คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ผชที่ ธรรมมะธรรมโมสินะอืมม
ก็อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆๆนั่นแหละ ถ้าไม่แต่งก็ไม่เป็นไรก็รักกันไปแบบนั้นก็ได้ ถ้าเขาอยากบวชก็ปล่อยเขาไปมันเป็นสิ่งที่ดีแล้วที่จะบวชได้บุญด้วยนะ ถึงเราจะเศร้าแต่เราก็รักเขาจริงมั้ย เพราะงั้นก็อยู่เคียงข้างเขาเถอะกว่าจะเจอกันคบกันคิดว่าง่ายหรือไง ถ้าเขาเปนพระแล้วก็หมั่นไปทำบุญ ไปคุย แต่ก็อยู่ในขอบเขต อย่าคิดมากอย่าเศร้าใจไปเลย แต่ถ้าคิดว่าเออไม่ไหวฉันจะเลิกก็ตามใจคุณคนเรามันไม่เหมือนกันอยู่ที่ว่าจะเลือกอะไรให้กับตัวเรา
ก็อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆๆนั่นแหละ ถ้าไม่แต่งก็ไม่เป็นไรก็รักกันไปแบบนั้นก็ได้ ถ้าเขาอยากบวชก็ปล่อยเขาไปมันเป็นสิ่งที่ดีแล้วที่จะบวชได้บุญด้วยนะ ถึงเราจะเศร้าแต่เราก็รักเขาจริงมั้ย เพราะงั้นก็อยู่เคียงข้างเขาเถอะกว่าจะเจอกันคบกันคิดว่าง่ายหรือไง ถ้าเขาเปนพระแล้วก็หมั่นไปทำบุญ ไปคุย แต่ก็อยู่ในขอบเขต อย่าคิดมากอย่าเศร้าใจไปเลย แต่ถ้าคิดว่าเออไม่ไหวฉันจะเลิกก็ตามใจคุณคนเรามันไม่เหมือนกันอยู่ที่ว่าจะเลือกอะไรให้กับตัวเรา
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
จะเอายังไงดีกับความรักแบบนี้
แค่ขอพื้นนี้ที่ระบายเฉยๆ เราคบกับแฟนมา 3 ปีกว่า คนละศาสนากัน (ไม่ระบุศาสนานะคะ) เค้ามักจะพูดว่าขอบวชก่อน (ซึ่งเราก็ไม่ได้ขัดขวางหรือกีดกัน) ถ้ามีการพูดคุยไปในทางเรื่องแต่งงาน และถ้าแต่งงานไปแล้ว ก็จะพูดต่อด้วยว่า ถ้าเค้าสักอายุ 50-60 ปี เค้าจะบวชอีกครั้ง (แบบไม่สึก) เราก็เลยตอบไปว่า ถ้าถึงตอนนั้นเธอแต่งเข้าศาสนาเรามาแล้ว เธอก็ต้องออกไปนะ และก็บอกอีกว่า หรือเราจะอยู่กันไปแบบนี้ แล้วช่วยกันสร้างฐานะ เมื่อถึงเวลาที่มั่นคงแล้ว ก็แยกกันไปมีชีวิตของตัวเองมั้ย เธอก็จะได้บวชแบบไม่ต้องห่วงอะไร ส่วนเราก็ไปมีชีวิตในแบบของเรา เราเลยไม่เข้าใจว่า คือ อะไร? ที่ว่าอยู่ๆกันไป แล้วถึงอายุนึงจะไปบวชไม่สึก แต่เราต้องการคนที่อยู่ด้วยจนแก่เถ้า เห้อออออออออออออ...ถอนหายใจยาว วันนี้ก็ดันพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีกแล้ว เฟลจริงๆ