มันเหนื่อยมันท้อ..อยากขอกำลังใจ

สวัสดีค่ะ หนูชื่อเจน อายุ 25ปี หนูเป็นโรคซึมเศร้าภาวะรุนแรง ทุกคนจะเชื่อหนูมั้ย หนูไม่ต้องการคำตอบ ภาวะที่หนูเป็นคนในครอบครัวไม่เข้าใจ โรคห่าอะไร สำออยหรือป่าว เรียกร้องความสนใจหรือป่าว นี้คือเหตุผลที

เรารู้สึกเบื่อๆทุกอย่าง ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากไปไหน ไม่อยากคุยกับใคร ไม่อยากทานอะไร เเต่ไม่อยากอยู่คนเดียว อยู่บ่อยๆ รู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญ เหนื่อย ท้อเเท้กับทุกๆอย่าง ไม่มีกำลังใจจะทำอะไร พอรู้สึกดีข

.

ตามกระทู้เลยค่ะ คือเรามีความรู้สึกว่าเหนื่อยกับทุกๆอย่าง เหนื่อยแบบเหนื่อยมากจนไม่อยากทำอะไร รู้สึกไม่สำคัญไม่มีค่าพอสำหรับใครเลยจริงๆค่ะ มันท้อ ไม่มีกำลังใจจากใครเลยซักคนรู้สึกเบื่อ คือเวลาอยู่กับคนอ

เราว่าก็น่าจะเป็นกันเกือบแทบทุกคนนะ ที่แบบเวลาท้อ เวลาที่เหนื่อย เวลาที่ไม่มีแรงบันดาลใจ เวลาที่ไม่รู้จะหากำลังใจจากไหน มันเคว้งเนอะ อยากงอแงกับใครสักคน ให้เขาปลอบก็ไม่มีอ่ะ เรานี่คิดนะ เห้ยยยย.. เ

คือ เรามีกโดนพ่อเเม่กดดันให้เรียนตลอดมันไม่เคยมีความสุขเลยคะเค้าเหนื่อยมากจนเค้าอยากหลับเเล้วไม่อยากตื่อขึ้นมาอีกเลยเค้าอย่างพักมาขณะเวลาเขาของเอาไอเเพตไปเล่นกับเพื่อนบางเค้าเหนื่อยเหนื่อมากๆเค้าไม่เค

ตอนนี้เราพึ่งคลอดลูกได้ไม่ถึงเดือน ไม่รู้อยู่ในช่วง babyblue ด้วยไหม มันมีความคิดทุกวัน ที่คิดถึงชีวิตตอนที่ไม่มีลูก บางทีคิดว่าให้เรานอนหลับไปเลยไม่ตื่น ตอนนี้เรามีทั้งพี่เลี้ยง 1 แม่บ้าน 1 แต่ยังรู

ปกติเราเป็นคนคิดมากค่ะ เสพข่าวลบๆ กลัวเป็นโรค กลัวสูญเสียคิดจนรบกวนการใช้ชีวิต จนเหนื่อยเพลีย ไม่อยากทำอะไร นอนหลับเองได้ปกติค่ะ แต่การที่คิดทุกวันทำให้สมองอื้อตื้อ เหนื่อยหอบ สั่นมาเป็นพักๆ เลยตัดสิน

คือเรากังวลค่ะแบบเราเป็นเด็กฝึกพี่ๆจะคิดว่าเราโง่มั้ย เพราะว่าแบบวันหนึ่งเราฟังผิดไปสัก 2-3 คน แบบเครียดมากของมากๆ บางทีกะอยากล้มเลิกแต่มันจะเดือนที่ 2 แล้ว รู้สึกท้อบางวัน กดดันบางวันแต่ก็เครียดอยู่ด