สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา / ไม่เข้าใจครับ

เพราะฉะนั้นจึงเป็นอันได้ใจความว่าความรู้ของจิตที่เกิดขึ้นนั้นมีอยู่๓ขั้นตอนตอนต้นเป็นความรู้ที่เกิดจาก สัญญาความทรงจำที่เราอาศัยเป็นหลักหรือเป็นแนวน้อมนึกพิจารณาเช่นจะพิจารณาพระไตรลักษณ์อนิจจังทุกขัง

พระพุทธเจ้าสอนให้ละอัตตา ไม่ได้สอนให้ไปตามหาอนัตตา

พระศาสดาทรงมอบศาสตร์วิธีที่จะออกจากทุกข์ ออกจากสังสารวัฏ สิ่งนี้เรียกว่า “ความรู้สึก” สังเกตุความรู้สึก วิธี ความรู้สึกมีกันทุกคน อยู่ที่จะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว เรียกว่า สติ สัมปชัญญะ สติ

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร

จขทก.สงสัยทำไมมีคนนึงหรือบางคนเชื่อว่าไม่ต้องมีสติในกายเวทนาจิตธรรมหรือไม่ต้องมีสติกำหนดรู้หรือพิจารณาในสภาวะจริงของกายและใจจะเรียกสติปัฏฐาน4หรืออะไรก็แล้วมันจริงเหรอแม้แต่สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสั

อยากถามผู้ที่คลุกคลีวงการธรรมะมาว่าจริงไหมที่ศิษย์หลวงตามหาบัว(ไม่แน่ใจมีพระไหม)โจมตีสายดูจิตว่าถ้าไม่สอนพิจาณากายก่อนดูจิตถือว่าผิดจริงเหรอครับความจริงมันเป็นงั้นไหมหรือว่าแล้วแต่จริตครับ

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม