เรื่องมีอยู่ว่านะคะ ตอนนี้ดิฉันอายุ 16 ปี
แม่กับพ่อจดทะเบียนกันสร้างบ้านด้วยกัน 1 หลัง ปล.เราไม่รู้ว่าเรื่องบ้านมันเป็นมายังไงเค้าสร้างมาด้วยกันเป็นสินสมรสหรือยัง แต่ชื่อบ้านตอนนั้นเป็นชื่อแม่
เพราะแม่เราเป็นเสาหลักของบ้าน เพราะทำงานได้เงินเดือนอยู่น้อย
ต่อมาแม่เราเสียชีวิต เกิดเรื่องก็คือ เราได้รับเงินประกันจากแม่ 1 ล้าน และเงินจากรัฐเพราะแม่เป็นข้าราชการครู พ่อเราก็ได้แต่ได้น้อยกว่าเรา
ปัญหามีอยู่ว่า เรามีปัญหากับพ่อ พ่อไม่เคยใส่ใจเลี้ยงดูเราเลย เหมือนเค้ามีหน้าที่ให้ตังเราอย่างเดียวไม่ได้สนใจอะไรกับชีวิตเราเลย พูดจาด่าทอ ทุบตีทุกวันๆ มาตลอด หลายปีที่ผ่านมา ตั้งแต่แม่เราเสียชีวิต ซึ่งเงินนั้นพ่อเราพาไปเราไปเบิกเงินมา 4 แสนอ้างว่ามาใช้จ่าย เราก็ไม่ยอมในตอนแรก เค้าก็ทุบทีจนเราต้องยอมไป ตอนนั้นประมาณ ป4 จนตอนนี้ไม่เหลือเงินใน บช สักบาท
พอแม่เราตาย พ่อเราก็มีแฟนใหม่ เราไม่รู้ว่าจดทะเบียนสมรสกันหรือยัง เราไม่สามารถดูเอกสารอะไรได้เลย เค้าเก็บเป็นความลับ เราขอดูไม่ได้ แน่ๆคือเค้าไม่ยอม
คือแม่เราตายบ้านจะเป็นของใคร ยายเราบอกว่า บ้านจริงๆเป็นของเรา แต่เราอายุยังไม่ถึง ไม่สามารถรับได้ แล้วเรามีปัญหาเรื่องบ้าน เราก็เคยคุยกับพ่อ
พ่อก็ใช้คำพูดที่หมาๆบอกเลยว่า บ้านนี้บ้านกู ชื่อกูตอนนี้ ใครจะทำไม ไปเอาคนมาเซ็นอะไรเลยกูก็ไม่กลัว คือถ้าเราอายุถึงเราจะเอาบ้านคืนเป็นชื่อเราได้มั้ย ไม่มีพินัยกรรมอะไรต่างๆนะคะ เราแค่อยากรู้ว่าตามกฏหมายเราจะได้อะไรมั้ย แต่ที่ดินต่างๆนาๆ เราได้นะคะ แต่บ้านเราไม่รู้เรื่องเลย ตอนนั้นเราอยู่แค่ ป.1 เราไม่สามารถทำอะไรได้ ตอนนี้เราเริ่มเกิดปัญหาหลายอย่าง จนเราเริ่มาติดตามเรื่องนี้เรากลัว เราร้อนใจมาก ว่าจะสายไปหรือเปล่า
ถ้าแบบนี้พ่อเค้าไม่ยอมให้บ้านกับเรา แล้วเอาไปให้เมียใหม่แทน เราจะทำยังไงดีคะ เราอยากจะได้บ้านคืนมากกๆ เพราะแม่เราเป็นคนสร้าง ถึงเค้าช่วยก็จริง แต่แม่เราเป็นคนออกทั้งหมด แล้วเราก็ไม่เคยรักพ่อ เค้าก็ไม่เคยรักเราค่ะ อย่าหาว่าคุณรู้ได้ไงพ่อไม่รักคุณ ชีวิตคนเราไม่เหมือนกันค่ะ ไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอกค่ะ เราผ่านอะไรมาบ้าง เราใช้ชีวิตด้วยเองตลอด เรากลับมาบ้าน ตอนเค้าอยู่บ้านเราไม่เคยมีความสุข เราออกไป รร ไปเจอ ญาติๆ ชีวิตเรามีความสุขมาก เราไม่เคยเชื่อฟัง พ่อเลย เราไม่สนอะไรกับเค้าทั้งสิ้น แต่กลับคนอื่นเราดีมากๆ เราไม่ดีกับเค้าอยู่คนเดียวจริงๆค่ะ เราเจอปัญหามาตลอดหลายปี เราจำทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าทำกับเราได้หมดค่ะ มันร้ายแรงทำร้ายจิตใจจนเราเป็นโรคซึมเศร้า เราทนไม่ไหวจริงๆ เราดำเนินตามกฏหมายเรื่อง ทารุน ก็ไม่ได้ค่ะ เราเคยแล้ว ตร บอกว่า จะแจ้งความจับพ่อตัวเองหรอ บ้าหรือเปล่า คือเราไม่เหลือใครแล้วค่ะ เราเหลือแค่ยาย ยายเราก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เค้าก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร
คือเราอยากจะได้บ้านคืน เราจะได้รับบ้านมั้ย เมื่ออายุเราถึง หรือเราจะต้องทำยังไง ถึงเราจะรู้เรื่องทั้งหมดว่าตอนนี้มันเป็นยังไงคะ
ช่วยหน่อยนะคะ
การแบ่ง มรดก
แม่กับพ่อจดทะเบียนกันสร้างบ้านด้วยกัน 1 หลัง ปล.เราไม่รู้ว่าเรื่องบ้านมันเป็นมายังไงเค้าสร้างมาด้วยกันเป็นสินสมรสหรือยัง แต่ชื่อบ้านตอนนั้นเป็นชื่อแม่
เพราะแม่เราเป็นเสาหลักของบ้าน เพราะทำงานได้เงินเดือนอยู่น้อย
ต่อมาแม่เราเสียชีวิต เกิดเรื่องก็คือ เราได้รับเงินประกันจากแม่ 1 ล้าน และเงินจากรัฐเพราะแม่เป็นข้าราชการครู พ่อเราก็ได้แต่ได้น้อยกว่าเรา
ปัญหามีอยู่ว่า เรามีปัญหากับพ่อ พ่อไม่เคยใส่ใจเลี้ยงดูเราเลย เหมือนเค้ามีหน้าที่ให้ตังเราอย่างเดียวไม่ได้สนใจอะไรกับชีวิตเราเลย พูดจาด่าทอ ทุบตีทุกวันๆ มาตลอด หลายปีที่ผ่านมา ตั้งแต่แม่เราเสียชีวิต ซึ่งเงินนั้นพ่อเราพาไปเราไปเบิกเงินมา 4 แสนอ้างว่ามาใช้จ่าย เราก็ไม่ยอมในตอนแรก เค้าก็ทุบทีจนเราต้องยอมไป ตอนนั้นประมาณ ป4 จนตอนนี้ไม่เหลือเงินใน บช สักบาท
พอแม่เราตาย พ่อเราก็มีแฟนใหม่ เราไม่รู้ว่าจดทะเบียนสมรสกันหรือยัง เราไม่สามารถดูเอกสารอะไรได้เลย เค้าเก็บเป็นความลับ เราขอดูไม่ได้ แน่ๆคือเค้าไม่ยอม
คือแม่เราตายบ้านจะเป็นของใคร ยายเราบอกว่า บ้านจริงๆเป็นของเรา แต่เราอายุยังไม่ถึง ไม่สามารถรับได้ แล้วเรามีปัญหาเรื่องบ้าน เราก็เคยคุยกับพ่อ
พ่อก็ใช้คำพูดที่หมาๆบอกเลยว่า บ้านนี้บ้านกู ชื่อกูตอนนี้ ใครจะทำไม ไปเอาคนมาเซ็นอะไรเลยกูก็ไม่กลัว คือถ้าเราอายุถึงเราจะเอาบ้านคืนเป็นชื่อเราได้มั้ย ไม่มีพินัยกรรมอะไรต่างๆนะคะ เราแค่อยากรู้ว่าตามกฏหมายเราจะได้อะไรมั้ย แต่ที่ดินต่างๆนาๆ เราได้นะคะ แต่บ้านเราไม่รู้เรื่องเลย ตอนนั้นเราอยู่แค่ ป.1 เราไม่สามารถทำอะไรได้ ตอนนี้เราเริ่มเกิดปัญหาหลายอย่าง จนเราเริ่มาติดตามเรื่องนี้เรากลัว เราร้อนใจมาก ว่าจะสายไปหรือเปล่า
ถ้าแบบนี้พ่อเค้าไม่ยอมให้บ้านกับเรา แล้วเอาไปให้เมียใหม่แทน เราจะทำยังไงดีคะ เราอยากจะได้บ้านคืนมากกๆ เพราะแม่เราเป็นคนสร้าง ถึงเค้าช่วยก็จริง แต่แม่เราเป็นคนออกทั้งหมด แล้วเราก็ไม่เคยรักพ่อ เค้าก็ไม่เคยรักเราค่ะ อย่าหาว่าคุณรู้ได้ไงพ่อไม่รักคุณ ชีวิตคนเราไม่เหมือนกันค่ะ ไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอกค่ะ เราผ่านอะไรมาบ้าง เราใช้ชีวิตด้วยเองตลอด เรากลับมาบ้าน ตอนเค้าอยู่บ้านเราไม่เคยมีความสุข เราออกไป รร ไปเจอ ญาติๆ ชีวิตเรามีความสุขมาก เราไม่เคยเชื่อฟัง พ่อเลย เราไม่สนอะไรกับเค้าทั้งสิ้น แต่กลับคนอื่นเราดีมากๆ เราไม่ดีกับเค้าอยู่คนเดียวจริงๆค่ะ เราเจอปัญหามาตลอดหลายปี เราจำทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าทำกับเราได้หมดค่ะ มันร้ายแรงทำร้ายจิตใจจนเราเป็นโรคซึมเศร้า เราทนไม่ไหวจริงๆ เราดำเนินตามกฏหมายเรื่อง ทารุน ก็ไม่ได้ค่ะ เราเคยแล้ว ตร บอกว่า จะแจ้งความจับพ่อตัวเองหรอ บ้าหรือเปล่า คือเราไม่เหลือใครแล้วค่ะ เราเหลือแค่ยาย ยายเราก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เค้าก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร
คือเราอยากจะได้บ้านคืน เราจะได้รับบ้านมั้ย เมื่ออายุเราถึง หรือเราจะต้องทำยังไง ถึงเราจะรู้เรื่องทั้งหมดว่าตอนนี้มันเป็นยังไงคะ
ช่วยหน่อยนะคะ