สวัสดีครับ อดีตผมเคยเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง ที่ตื่นเช้า ขับรถไปทำงาน เที่ยงพักทานข้าว บ่ายทำงานต่อเลิกงานตอนค่ำ กลับบ้านทานข้าว อาบน้ำ แล้วก็นอน แล้วก็ ตื่นเช้า ไปทำงานอีกครั้ง 🏃♂️
เหมือนต้องวิ่งแข่งกับเวลา หลายๆคนคงเป็นแบบผม ชีวิตเหมือนวนๆ อยู่แบบนั้นทุกวัน ทำให้เรารู้สึกเบื่อหน่าย เราต้องทำตัวอยู่ในกฎระเบียบที่เขาวางไว้ ต้องสะแกนนิ้ว ต้องทำอย่างนั้น ต้องทำอย่างนี้ ชีวิตแบบนี้ มันน่าเบื่อนะผมว่า จะลางาน หยุดงาน ก็แสนลำบากยากเย็น ที่บ่นๆมานี่แระคับทำให้ผมตั้งคำถามกับตัวเอง ในวัย 26 ว่าเราจะทำแบบนี้ไปจนแก่รึป่าว ถอนตัวตอนแก่คงไปทำอะไรไม่ได้ เลยทำให้ผมตัดสินใจ ลาออกจากงานประจำ ตอนนั้นคิดแค่ว่าขอออกไปพักผ่อน อยู่กับครอบครัวสักระยะทบทวนตัวเอง สำหรับผมวันนี้ โครตคิดถูกเลยที่ตัดสินใจแหวกชีวิตจำเจออกมาหาอะไรใหม่ๆ อยู่บ้านเลี้ยงหลาน ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา เป็นการออกจากงานที่วิเศษ หลังจากที่ออกจากบ้านไปร่ำเรียนทำงานที่ต่างจังหวัดบ้านช่องก็ไม่ค่อยได้กลับ พอได้มาอยู่แบบนี้แล้วมันดี สิ่งหนึ่งที่หายไปคือความฟุ่งซ่าน ความเหงา กลับมาอยู่บ้านเราก็มานั่งฟังแม่บ่นๆให้ฟัง ทุกวัน มีความสุขดีครับ ตอนนี้ออกจากงานมาสามเดือนแล้ว อิ่มตัวกับการพักผ่อนเลยเป็นจุดเริ่มต้นของการทำงานอีกครั้ง ของเด็กหนุ่มไฟแรง แต่ แต่ๆๆๆๆ ผมจะทำอะไรที่มันไม่ได้อยู่ในกรอบของคนอื่นหรือสิ่งที่คนอื่นกำหนด ผมต้องคิดหาอะไรทำสักอย่าง ก่อนที่เงินเก็บจะค่อยๆจางหายไปจากการเผาผลาญของผม 🚶🏽♂️🚶🏽♂️ ในช่วงนี้แระเหมือนเป็นช่วงเริ่มต้นใหม่ เหมือนคนที่เหนื่อยแล้วหยุดพัก พอได้พักมันก็มีแรงเดินต่อ ในระหว่างที่ไฟกำลังลุกโชน สิ่งที่เราต้องการที่สุดคือกำลังใจและกำลังใจที่ดีนอกจากครอบครัวคือคนรัก ฟังดูอาจแฮปปี้ดีจังแต่เดี่ยว จู่ๆๆ ดวงความรักก็หักโค่นลงตอนนั้นชีวิตเหมือนโดนเตะเข้าง่ามขาแบบจังๆ จุกๆ #เริ่มต้นก็อาภับรักซะแล้ว แต่ชีวิตต้องสู้ต่อ เพื่อสร้างอนาคตตัวเอง ผมเลยคิดทบทวนว่าเราชอบอะไร นี่คือสิ่งที่ผมตั้งคำถามกับตัวเองว่าตัวเราชอบอะไร ในระหว่างที่ผมคิดตอนนั้น ณ ขณะนั้นผมอยู่ในร้านกาแฟผมเป็นคนชอบไปนั่งร้านกาแฟ แต่ผมไม่กินกาแฟ เออ งงไปอีก ผมชอบดื่มชามากๆเป็นชีวิตจิตใจ โดยเฉพาะชาเขียว มันมีต่อมเล็กคิดขึ้นมาว่าเราชอบชา เราจะเปิดร้านชาหรอ ตอนนี้มาแรงนะ อากาศร้อนๆ พวกเครื่องดื่มขายดีนะ บวกกับวินาทีนั้นเหมือนมีอะไรดลใจให้ทักหาเพื่อนในเฟสคนนึง ผมก็ทักหาว่าน้องพอจะรู้จักที่ว่างๆให้เช่าหรือทำเลดีดีไหม? เขายอกว่าเขาจะดูให้ เขาก็ถามเรา ว่าพี่จะขายอะไร ผมก็ตอบไปว่าอยากขายอาหารใต้ 555 เอาละสิงงไปกันใหญ่ อยากขายชาแต่จะเปิดอาหารใต้ ผมก็งงกับตัวเองทั้งๆที่อาหารก็ทำไม่เป็น น้องเลยแนะนำผมว่าพี่ลองเปิดร้านชานมไข่มุกสิ ช่วงนี้กำลังฮิต อากาศร้อน คนชอบทาน มันเลยเป็นสิ่งที่ผมต้องเก็บมาทำการบ้านบวกกับความคิดที่ผมคิดไปก่อนหน้านั้น ผมชอบดื่มชา ชา จะสร้างรายได้ให้เราไหมผมเลยศึกษาหาข้อมูลหาวันถุดิบ หาทำเลที่ตั้ง ไปซื้ออุปกรณ์มาทดลองทำ สรุปออกมาเป็นชาเย็น ชาเขียว โกโก้ และนมเย็น ทุกสูตร ทุกสิ่ง ผมเริ่มเป็นคนชิม เพราะผมดื่มร้านดังมาเยอะ ของเราต้องสู้ได้ พอผมทำได้ผมก็ต้องหาคนชิม ผมเลยให้ที่บ้านและญาติๆ ปรากฎว่าทุกคนชอบ ทุกคนบอกดี เราเลยลุยแบบไม่คิดอะไร ไปหาซื้ออุปกรณ์อีกครั้ง .... มาถึงตอนนี้ชีวิตมันโครตเหนื่อย เพราะทำคนเดียว คิดรูปแบบ วางแผนการตลาด จัดหากลุ่มเป้าหมาย ถ้าเราลงทุนเปิดร้านแบบเป็นร้านมันคงใช้เงินเยอะผมเลยต้องคิดทำอะไรสักอย่างที่เราจะเอาเครื่องดื่มของเราให้คนได้รู้จักได้ชิมมากที่สุด ผมเลยตัดสินใจแหกกฎตัวเองอีกครั้งปกติผมไม่ใช่คนที่ชอบขายของ ผมไม่เคยขายของ เราต้องทำได้ แถวบ้านมีตลาดนัดเยอะมากมีทุกวัน เดินไปหน้าหมู่บ้านก็มี ผมเลยไปตระเวนดูตามตลาดนัดต่างๆ มันมีคนขายน้ำอยู่แล้วทั้งสิ้น แต่น่ำที่ผมทำแบบที่ผมทำยังไม่มีในตลาดนั้นๆ ผมเลย ลองตลาดดู ด้วยการทำบรรจุลงขวด แต่ก่อนขายเราต่องทดลองผมปรุง ผมทำ ผมบรรจุ แล้วเก็บไว้ ว่ามันจะอยู่ได้กี่วัน อายุงานมันกี่วัน รสชาติเปลี่ยนไหม จะเสียรึป่าว ทุกอย่างมันคือการลงทุน สำหรับมือใหม่ต้องสู้........ เดี่ยวมาเล่าต่อ ถ้ามีคนอ่าน นะครับ
ลาออกจากงานประจำ
เหมือนต้องวิ่งแข่งกับเวลา หลายๆคนคงเป็นแบบผม ชีวิตเหมือนวนๆ อยู่แบบนั้นทุกวัน ทำให้เรารู้สึกเบื่อหน่าย เราต้องทำตัวอยู่ในกฎระเบียบที่เขาวางไว้ ต้องสะแกนนิ้ว ต้องทำอย่างนั้น ต้องทำอย่างนี้ ชีวิตแบบนี้ มันน่าเบื่อนะผมว่า จะลางาน หยุดงาน ก็แสนลำบากยากเย็น ที่บ่นๆมานี่แระคับทำให้ผมตั้งคำถามกับตัวเอง ในวัย 26 ว่าเราจะทำแบบนี้ไปจนแก่รึป่าว ถอนตัวตอนแก่คงไปทำอะไรไม่ได้ เลยทำให้ผมตัดสินใจ ลาออกจากงานประจำ ตอนนั้นคิดแค่ว่าขอออกไปพักผ่อน อยู่กับครอบครัวสักระยะทบทวนตัวเอง สำหรับผมวันนี้ โครตคิดถูกเลยที่ตัดสินใจแหวกชีวิตจำเจออกมาหาอะไรใหม่ๆ อยู่บ้านเลี้ยงหลาน ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา เป็นการออกจากงานที่วิเศษ หลังจากที่ออกจากบ้านไปร่ำเรียนทำงานที่ต่างจังหวัดบ้านช่องก็ไม่ค่อยได้กลับ พอได้มาอยู่แบบนี้แล้วมันดี สิ่งหนึ่งที่หายไปคือความฟุ่งซ่าน ความเหงา กลับมาอยู่บ้านเราก็มานั่งฟังแม่บ่นๆให้ฟัง ทุกวัน มีความสุขดีครับ ตอนนี้ออกจากงานมาสามเดือนแล้ว อิ่มตัวกับการพักผ่อนเลยเป็นจุดเริ่มต้นของการทำงานอีกครั้ง ของเด็กหนุ่มไฟแรง แต่ แต่ๆๆๆๆ ผมจะทำอะไรที่มันไม่ได้อยู่ในกรอบของคนอื่นหรือสิ่งที่คนอื่นกำหนด ผมต้องคิดหาอะไรทำสักอย่าง ก่อนที่เงินเก็บจะค่อยๆจางหายไปจากการเผาผลาญของผม 🚶🏽♂️🚶🏽♂️ ในช่วงนี้แระเหมือนเป็นช่วงเริ่มต้นใหม่ เหมือนคนที่เหนื่อยแล้วหยุดพัก พอได้พักมันก็มีแรงเดินต่อ ในระหว่างที่ไฟกำลังลุกโชน สิ่งที่เราต้องการที่สุดคือกำลังใจและกำลังใจที่ดีนอกจากครอบครัวคือคนรัก ฟังดูอาจแฮปปี้ดีจังแต่เดี่ยว จู่ๆๆ ดวงความรักก็หักโค่นลงตอนนั้นชีวิตเหมือนโดนเตะเข้าง่ามขาแบบจังๆ จุกๆ #เริ่มต้นก็อาภับรักซะแล้ว แต่ชีวิตต้องสู้ต่อ เพื่อสร้างอนาคตตัวเอง ผมเลยคิดทบทวนว่าเราชอบอะไร นี่คือสิ่งที่ผมตั้งคำถามกับตัวเองว่าตัวเราชอบอะไร ในระหว่างที่ผมคิดตอนนั้น ณ ขณะนั้นผมอยู่ในร้านกาแฟผมเป็นคนชอบไปนั่งร้านกาแฟ แต่ผมไม่กินกาแฟ เออ งงไปอีก ผมชอบดื่มชามากๆเป็นชีวิตจิตใจ โดยเฉพาะชาเขียว มันมีต่อมเล็กคิดขึ้นมาว่าเราชอบชา เราจะเปิดร้านชาหรอ ตอนนี้มาแรงนะ อากาศร้อนๆ พวกเครื่องดื่มขายดีนะ บวกกับวินาทีนั้นเหมือนมีอะไรดลใจให้ทักหาเพื่อนในเฟสคนนึง ผมก็ทักหาว่าน้องพอจะรู้จักที่ว่างๆให้เช่าหรือทำเลดีดีไหม? เขายอกว่าเขาจะดูให้ เขาก็ถามเรา ว่าพี่จะขายอะไร ผมก็ตอบไปว่าอยากขายอาหารใต้ 555 เอาละสิงงไปกันใหญ่ อยากขายชาแต่จะเปิดอาหารใต้ ผมก็งงกับตัวเองทั้งๆที่อาหารก็ทำไม่เป็น น้องเลยแนะนำผมว่าพี่ลองเปิดร้านชานมไข่มุกสิ ช่วงนี้กำลังฮิต อากาศร้อน คนชอบทาน มันเลยเป็นสิ่งที่ผมต้องเก็บมาทำการบ้านบวกกับความคิดที่ผมคิดไปก่อนหน้านั้น ผมชอบดื่มชา ชา จะสร้างรายได้ให้เราไหมผมเลยศึกษาหาข้อมูลหาวันถุดิบ หาทำเลที่ตั้ง ไปซื้ออุปกรณ์มาทดลองทำ สรุปออกมาเป็นชาเย็น ชาเขียว โกโก้ และนมเย็น ทุกสูตร ทุกสิ่ง ผมเริ่มเป็นคนชิม เพราะผมดื่มร้านดังมาเยอะ ของเราต้องสู้ได้ พอผมทำได้ผมก็ต้องหาคนชิม ผมเลยให้ที่บ้านและญาติๆ ปรากฎว่าทุกคนชอบ ทุกคนบอกดี เราเลยลุยแบบไม่คิดอะไร ไปหาซื้ออุปกรณ์อีกครั้ง .... มาถึงตอนนี้ชีวิตมันโครตเหนื่อย เพราะทำคนเดียว คิดรูปแบบ วางแผนการตลาด จัดหากลุ่มเป้าหมาย ถ้าเราลงทุนเปิดร้านแบบเป็นร้านมันคงใช้เงินเยอะผมเลยต้องคิดทำอะไรสักอย่างที่เราจะเอาเครื่องดื่มของเราให้คนได้รู้จักได้ชิมมากที่สุด ผมเลยตัดสินใจแหกกฎตัวเองอีกครั้งปกติผมไม่ใช่คนที่ชอบขายของ ผมไม่เคยขายของ เราต้องทำได้ แถวบ้านมีตลาดนัดเยอะมากมีทุกวัน เดินไปหน้าหมู่บ้านก็มี ผมเลยไปตระเวนดูตามตลาดนัดต่างๆ มันมีคนขายน้ำอยู่แล้วทั้งสิ้น แต่น่ำที่ผมทำแบบที่ผมทำยังไม่มีในตลาดนั้นๆ ผมเลย ลองตลาดดู ด้วยการทำบรรจุลงขวด แต่ก่อนขายเราต่องทดลองผมปรุง ผมทำ ผมบรรจุ แล้วเก็บไว้ ว่ามันจะอยู่ได้กี่วัน อายุงานมันกี่วัน รสชาติเปลี่ยนไหม จะเสียรึป่าว ทุกอย่างมันคือการลงทุน สำหรับมือใหม่ต้องสู้........ เดี่ยวมาเล่าต่อ ถ้ามีคนอ่าน นะครับ