ความไว้ใจ

มีคนมายืมรถ
เราก็ให้ยืม เพราะเห็นเป็นพี่
แต่ดูมันทำกับเราสิ
ยืมไป3วันยังไม่เอามาคืน
แล้วบอกยืมแค่2ชั่วโมง
เฟสก็ไม่อ่าน เบอรโทรไปก็ไม่ติด
คิดได้เลยว่ารถ 
คงเอาไปจำ ไม่ก็ขายไปแล้ว
เพราะความไว้ใจแท้ๆ
เราไม่แปลกใจเลย
ทำไมคนเดี๋ยวนี้ ไม่มีน้ำใจ
เพราะเวลามีน้ำใจ
ก็ไม่เคยได้อะไรกับมา
ต่อไปนี้เราคง ไม่ไว้ใจใครอีก
รถซื้อมาสดนะ เก็บเงินตั้งนาน
แล้วมาเอาไปง่ายๆเลย
ร้องให้ทุกวัน เราไม่ได้รวยนะ
จะให้เอาเงินที่ไหน ไปเอารถอีก
เจ็บปวด เราจะให้เชื่อใจใครอีก
ชีวิตต่อจากนี้ เราจะทำยังไง
เราว่าจะเอารถไปต่อพ่วกขายของ
แต่ไม่มีรถให้ต่อพ่วกอีกแล้ว
แล้วกูจะดูแลชีวิตน้อง3คนยังไง
พ่อแม่ก็อยู่ต่างจังหวัด 
เราเอาน้องมาดูแล เราดูแลคนเดียว
ค่าใช้จ่ายเราก็ต้อง
หามาดูแลน้อง 
ทุกทีทำงานเซเว่น แต่ออกงานแล้ว
ว่าจะมาขายของนี้แหละ
แต่คงไม่ได้ขายละ งานก็ไม่ได้ทำ
กูจะเอาอะไรกิน จะดูแลน้องยังไง
กูอยากตาย ไม่อยากอยู่บนโลกแล้ว
แต่เราก็คิดนะถ้าเราตาย
ไปน้องจะอยู่ยังไง ใครจะดู
พ่อแม่ก็ดูน้องไม่ได้
เพราะพวกเขาก็ไม่มีตัง
เราสิต้องส่งตังให้แม่อยู่ทุกเดือน
น้อง3คน พ่อแม่ ตัวเราเอง
มีแต่ภาระ แล้วยังมาเอารถกุไปอีก
อยากตายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เหนื่อยกับชีวิต แฟนก็ไม่มี
เราดูแลชีวิตคนอื่น
จนไม่มีเวลา ดูแลชีวิตตัวเอง
เราขอถามอะไรหน่อยนะคะ
คนที่ตายเขาก็ไม่ต้องคิด
ไม่ต้องเหนื่อยใช่มั้ยคะ..