คือเรารักแฟนเรามากๆรักและยอมทุ่มเททุกอย่าง ยามเขาไม่มีเราก็หาให้เขาใช้ตลอด ถึงแม้เราจะอดก็ตาม ทีเขาดูไม่ค่อยสนใจใยดีกับเราเลย มีครั้งหนึ่ง เขาพูดถึงแฟนเก่าเขาว่าตอน ที่ เขาเข้าคุก แฟนเก่าเขาช่วยเขาตั้ง 7,000 บาท แต่เราก็เข้าใจว่ามันหลายปีมาแล้วแล้วเขาก็รักแฟนเก่าเขามาก พอเขามาคบกับเรา เวลาเขาไม่มีเราอยู่ข้างเขาตลอดแฟนเก่าไม่ได้มาช่วยอะไร แต่เขาทำตัวเหมือนเขาไม่ได้รักเราเลย ไม่เคยพยายามไม่เคยพูดว่าจะทำให้มันได้ อยากจบความสัมพันธ์แบบนี้แต่เรารักเขามากเราไม่เคยพยายามทุ่มเทให้กับความรักแบบนี้มาก่อนเลย บางทีก็เกลียดตัวเองนะว่าทำไมถึงต้องโง่ต้องอะไรขนาดนี้ ทุกวันนี้อยู่เพื่ออะไร มันรู้สึกว่า ที่เราเลี้ยงเขาดูแลเขาทุกวันนี้ มันไม่มีค่าเท่ากับ 700 เลยหรอ เราอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่แต่เราทำไม่ได้เพราะเรารักเขามาก บางทีมันเหนื่อย เหนื่อยจนไม่รู้จะหาทางออกชีวิตยังไงเลยแหละ หาทางระบายก็ไม่ได้ เพราะเราทำตัวเราเอง เพื่อนก็เตือนแล้วใครก็เตือนแล้วแต่ไม่เคยฟัง แต่เรามีเหตุผลของเรา ว่าทำไมเราถึงทิ้งเขาไม่ได้ เพราะเรายังเด็กเราอายุแค่ 16 แล้วเรามีอะไรกับเขา สิ่งที่เรากังวลคือเรากลัวท้อง เอาจริงๆเราแทบจะไม่ได้รักเขาแล้วแต่ที่ทนอยู่เพราะกลัวแค่นี้จริงๆ บางคนอาจมองว่าเราโง่ ไม่ต้องโง่มากเราควายมาก พยายามกับความรักอะไรก็ไม่รู้ บางทีมันแทบจะไม่มีความคิดที่อยากอยู่ต่อเลยนะ มันมีหลายเรื่องจนปวดหัวพอมาเรื่องนี้แล้วปวดหัวมากกว่าเดิมอีกคือไม่อยากตายไปเลยว่ะ ทำไมสิ่งที่เราทุ่มเทไปไม่ได้ทำให้เธอรักเราบ้างเลย เครียดเหนื่อยเบื่อโลกอยากตาย
อยากจบแต่ก็ยังรักมาก