ทำไมถึงกลัวความรัก

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราแต่งงานและย้ายมาอยู่บ้านแฟนได้5ปีแล้ว มาอยู่อีกจังหวัดนึง เราไม่เคยมีความสุขจริงๆเลยสักครั้ง เราทะเลาะกันบ่อยมากจะเลิกกันหลายครั้งแล้ว พ่อแม่แฟนก็เหมือนไม่ค่อยชอบเรา เราทำอะไรให้ทาน

อยากลองเปิดใจให้กับคนที่เข้ามา อยากลองศึกษาดูใจ แต่ไม่กล้าเลยค่ะ กลัวว่าจะต้องเสียใจ เวลามีใครมาบอกว่าชอบเราเราก็แค่รับรู้แล้วก็ขอบคุณเค้า บางคนจะจีบเราก็ไม่ให้เค้าจีบเลย บางทีเราก็รู้สึกดีกับคนที่เข้

เจอแต่ความรักที่ผิดหวังมาตลอด ทุกๆครั้งที่อกหักมา หัวใจมันจะสร้างกำแพงสูงขึ้นๆ จนตัวเองไม่กล้าที่จะคบ จะรักใครได้อีก มันกลัวที่ตัวเองต้องมานั่งเสียใจอีก นานไปๆ ยอมรับว่าเหงามาก มีคนมาจีบหลายคน แต่มันก

แก้ปัญหาอย่างไรดีครับ ไม่เคยมีแฟนเลย ถูกใจใคร ทำได้แต่แอบมองแอบชอบ เค้ามองมาก็มักจะหลบสายตาเค้าตลอด แล้วกลับมาบ้านก็คิดอยู่ซ้ำๆว่าเสียใจและเสียดาย เป็นงี้มาตลอด รู้สึกผิดหวังกับตัวเองเหลือเกินครับ มีใ

คือหนูอยู่ม.ปลาย วันนี้เจอเรื่องที่ทำให้เสียใจมาคือการที่ลงเลือกตั้งแล้วแพ้ แข่งกันอยู่2พรรค แพ้แบบคะแนนขาดเลยค่ะ หนูรู้สึกเสียใจมากมากจนกลับบ้านมาร้องไห้ไม่หยุดซึ่งหนูไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปให้ใครปลอบ

มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆๆเลยนะสำหรับใครบางคน ใครบางคนอาจจะทำได้ แต่บางคนมันพยามที่จะทำมัน อยากเริ่มต้นใหม่ แต่ใจมันก็ดันไม่กล้าที่ทำ แล้วทำให้การใช้ชีวิต โครตน่าเศร้า ติดอยู่กับวงจรเดิมๆ อยากจะมีรักใหม่แต

ก้ไม่เข้าใจทำไมถึงไม่มีแฟน แต่ว่ามีคนมาจีบไหม ก้มีน้ะ ก้เนอะเหมือนมันไม่ใช่ แต่เราเป็นประเภทที่ว่าถ้าไม่ชอบคือจะไม่คุยเลย ก้ประมาณว่าไม่อยากให้ความหวังใครรู้ว่าความผิดหวังมันเจ็บปวดแค่ไหน(หรือเราคิดมา

สำหรับเหตุผลเรา คือ เลือกที่ยุติ ไม่อยากผิดหวัง ไม่อยากเสียใจ และยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เพราะยังต้องเจอกันอีกครั้ง และคิดว่าหลังจากเจอ ทำงานร่วมกัน เราจะห่างแบบเนียนๆ เพราะไม่สำคัญอยู่แล้ว

จขกท แอบชอบสาวคนนึงไม่รู้จัก เป็นรุ่นพี่ ปีสาม(จขกทปี1)แต่ไม่กล้าเข้าไปจีบ สุดท้ายเขาไปมีแฟน ผิดหวังมาก ... ก็ได้แต่นอนคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้...