เราคิดว่าพ่อแม่รักน้องสาวมากกว่าตลอด จากการกระทำบางอย่างของเขา เราสังเกตมาตลอด ตั้งแต่เด็กแล้ว เราก็พยายามไม่คิดอะไร แต่บางครั้งมันก็เกินไป เช่น ตอนเราเรียนมัธยม เราเรียน 6 วัน ช่วงนั้นมันก็มีกิจกรรมที่ต้องออกไปทำกับเพื่อน เราก็จะรีบทำรีบกลับไม่อยากให้พ่อแม่มารอตอนรับกลับ ช่วงเสาร์อาทิตย์ เราก็จะไปช่วยทำงาน บ้านเราขายของน่ะ แต่พอมาถึงตอนน้องขึ้นม.ปลายมา นางขอออกไปทำงานกับเพื่อน ไปเดินห้าง บางครั้งอยู่บ้านก็ไม่ได้ช่วยทำงาน เรากลับจากหอมาบ้านเราก็ต้องเป็นคนทำเกือบทุกครั้ง พอเราบอกให้ไปล้างจานหน่อยกก็ทำเมิน  พอเราโมโห แม่ก้บอกเสมอว่าเดี๋ยวแม่ล้างเองก็ได้ น้องมันเรียนหนักการบ้านเยอะ  แม่จะบอกแบบนี้ทุกครั้ง ตอนนี้คือนางมีแฟน ก้คุยแต่โทรศัพท์เล่นโทรศัพท์ไม่ค่อยออกจากห้องเลยเอาแต่คอลคุยกันประจำ แล้วนางก็อยู่แต่ในห้อง พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร เขาก็คิดว่าทำการบ้านตลอด เราเห็นทุกครั้งพอเราบอกก็ไม่สนใจ ไม่ได้ว่าอะไร แต่พอเราคอลคุยเล่นกับเพื่อน. กลับว่าเราว่าจะคุยอะไรหนักกนา ทั้งวันทั้งคืน คือเราก้เพิ่งจะคุยกับเพื่อนเอง แต่กลับน้องไม่เคยจะว่า. เราเบื่อมากที่เขาบอกว่ารักเท่ากันแต่การกระทำมันบ่งบอกตลอด  เราว่าอะไรน้องไม่ได้เลย อารมณ์เหมือนลูกรัก น้องอยากจะฝากซื้ออะไรใช้เราไปดูให้ตลอด แต่พอเราจะฝาบ้างมันก็ทำท่าไม่พอใจ บางครั้งเราอยู่หอเขาก้ไปเที่ยวกันไม่ได้บอกเรา. เราก้มารู้ทีหลังตั้งหลายครั้ง เราเสียความรู้สึกนะแต่มันก้พูดไม่ได้ พูดไปก็เหมือนไปหาเรื่องทะเลาะ.