ก็ไม่รู้นะว่าอย่างผมเรียกเด็กยุค 90 ได้รึเปล่า เพราะเคยบอกว่าสับสนกับคำจำกัดความของคำว่าเด็กยุค 90 (จขกท.เกิดปี 1996) แต่พอมาพิจารณาดูแล้วก็พบว่า ผมยังเกิดทันได้รู้จักอะไรหลายๆ อย่างในยุคนั้น ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของเครื่องใช้ กิจกรรมของเด็กและเยาวชน รวมถึงสิ่งสำคัญที่เป็นหัวข้อของกระทู้นี้ด้วย นั่นก็คือ เรื่องของเพลงในยุคนั้นครับ
เห็นหลายคนชอบบอกว่าเพลงยุค 90 มันเพราะและน่าฟังกว่าเพลงสมัยนี้ ผมก็เลยอยากถามความเห็นของแฟนเพลงเหล่านั้นว่าเพราะอะไรถึงคิดว่าเป็นแบบนั้นครับ ส่วนตัวผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เพราะนอกจากเพลงลูกทุ่งลูกกรุงก็เพลงสมัยผมยังเด็กนี่แหละที่ผมชอบเป็นพิเศษ บางเพลงอาจจะปล่อยออกมาตอนผมยังไม่เกิดหรือสมัยที่ผมยังเด็กมาก แต่ผมก็ได้รู้จักเพลงพวกนี้มาตั้งแต่จำความได้ ผมเริ่มชอบฟังเพลงมาตั้งแต่สมัยอนุบาล ประถม แต่ตอนนั้นยังร้องได้แค่ไม่กี่ท่อน จนผมโตขึ้นถึงกลับไปฟังเพลงพวกนั้นอีกแล้วก็จำเนื้อร้องทำนองได้จนขึ้นใจ บางเพลงแค่อินโทรมาก็รู้แล้วว่าเพลงอะไร นักร้องที่ผมชอบส่วนใหญ่ก็เป็นคนที่ผมรู้จักและติดตามมาตั้งแต่เด็ก ในขณะที่นักร้องสมัยนี้ผมชอบที่ผลงานเป็นหลัก (แต่ก็มีเป็นบางคนที่ชอบเพราะคาแรกเตอร์ เช่น ไม่หล่อแต่เป็นคนอารมณ์ดี เพราะผมไม่ค่อยชอบนักร้องที่หน้าตาเท่าไหร่) ถ้าเพลงไหนมีกลิ่นอายแบบเพลงสมัยผมเด็กๆ ผมจะชอบเป็นพิเศษ ตอนผมเด็กๆ ยังมีเทปคาสเซ็ตด้วยนะ ที่บ้านผมเคยมีทั้งเทปทั้งซีดีเป็นชุดเลยทั้งเพลงไทยเพลงสากล แต่น่าจะหายไปตอนน้ำท่วมปี 2554 ไม่เหมือนสมัยนี้ที่ฟังออนไลน์ คลิกเข้าไปฟังได้เลย ซึ่งผมก็รำคาญพวกโฆษณาพอสมควร แต่ถ้าไม่อยากให้มีโฆษณาคั่นก็ต้องเสียเงินอีก
ที่ผมชอบเพลงสมัยนั้นมากกว่าเพลงยุคปัจจุบันคิดว่าเป็นเพราะเนื้อร้องทำนองฟังดูรื่นหูกว่า ดนตรีดูลงตัวกว่า ฟังสบาย ฟังรู้เรื่องกว่าเพลงสมัยนี้ ในขณะที่เพลงยุคนี้บางเพลงผมก็ฟังไม่รู้เรื่อง จับใจความไม่ค่อยได้ แถมนักร้องบางคนก็ออกเสียงภาษาไทยไม่ค่อยชัด เนื้อหาของเพลงก็เหมือนกัน ผมมีความรู้สึกว่าเนื้อหาของเพลงสมัยนี้โฟกัสไปที่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ แบบชายหญิงเป็นส่วนมากซึ่งผมไม่ค่อยอินเท่าไหร่เพราะยังไม่เคยมีแฟน อาจจะมีบ้างถ้าเป็นเพลงเนื้อหาในมุมของคนโสด ไม่เถียงว่าเนื้อหาของเพลงยุคนั้นก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน เพียงแต่ว่ายังมีเพลงที่พูดถึงเรื่องอื่น เช่น ให้กำลังใจในการดำเนินชีวิตอยู่บ้าง ก็ไม่รู้นะว่าเพลงยุคปัจจุบันมีเนื้อหาเรื่องอื่นบ้างไหม ก็น่าจะมีแหละเพียงแต่ว่าผมฟังแล้วจับใจความไม่ค่อยได้
นักร้องที่ผมชอบตอนเด็กๆ คือลุงป้อมกับลุงโต๊ะ (ไม่ใช่ลุงป้อมนาฬิกาเพื่อนนะ แต่ขอเรียกลุงเพราะแกแก่กว่าพ่อผม) ทุกวันนี้ก็ยังชอบอยู่ ชอบมากด้วย ที่ชอบเพราะเพลงของลุงแกหลายเพลงก็ไม่ได้มีแต่เพลงเกี่ยวกับความรักแบบชายหญิงอย่างเดียวเหมือนที่ผมว่า เสียดายที่ตอนพวกลุงแกดังมากๆ ผมยังไม่เกิด แต่ผมก็รู้จักเพลงแกมาตั้งแต่เด็ก มีโอกาสได้ไปดูคอนเสิร์ตลุงแกก็บ่อย จนครั้งล่าสุดมีน้องๆ BNK48 มาเป็นแขกรับเชิญก็เหมือนได้บรรยากาศแบบผสมผสานกันระหว่างเพลงยุคนั้นกับเพลงยุคปัจจุบัน บางทีก็แอบสงสัยว่าลุงป้อมกับลุงโต๊ะเป็นโอตะรึเปล่า เห็นเชิญน้องๆ มาร่วมงานกัน 2-3 ครั้งแล้ว
นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวผมนะครับ อยากถามความเห็นของแฟนเพลงหลายๆ คนที่ชื่นชอบเพลงในสมัยนั้นหรือคิดว่ามีความไพเราะน่าฟังกว่าเพลงสมัยปัจจุบันว่าเพราะอะไรถึงชอบเพลงยุคนั้นมากกว่า แล้วมีนักร้องในดวงใจกันไหมครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่านักร้องยุค 90 ในดวงใจของแต่ละคนมีใครกันบ้าง ใครเป็นแฟนเพลงยุค 90 มาพูดคุยในประเด็นนี้กันหน่อยครับ
เพราะอะไร หลายคนถึงชอบเพลงไทยยุค 90 มากกว่าเพลงไทยยุคปัจจุบัน
เห็นหลายคนชอบบอกว่าเพลงยุค 90 มันเพราะและน่าฟังกว่าเพลงสมัยนี้ ผมก็เลยอยากถามความเห็นของแฟนเพลงเหล่านั้นว่าเพราะอะไรถึงคิดว่าเป็นแบบนั้นครับ ส่วนตัวผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เพราะนอกจากเพลงลูกทุ่งลูกกรุงก็เพลงสมัยผมยังเด็กนี่แหละที่ผมชอบเป็นพิเศษ บางเพลงอาจจะปล่อยออกมาตอนผมยังไม่เกิดหรือสมัยที่ผมยังเด็กมาก แต่ผมก็ได้รู้จักเพลงพวกนี้มาตั้งแต่จำความได้ ผมเริ่มชอบฟังเพลงมาตั้งแต่สมัยอนุบาล ประถม แต่ตอนนั้นยังร้องได้แค่ไม่กี่ท่อน จนผมโตขึ้นถึงกลับไปฟังเพลงพวกนั้นอีกแล้วก็จำเนื้อร้องทำนองได้จนขึ้นใจ บางเพลงแค่อินโทรมาก็รู้แล้วว่าเพลงอะไร นักร้องที่ผมชอบส่วนใหญ่ก็เป็นคนที่ผมรู้จักและติดตามมาตั้งแต่เด็ก ในขณะที่นักร้องสมัยนี้ผมชอบที่ผลงานเป็นหลัก (แต่ก็มีเป็นบางคนที่ชอบเพราะคาแรกเตอร์ เช่น ไม่หล่อแต่เป็นคนอารมณ์ดี เพราะผมไม่ค่อยชอบนักร้องที่หน้าตาเท่าไหร่) ถ้าเพลงไหนมีกลิ่นอายแบบเพลงสมัยผมเด็กๆ ผมจะชอบเป็นพิเศษ ตอนผมเด็กๆ ยังมีเทปคาสเซ็ตด้วยนะ ที่บ้านผมเคยมีทั้งเทปทั้งซีดีเป็นชุดเลยทั้งเพลงไทยเพลงสากล แต่น่าจะหายไปตอนน้ำท่วมปี 2554 ไม่เหมือนสมัยนี้ที่ฟังออนไลน์ คลิกเข้าไปฟังได้เลย ซึ่งผมก็รำคาญพวกโฆษณาพอสมควร แต่ถ้าไม่อยากให้มีโฆษณาคั่นก็ต้องเสียเงินอีก
ที่ผมชอบเพลงสมัยนั้นมากกว่าเพลงยุคปัจจุบันคิดว่าเป็นเพราะเนื้อร้องทำนองฟังดูรื่นหูกว่า ดนตรีดูลงตัวกว่า ฟังสบาย ฟังรู้เรื่องกว่าเพลงสมัยนี้ ในขณะที่เพลงยุคนี้บางเพลงผมก็ฟังไม่รู้เรื่อง จับใจความไม่ค่อยได้ แถมนักร้องบางคนก็ออกเสียงภาษาไทยไม่ค่อยชัด เนื้อหาของเพลงก็เหมือนกัน ผมมีความรู้สึกว่าเนื้อหาของเพลงสมัยนี้โฟกัสไปที่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ แบบชายหญิงเป็นส่วนมากซึ่งผมไม่ค่อยอินเท่าไหร่เพราะยังไม่เคยมีแฟน อาจจะมีบ้างถ้าเป็นเพลงเนื้อหาในมุมของคนโสด ไม่เถียงว่าเนื้อหาของเพลงยุคนั้นก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน เพียงแต่ว่ายังมีเพลงที่พูดถึงเรื่องอื่น เช่น ให้กำลังใจในการดำเนินชีวิตอยู่บ้าง ก็ไม่รู้นะว่าเพลงยุคปัจจุบันมีเนื้อหาเรื่องอื่นบ้างไหม ก็น่าจะมีแหละเพียงแต่ว่าผมฟังแล้วจับใจความไม่ค่อยได้
นักร้องที่ผมชอบตอนเด็กๆ คือลุงป้อมกับลุงโต๊ะ (ไม่ใช่ลุงป้อมนาฬิกาเพื่อนนะ แต่ขอเรียกลุงเพราะแกแก่กว่าพ่อผม) ทุกวันนี้ก็ยังชอบอยู่ ชอบมากด้วย ที่ชอบเพราะเพลงของลุงแกหลายเพลงก็ไม่ได้มีแต่เพลงเกี่ยวกับความรักแบบชายหญิงอย่างเดียวเหมือนที่ผมว่า เสียดายที่ตอนพวกลุงแกดังมากๆ ผมยังไม่เกิด แต่ผมก็รู้จักเพลงแกมาตั้งแต่เด็ก มีโอกาสได้ไปดูคอนเสิร์ตลุงแกก็บ่อย จนครั้งล่าสุดมีน้องๆ BNK48 มาเป็นแขกรับเชิญก็เหมือนได้บรรยากาศแบบผสมผสานกันระหว่างเพลงยุคนั้นกับเพลงยุคปัจจุบัน บางทีก็แอบสงสัยว่าลุงป้อมกับลุงโต๊ะเป็นโอตะรึเปล่า เห็นเชิญน้องๆ มาร่วมงานกัน 2-3 ครั้งแล้ว
นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวผมนะครับ อยากถามความเห็นของแฟนเพลงหลายๆ คนที่ชื่นชอบเพลงในสมัยนั้นหรือคิดว่ามีความไพเราะน่าฟังกว่าเพลงสมัยปัจจุบันว่าเพราะอะไรถึงชอบเพลงยุคนั้นมากกว่า แล้วมีนักร้องในดวงใจกันไหมครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่านักร้องยุค 90 ในดวงใจของแต่ละคนมีใครกันบ้าง ใครเป็นแฟนเพลงยุค 90 มาพูดคุยในประเด็นนี้กันหน่อยครับ