ถ้าเราเกิดมาให้ครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์

เป็นการเขียนกระทู้ครั้งแรกคือเราโตมาอยู่กับแม่เเม่รับราชการอยู่ในฐานะที่ปานกลางคือเเม่เราเลิกกันพอตั้งเเต่เเม่เราอุ้มเราไว้ในท้องเเม่เลยเอาเรากลับเลี้ยงที่บ้านยายตาเเต่ว่ายายไม่ค่อยโอเครเพราะเเม่เราท้องเเต่ไม่มีพ่อกลัวเป็นขี้ปากชาวบ้าน(ถ้าย้อนกลับไปประมาน15ปี)เเม่เหมือนเป็นทุกอย่างของชีวิตเพราะเเม่เป็นบอกว่าเเม่จะเป็นทั้งพ่อเเละเเม่ให้เราจนอยู่มาหนึ่งเเม่ก็มีคนมาจีบซึ่งเป็นรุ่นพี่ของเเม่สมัยเรียนเเต่เราเรียกเขาว่าลุง
ตอนเเรกเขาดีกับเเม่มากจริงเพราะตอนนั้นเเม่เราป่วยก็อยากมีคนมาดูเเลเพื่อเเม่เราเป็นอะไรประมานนี่แหละเเต่พอเริ่มคบกับสักพักเเต่ยังไม่ได้เเต่งงานกันนะก็เเบบสร้างบ้านด้วยคือลุงหรือพ่อเลี้ยงชอบตีไก่ชน
ไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่เเต่ชอบทำร้ายเเม่เเต่เรารู้สึกว่าเเม่รักลุงจนมีน้องเราเหมือนรู้สึกโดนเเย่งความรักไปเลยคือเหมือนไม่มีใครใส่ใจไม่สนใจเหมือนเมื่อก่อน
ไม่ตามใจไม่มีเวลาให้เราเหมือนก่อนเเม่เคยสัญญากับเราไว้ว่าถ้าน้องเกิดมาเเม่จะไม่ลำเอียงเราจะแบ่งครึ่งๆจนพอน้องเกิดมาทำไมเราไม่รู้สึกถึงตรงนั้นเลยด้วยซ้ำพ่อเราโอนเงินมาให้ทุกเดือนเราเจอหน้ากันครั้งสุดท้ายตอนอนุบาล3 ดูตอนนี้สิจะจบม.6อยู่เเล้วอีกเเค่สองเทอมเองก็ยังไม่เคยเจอพ่อเลยเเล้วที่โรงเรียนเก่าก็ชอบจัดวันพ่อกับวันเเม่วันเเม่เเม่มาไม่ได้วันพ่อได้ไหว้เเม่เเทนเป็นอย่างนี้มาจะ11ปีเเล้วเเละเราจะมียายที่ค่อยอยู่ข้างเราเสมอในทุกๆอย่างคือเวลาที่เราทะเลาะกับเเม่ถึงยายจะบ่นบางเเต่ยายจะเป็นที่เข้ามาง้อเสมอในเวลาที่เราต้องกันต่างจากเเม่ที่พอเช้ามาทำเหมือนเมื่อคิดไม่มีอะไรเกิดขึ้นเดี๋ยวนี้มาต่อค่ะ