เรามีแฟนที่เขามีลูกติด. และไม่สนใจเราไม่ให้ความสำคัญ อยากมาก็มาอยากไปก็ไป. ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน

(เราอยู่กันคนละบ้านนะคะ)เค้าไม่เห็นความสำคัญไม่เอาใจใส่ถามเรื่องแต่งงานก็บอกแต่งไม่ได้เดี๋ยวแฟนเก่าจะมาแย่งลูกคืนคบกันแบบเงียบมากไม่เปิดเผยไม่มีใครรู้มีเเค่เราและเขา วันหยุดเทศกาลก็ไม่เคยได้ไปไหนเค้าจะอยู่แต่กับลูกกับแม่บางครั้งคำพูดเขาก็ทำให้เราเสียใจแต่ทำไมเราก็ยังไปไหนไม่ได้ติดอยู่แค่ว่ายังรักเขาค่ะแม้จะทิ้งเราไว้ตรงไหนสักที่ ที่เราไปด้วยกัรแต่เมื่อแม่เค้าโทรมาเค้าจะทิ้งเราทันทีไม่ว่าจะดูหนังกินข้าวเดินห้าง. เค้าจะถามเสมอกลับเองได้ใช่ใม๊งั้นเดี๋ยวพี่กลับก่อนนะกลับบ้านดีดีนะ.  เป็นแบบนี้เสมอจนเรามานั่งคิดและทบทวนว่าเราควรเจอคนใหม่ที่เห็นความสำคัญของเรามากกว่านี้ใม๊.  หลังจากนั้นเราเลยเปิดโอกาสให้ตัวเองเที่ยวผับโหลดแอพพิเคชั่นแชทต่างๆมาเล่น และเราก็ได้เจอแต่เขาอยู่ต่างประเทศ เราคุยกันทุกวันผ่านเฟสไทม์ทุกวัน เมื่อเขาว่างเขามักจะโทรคุยกับเราตลอด. เหมือนเราเป็นคนสำคัญ.  เรารู้สึกชอบเค้ามาก. ถึงขั้นโกหกแฟนปัจจุบันว่าเรามีสัมนาที่ต่างประเทศ. 7วัน.  และเราก็ไปหาเขา.   หลังจากกลับมาเราไม่อยากมีอะไรกับแฟน. ไม่อยากไปไหนด้วยไม่อยากเห็นหน้าไม่อยากคุย.  เราอยากเลิก   แบบนี้เราผิดใม๊คะ.  และเรารักคนใหม่ใช่ใม๊. เรารู้สึกเกียดแฟนคนปัจจุบันไปเลยเกียจมากเราไม่อยากคุยไม่อยากเห็นหน้าเมื่อนึกถึงสิ่งที่เค้าเคยทำกับเรา.  แบบนี้เราผิดมากใม๊คะ

ปล
(ก่อนเราบินไปหาคนใหม่เราคุยกันมา9เดือนแล้วค่ะ)