โดนทิ้งรู้สึกยังไง?
มันมีอยู่หลายเรื่องเลยแหละที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา เรามักจะตั้งคำถามเสมอว่าทำไม!!!
เหตุการณ์แรกเลยคือเราโดนพ่อแท้ๆทิ้งไปตั้งแต่เล็กๆเรามักจะอยากเอ่ยปากถามเขาเสมอว่าทิ้งหนูทำไม? แต่มันก็เป็นได้แค่เพียงการตั้งคำถามเท่านั้น คำถามที่เราตั้งขึ้นมามักไม่มีคำตอบเสมอใช่!!เราไม่เคยเห็นหน้าพ่อทุกวันนี้ก็ยังไม่เคยเห็นไม่เคยได้ยินเสียงของเขาเลย เรามักจะคิดว่าเราเป็นภาระใช่ไหม? ครอบครัวเราไม่ได้สมบูรณ์แบบเหมือนใครๆหรอก เราถูกทิ้งให้อยูากับยายมาตั้งแต่เด็กๆ หลายๆอย่างที่เราได้เรียนรู้จากผู้หญิงคนนี้คือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราจะต้องไม่มีน้ำตาให้ใครเห็นและเราต้องเข้มแข็ง
ถามว่าต้องการเจอพ่อไหม? ใช่เราต้องการที่จะเจอเขาสักครั้งแต่ก็ไม่มีวันนั้นเพราะเราไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
เหตุการณ์ที่สองที่สอนให้เรารู้ว่าเราไม่ดีพอสำหรับใคร เราเคยมีแฟนนะเรารักเขามากๆเราคบกันมาได้ปีกว่าจนเรามารู้ความจริงว่าเราถูกหักหลัง เราเลยเลือกที่จะเดินถอยออกมาเพื่อให้เขามีความสุขจนทุกวันนี้เราไม่เปิดใจให้ใครเลยและไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามที่มันทำให้เรารู้สึกแย่รู้สึกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วแค่เราก็เลือกที่จะเก็บมันไว้คนเดียวเราคิดว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นปัญหาของเราคนเดียวเล่าให้คนอื่นฟังก็ทำให้คนอื่นไม่สบายใจเปล่าๆ
เราว่าเราคงยังดีไม่พอจริงๆเเหละ.
ทุกคนเคยโดนทิ้งไหม?
มันมีอยู่หลายเรื่องเลยแหละที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา เรามักจะตั้งคำถามเสมอว่าทำไม!!!
เหตุการณ์แรกเลยคือเราโดนพ่อแท้ๆทิ้งไปตั้งแต่เล็กๆเรามักจะอยากเอ่ยปากถามเขาเสมอว่าทิ้งหนูทำไม? แต่มันก็เป็นได้แค่เพียงการตั้งคำถามเท่านั้น คำถามที่เราตั้งขึ้นมามักไม่มีคำตอบเสมอใช่!!เราไม่เคยเห็นหน้าพ่อทุกวันนี้ก็ยังไม่เคยเห็นไม่เคยได้ยินเสียงของเขาเลย เรามักจะคิดว่าเราเป็นภาระใช่ไหม? ครอบครัวเราไม่ได้สมบูรณ์แบบเหมือนใครๆหรอก เราถูกทิ้งให้อยูากับยายมาตั้งแต่เด็กๆ หลายๆอย่างที่เราได้เรียนรู้จากผู้หญิงคนนี้คือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราจะต้องไม่มีน้ำตาให้ใครเห็นและเราต้องเข้มแข็ง
ถามว่าต้องการเจอพ่อไหม? ใช่เราต้องการที่จะเจอเขาสักครั้งแต่ก็ไม่มีวันนั้นเพราะเราไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
เหตุการณ์ที่สองที่สอนให้เรารู้ว่าเราไม่ดีพอสำหรับใคร เราเคยมีแฟนนะเรารักเขามากๆเราคบกันมาได้ปีกว่าจนเรามารู้ความจริงว่าเราถูกหักหลัง เราเลยเลือกที่จะเดินถอยออกมาเพื่อให้เขามีความสุขจนทุกวันนี้เราไม่เปิดใจให้ใครเลยและไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามที่มันทำให้เรารู้สึกแย่รู้สึกไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วแค่เราก็เลือกที่จะเก็บมันไว้คนเดียวเราคิดว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นปัญหาของเราคนเดียวเล่าให้คนอื่นฟังก็ทำให้คนอื่นไม่สบายใจเปล่าๆ
เราว่าเราคงยังดีไม่พอจริงๆเเหละ.