ทำไมต้องตั้งฐานไว้ที่ กาย เวทนา จิต ธรรม?

การโคจรของจิตมาที่ กาย เวทนา จิต ธรรม เรียกว่าภาวนา เคลื่อนผ่านรูปแล้วกลืนรูป รูปละลายหาย เป็นอันเกียวกันกับจิตที่โคจรมารู้ เรียกว่า“ฌาน” ตัวที่โคจรมา เรียกว่า จิต หรือ “สติ”

ดูตรงนี้หลายคนคงยังไม่เข้าใจสติปัฐฐาน จึงควรมาเรียน ก ไก่กันใหม่ สติปัฐฐานคือ ดูการเกิดดับเปลี่ยนแปลง ทาง กาย เวทนา จิต ธรรม เพื่อให้เห็นความเป็นไตรลักษณ์ อนิจัง ทุกขัง อนัตตา ของรูปนาม กาย เวทนา จิ

เพราะมีจิตเป็นปัจจัยวิญญานจึงเกิดได้ เช่น 1.ขณะตาเห็นรูป(รูปเป็นผัสสะกระทบจิต) แล้วเกิด รู้สึกโกรธ (มโนวิญญาน) 2.ขณะได้ยินเสียงเพลงที่ชอบ (เสียงเป็นผัสสะกระทบจิต)แล้วเกิดความรู้สึกซาบซึ้ง(มโนวิญญาน

นั่น = เป็นการเกิดขึ้นของทุกข์, 💘🤰🏻👴🏻👵🏻☠️... 🐶!🦮 .

จิตคือนามรูป วิญญาณขันธ์ รู้นิพพาน เป็นพระอรหันต์ นามคือเจตสิค มีเวทนา สัญญา สังขาร รู้นิพพาน เป็นพระอรหันต์

1.เข้าใจว่าบรรลุธรรมแล้ว(อรหันต์)เวทนาต้องไม่เกิด ไม่กำเริบกลับ 2.เข้าใจว่า วิญญาน(ขันธ์)คือจิต 3.เข้าใจว่าจิตทำหน้าที่รู้(วิญญาน)ดับไปแล้ว จะต้องไม่มีปฎิสนธิจิตใหม่(ชีวิตตินทรีย์) 4.ไม่เข้าใจรูปนามบั

เวทนา สัญญา สังขาร ไปตกแต่ง จิต ทำให้เกิดจิตตสังขาร จิตตสังขาร เกิดวิญญาณ เกิดนามรูป ในปฏิจจสุปบาท

ส. ความว่างแห่งสังขารขันธ์ ไม่พึงกล่าวว่า นับเนื่องในเวทนาขันธ์ ฯลฯ นับเนื่องในสัญญาขันธ์ ฯลฯ นับเนื่องในวิญญาณขันธ์ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. ความว่างแห่งวิญญาณขันธ์ ไม่พึงกล่าวว่า นับเนื่องในสังขารขันธ์

ความจริงมันไม่ใช่การปล่อยวาง การปล่อบวางนั้นเป็นผล มันเกิดภายหลังการมีเหตุ เหตุคือจิตวางเฉย เป็นอุเบกขา ต่ออารมณ์ ต่อผัสสะที่มากระทบ อันอารมณ์จาก รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ทุกอย่างจึงมีที่มา