อยู่หอกับเพื่อนไม่ได้ดีเสมอไป....??

เข้าใจแล้วค่ะ ครั้งหนึ่งหนูกลัวการที่จะอยู่หอคนเดียวกลัวความเหงากลัว.... แต่วันนี้ถ้าเลือกได้ตอบแบบมั่นใจเลยค่ะ ว่าจะอยู่คนเดียวแน่นอน เรื่องมันมีอยู่ว่าแรกๆหนูก็กลัวๆนะตะอยู่คนเดียวเลยมีเพื่อนเก่าตอนมัธยมมาขอนอนด้วย2คืนคือคืนซ้อมรับน้อง หนูค่อนข้างรักความสะอาดนะคะแต่ไม่ได้อะไรขนาดนั่น แค่เห็นว่าถ้าของมันอยู่ไม่ที่เป็นทางหรือวางของที่ควรทิ้งถังขยะมาวางบนโต๊ะแล้วจะหงุดหงิด แต่พอเพื่อนคนนั้นมาอยู่ ทุกอย่างเละเทะ กินไม่เก็บไม่ทำอะไรเลยค่ะหนูก็ไม่กล้าพูดได้แต่เก้บเพราะเราเป็นเจ้าของห้องซักผ้าเอาผ้าไปตากคือหน้าห้องน้ำน้ำนองเลยค่ะ(ซักแต่ของตัวเองของที่ยืมเราใส่ให้เราซัก) ทุกอย่างใช้ของเราหมดเลยของใช้ครีมเสื้อผ้า (แต่ใส่กาละมังให้เราซักเอง) เสื้อในกกน.ด้วยนะคะทิ้งไว้ในกาละมังสองสามคืน เราเลยพูดแบบให้เค้าไม่รู้สึกว่าแรง เรารอให้เค้าเก็บจนจะต้องปิดไปนอนแล้ว ให้เค้าเก็บกล่องข้าวแก้วน้ำถุงขนมเราเลยพูดไปว่า ๆขนมกินเปล่าเก็บดิ เค้าก็เก็บแค่ขนมคือกล่องข้าวเอยอะไรเอยคือไม่เก้บแล้วเราต้องทำแบบนี้ตลอด โต๊ะเครื่องแป้งไม่ต้องพูดถึงเราบอกว่าอย่าทาแป้งเลอะโต๊ะนะ เค้าใช้มือถูแป้งไต้โต๊ะตรงลังเก็บของเรา แล้วตอนนี้ก็มาขออาศัยเกือบอาทิตย์แล้วตอนแรกจะกลับ19แต่เลื่อนไป23 เราก็ไม่กล้าปฏิเสะหรือไล่เค้าไปกลัวเค้าจะเสียความรู้สึก  อยากใส่รูปประกอบนะคะ แต่ใส่ไม่เป็น55555555 (ล่าสุดนางเปิดประตูระเบียงทำอะไรไม่รู้เราก็ไปอาบน้ำนานมากออกมาประตูระเบียงยังเปิดในขณะที่เปิดแอร์ น้ำในตู้เย็นคือเราซื้อมาแช่กินครึ่งทิ้งครึ่ง ทำงานตัดกระดาษก็คือเต็มโตีะไม่เก้บ ที่นอนตื่นทีหลังไม่เคยเก็บ เราลุกขึ้นมาเตรียมเอกสารประมาณเที่ยงคืนนางพูดประมาณว่าทำไรนักหนาวะพรุ่งนี้ไปเช้านะแล้วทำหน้าหงุดหงิดใส่เครียดมากๆๆๆๆค่ะ