คบกับผู้ชายคนนึงมาปีกว่าๆ รักมากๆเลยค่ะต่อให้ร้องไห้เสียใจมากเเค่ไหนก็ไม่คิดจะไปไหนได้เลย เเต่มันผิดกับเค้ามากๆ ที่ต่อให้เค้าไล่เราขนาดไหน ใช้คำด่าสารพัด เราก็ยังอยู่ไม่เคยมีคำขอโทษออกจากปากเค้าที่จริงใจเลย ต่อให้เราร้องไห้จะเป็นจะตายก็ไม่เคยมีคำปลอบอะไรเลย มันดูเราไร้ค่ามาก เราเคยคิดจะะพอเเล้วนะ เเต่ก็ฝืนตัวเองไม่ได้สักที บางทีเราคิดว่าความดีจะชนะใจได้ จะทำให้เค้าเห็นความดีเเตาก็เเบบเดิมทุกที เหนื่อยมากๆเลยค่ะ เหนื่อยกับการร้องไห้ อยากพักอยากหยุดเเล้ว เเต่ทำไมยังทำไม่ได้สักที