ทำไมคนที่ไปไหนคนเดียวได้ถึงถูกมองว่าแปลกประหลาด

คือเรากลายเป็นคนที่อยู่คนเดียวได้ ไปไหนคนเดียวได้ สบายๆ
ในขนาดที่คนรอบข้างเรามักจะมองว่า ทำไมถึงไปคนเดียวได้ 
เดินช้อปปิ้งคนเดียว กินข้าวคนเดียว นอนคนเดียว..
เป็นความรู้สึกที่โครตแย่เลย
แต่คนที่ทำได้ขนาดนี้อะมันควรรู้สึกดีปะวะ
ที่โตแล้วไปไหนได้ ดูแลตัวเองได้

กับคนที่แบบไปไหนคนเดียวก็ไม่ได้ 
ต้องคอยถามคนนั้นคนนี้ตลอดว่าไปกับกูดิ
แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ทำในสิ่งที่เราอยากทำอะ
คือต้องมานั้งรอคนอื่นตลอดงี้ไม่ไหวนะ

แต่พอคิดแบบนี้นะ
เรากลายเป็นคนแบบแย่ไปเลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมคนอื่นต้องมองเราแบบนั้นด้วย..