เคยคิดไหม ว่าที่น้องไม่ได้เรียนต่อ หรือไม่ไปโรงเรียนเป็นเพราะตัวเรา?

เมื่อ พ.ศ.2556 ผมมีน้องชายอยู่ 1 คน กำลังเรียนอยู่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6 ส่วนผมขึ้นมหาลัยปีที่1 ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด เข้าไปเรียนมหาลัย ที่ กรุงเทพ ซึ่ง ปกติแล้วผมจะเป็นคนรับ- ส่ง น้องชายไปโรงเรียนตลอด เมื่อเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว น้องชายจึงจำเป็นต้องนั่งรถประจำไปโรงเรียน ซึ่งโรงเรียนอยู่ใกล้จากบ้านพอสมควร ประมาน 10 กิโลได้ มาช่วง ผมขึ้นปี 2 น้องชายผมขึ้น มัธยมปีที่1 เกิดเหตุพ่อผมเสียชีวิต ซึ่งปกติ พ่อมีครอบครัวใหม่ จะกลับมาหาน้องชายสม่ำเสมอ หลังจากพ่อเสียชีวิต มีความรู้สึก เหมือนน้องชายจะขาดความอบอุ่น เริ่มเล่นเกมส์ และเริ่มไม่ไปโรงเรียน ผมมีความรู้สึกว่า ถ้าผมเรียนอยู่ที่จังหวัดจันทบุรี (บ้านเกิด) ผมสามารถรับส่งน้องชายได้ น้องชายก็อาจจะได้เรียนต่อ และมีอนาคตที่ดี ความรู้สึกตอนนี้สงสารน้องมาก ไม่มีอนาคต ติดเกมส์ ไม่ออกจากบ้าน ขอถามความรู้สึกหน่อยครับ  ปล.รายละเอียดจะไม่ชัดเจนเท่าไร