู้ว่าควรพยายามเปลี่ยนตัวเอง พยายามเข้าหาเพื่อน สร้างเพื่อนใหม่ หรือเราควรเป็นตัวเองแบบนี้ อยู่แบบไม่ค่อยมีเพื่อนต่อไปดีคะ
เพื่อนเป็นเพื่อนสนิทของเราแต่เราไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทของใครเลย
เราคิดเรื่องนี้บ่อยมาก บางทีก็น้อยใจ รู้สึกว่าไม่เป็นคนสำคัญ ไม่มีค่ากับใครเลย ทั้งที่เป็นเพราะตัวเอง แต่ก็น้อยใจเพื่อนอยู่ดี เรารู้สึกว่าเพื่อนเป็นเพื่อนสนิทของเรา แต่เราเองไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนคนไหนเลย😥
มันรู้สึกว่าเราล้มเหลวในทุกความสัมพันธ์เลยค่ะ มันดูไม่สามารถเชื่อมโยงกับใครเลย รู้สึกเหมือนตัวคนเดียว
เราไม่รู้ว่าควรพยายามเปลี่ยนตัวเอง พยายามเข้าหาเพื่อน สร้างเพื่อนใหม่ หรือเราควรเป็นตัวเองแบบนี้ อยู่แบบไม่ค่อยมีเพื่อนต่อไปดีคะ