แรงกระตุ้นในการทำงานตอนนี้คือ วันสิ้นเดือน !

4 ปีกับการทำงาน ที่ตนเองได้เรียนมา เรียนคณะศึกษาศาสตร์ เอกเคมี

ปีแรก เป็นแค่ลูกจ้าง เงินเดือนหมื่นต้นๆ แต่เป็นปีที่มีความสุขมาก เพราะได้ทำงานตรงสาขาเลย  ไม่มีงานเสริม สอนวิชาเคมีอย่างเดียว เพื่อนร่วมงานดี ทุกอย่างดีหมด มันตรงกับความใฝ่ฝันในวัยเด็กทุกอย่าง

ปีที่สอง เนื่องจากที่เดิมมีอัตราครูเกินเลยไม่จ้างต่อ ไปสอบได้ รร เล็ก แถมสอนทุกวิชา เราก็เตรียมใจไว้แล้ว เพราะเงินเดือนไม่ถึงหมื่น แถมไม่ได้แค่สอน งานทุกอย่างทั้งประเมิน งานประกวด เยอะแยะ  งานสอนจึงเป็นงานรอง  พอครบปีเลยลาออก ออกแบบไม่สวยเท่าไร เพราะ ผอ ไม่ให้ลาออก

ปีที่สาม รร จะใหญ่หน่อย เงินเดือนหมื่นต้นๆ งานนอกไม่เยอะ เน้นสอนเป็นหลัก  เพื่อนร่วมงานดี ผอ.ดี   ติดแค่สอนวิทยาศาสตร์ แต่ก็รวมๆแล้วถือว่าดี

ปีที่สี่ บรรจุได้ แต่ได้ รร เล็ก สอนทุกวิชา มันก็กลับไปเป็นแบบเดิม งานเสริมเยอะ งานสอนเป็นรอง ทั้งประเมิน ทั้งประกวด เสาร์-อาทิต ก็มีเรียกมาทำงาน วันธรรมดา ก็เกือบหกโมง  พอดีโชคดีได้อยู่บ้านพักแต่โชคร้าย มีการเรียนมาทำงานตอนสองทุ่ม กว่าจะได้เข้าห้อง บางทีก็เกือบเที่ยงคืน ถ้าไม่ทำก็จะพูดว่าจะไม่ประเมิน

จนตอนนี้ ทำงานอยู่ได้เพราะครอบครัว เงินเดือน ล้วนๆๆๆ  ถามว่ามีความสุขมั้ย   ตอนสอนมีความสุขมาก .... แต่ใน1 วันความสุขมักจะมีนิดเดียว ไม่รู้เมื่อไร ความสุขนี้จะมีเพิ่มขึ้น หรืออาจจะลดลง ....

แค่อยากระบายน่ะ   ......