ขอรบกวนสอบถามท่านchaosy รวมทั้งท่านอื่นด้วยครับ

กระทู้คำถาม

ผมเองมีความสงสัยในการปฏิบัติดังนี้ครับ ในขณะที่จิตมีลักษณะ ว่างๆเบาๆ เวิ้งว้าง เหมือนหาที่สุดไม่ใด้ จิตในลักษณะนี้เหมือนอยู่นอกกาย แต่ก็รู้กาย ใจ แต่มีอาการวางเฉย ลักษณะเด่นในอาการนี้ ที่รู้อยู่ในที คือ ผู้รู้กับสิ่งที่ถูกรู้ แยกจากกันอย่างชัดเจน แต่ในขณะนั้นไม่สามารถหยิบยกขึ้นมาพิจารณาใด้ ถ้าผมจะปฏิบัติเมื่อจิตถึงลักษณะที่ว่ามานี้ แต่โดยให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของของสิ่งที่ถูกรู้นั้น จะถูกผิดหรือไม่อย่างไรครับ. ขอบคุณครับ