สวัสดีครับ ผมมีเรื่องทีค้างคาใจอยู่เรื่องหนึ่ง มันเป็นเรื่องของตัวผมเองและไม่รู้จะคิดยังไงกับเรื่องนี้ เรื่องมีอยู่ว่า...
ผมกับแฟนของผมอยู่ด้วยกันมาเกือยจะครบปีแล้วครับ แต่ไม่ได้แต่งงานกัน คิดว่าจะเกิบเงินไปเรื่อยๆเพื่อวันหนึ่งจะได้ทำทุกอย่างให้มันถูกต้องตามประเภณี แต่ดูเหมือนแม่ของแฟนจะไม่ค่อยพอใจเท่าไร เพราะที่ผมอยู่เป็นห้องของแฟน ทุกเดือนผมจะช่วยเขาออกค่าห้อง ค่าไฟน้ำ ส่วนค่าอาหารไม่ได้ออกครับเพราะผมซื้อกินกับแฟน เรารักกันดีครับ จนมาวันนึ่งแฟนถามผมว่าเมื่อไรจะมาขอ และขอให้ผมคุยกับแม่ ให้แม่ช่วย แต่ผมรู้ดีว่าทางบ้านผมไม่ค่อยมีเงิน เพราะแม่กอยู่กับยายและไม่ได้ทำงาน ทำแค่งานของหมู่บ้าน ผมก็คุยและบอกกับแฟนผมไปตรงๆว่าแม่ของผมท่านก็ไม่ได้ทำงาน ถ้าจะให้ช่วยก็ช่วยออกให้ได้คนละครึ่ง แต่แฟนกลับไม่พอใจ ผมรู้อยู่แล้วว่าที่ผมอยู่มันทำให้คนอื่นเขามองไม่ดี ที่มาอยู่ด้วยกันแต่ไม่ได้ขอไม่ได้แต่ง ไม่ใช่ว่าผมไม่ถูกกับพ่อแม่เขานะครับ แต่เพราะผมก็อึดอัดใจที่จะพูดเหมือนกัน และแฟนผมมักจะพูดกับผมบ่อยๆว่า ถ้าสักวันหนึ่งเราเลิกกัน เธอจะรอเค้าได้หรือเปล่า ครั้งแรกที่ผมได้ยินผมก็งงเหมือนกัน เลิกกัน รอ? หมายถึงอะไร เขาเลยบอกกับผมว่า ถ้าวันหนึ่งเธออาจจะทิ้งผมไป และให้ผมรอเธอจนกว่าเธอจะกลับไปหาผมอีกครั้ง เธอถามผมว่าผมรอได้ไหม? ครั้งแรกผมตอบกลับไปแบบไม่ได้คิดอะไรมากว่ารอได้ครับ แต่หลังๆมาเธอเริ่มคุยกับผมเรื่องนี้บ่อยขึ้นๆ จนมาวันหนึ่งเธอพูดกับผมว่า เธอจะรอเค้าได้ไหมถ้าเค้าทิ้งเธอไป ทำงานเก็บเงินแล้ววันหนึ่งเค้าจะกลับไปคบกับเธอแล้วเราจะได้แต่งงานกัน มันเป็นประโยคที่ทำให้ผมไม่รู้จะตอบว่ายังไง เธอยังบอกอีกว่ายังอยากใช้ชีวิตของวัยรุ่น ผมงง ไม่มีคำตอบอะไรให้เธอ ได้แค่บอกกับเธอว่า อืม รอได้นะ ผมพูดได้แค่นั้น นอกจากนั้นผมคิดอะไรไม่ออกเลยหรือจะบอกว่าไม่อยากคิดก็ได้ ตอนนี้ผมควรทำยังไง? ไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้จริงๆ คำพูดของเธอมันยังคงวนอยู่ทุกๆวัน มันทำให้ผมยิ่งคิดมากเรื่องที่ไม่อยากคิดขึ้นเรื่อยๆว่าเธอหาเรื่องเลิกกับผมหรอ หรือเธอมีคนใหม่ไปแล้ว หรืออะไรกันแน่?
ผมควรหาทางออกไปจากมุมนี้ยังไงครับ?
คิดยังไงกับเรื่องนี้?
ผมกับแฟนของผมอยู่ด้วยกันมาเกือยจะครบปีแล้วครับ แต่ไม่ได้แต่งงานกัน คิดว่าจะเกิบเงินไปเรื่อยๆเพื่อวันหนึ่งจะได้ทำทุกอย่างให้มันถูกต้องตามประเภณี แต่ดูเหมือนแม่ของแฟนจะไม่ค่อยพอใจเท่าไร เพราะที่ผมอยู่เป็นห้องของแฟน ทุกเดือนผมจะช่วยเขาออกค่าห้อง ค่าไฟน้ำ ส่วนค่าอาหารไม่ได้ออกครับเพราะผมซื้อกินกับแฟน เรารักกันดีครับ จนมาวันนึ่งแฟนถามผมว่าเมื่อไรจะมาขอ และขอให้ผมคุยกับแม่ ให้แม่ช่วย แต่ผมรู้ดีว่าทางบ้านผมไม่ค่อยมีเงิน เพราะแม่กอยู่กับยายและไม่ได้ทำงาน ทำแค่งานของหมู่บ้าน ผมก็คุยและบอกกับแฟนผมไปตรงๆว่าแม่ของผมท่านก็ไม่ได้ทำงาน ถ้าจะให้ช่วยก็ช่วยออกให้ได้คนละครึ่ง แต่แฟนกลับไม่พอใจ ผมรู้อยู่แล้วว่าที่ผมอยู่มันทำให้คนอื่นเขามองไม่ดี ที่มาอยู่ด้วยกันแต่ไม่ได้ขอไม่ได้แต่ง ไม่ใช่ว่าผมไม่ถูกกับพ่อแม่เขานะครับ แต่เพราะผมก็อึดอัดใจที่จะพูดเหมือนกัน และแฟนผมมักจะพูดกับผมบ่อยๆว่า ถ้าสักวันหนึ่งเราเลิกกัน เธอจะรอเค้าได้หรือเปล่า ครั้งแรกที่ผมได้ยินผมก็งงเหมือนกัน เลิกกัน รอ? หมายถึงอะไร เขาเลยบอกกับผมว่า ถ้าวันหนึ่งเธออาจจะทิ้งผมไป และให้ผมรอเธอจนกว่าเธอจะกลับไปหาผมอีกครั้ง เธอถามผมว่าผมรอได้ไหม? ครั้งแรกผมตอบกลับไปแบบไม่ได้คิดอะไรมากว่ารอได้ครับ แต่หลังๆมาเธอเริ่มคุยกับผมเรื่องนี้บ่อยขึ้นๆ จนมาวันหนึ่งเธอพูดกับผมว่า เธอจะรอเค้าได้ไหมถ้าเค้าทิ้งเธอไป ทำงานเก็บเงินแล้ววันหนึ่งเค้าจะกลับไปคบกับเธอแล้วเราจะได้แต่งงานกัน มันเป็นประโยคที่ทำให้ผมไม่รู้จะตอบว่ายังไง เธอยังบอกอีกว่ายังอยากใช้ชีวิตของวัยรุ่น ผมงง ไม่มีคำตอบอะไรให้เธอ ได้แค่บอกกับเธอว่า อืม รอได้นะ ผมพูดได้แค่นั้น นอกจากนั้นผมคิดอะไรไม่ออกเลยหรือจะบอกว่าไม่อยากคิดก็ได้ ตอนนี้ผมควรทำยังไง? ไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้จริงๆ คำพูดของเธอมันยังคงวนอยู่ทุกๆวัน มันทำให้ผมยิ่งคิดมากเรื่องที่ไม่อยากคิดขึ้นเรื่อยๆว่าเธอหาเรื่องเลิกกับผมหรอ หรือเธอมีคนใหม่ไปแล้ว หรืออะไรกันแน่?
ผมควรหาทางออกไปจากมุมนี้ยังไงครับ?