ขออณุญาติค่ะมีเรื่องสอบถาม
เป็นเรื่องเกี่ยวกับเพื่อน
เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนตั้งแต่อนุบาล เรียนด้วยกันมาจนจบม.3ที่ รร. เดิม
พอชีวิตม.ปลาย รร ใหม่ ก็ดันได้มาอยู่ห้องด้วยกัน.
แต่ที่ว่าพีคในพีค เพื่อนคนนี้เขาก็มีเพื่อนใหม่ ค่อนข้างที่ว่า เวลามีกิจกรรม ไปทัศนศึกษา เราถามเขาว่าไปรถไหน ไปด้วยได้ไหม คือเราค่อนข้างจนไม่มีฐานะอะไร รถก็ไม่มีใช้ อาศัยบ้านป้าอยู่ เขาก็บอกว่า เต็มแล้ว ไปรับ กขค ด้วย เราก็แบบ อึ้งๆ นี่เเค่เรียกน้ำย่อย...
คือเราก็คุยกันนะ ตัวเราเองคิดว่าเขามองเราเป็นเพื่อนเหมือนแบบที่เรามอง เราช่วยเขาทุกๆเรื่อง งานกลุ่ม โครงงาน เราช่วย ชนิดที่ว่าเออเราทำเอง แต่ยังไงละ #เวลาเขาไปไหนมาไหนเขาก็ไม่เรียนเรานะ กินข้าว เข้าห้องน้ำ เดินไปเรียน เขาก็เรียกแต่ กขค 555555555++ ม.4 ม.5. ผ่านไป เขาก็ยังคงให้แต่กับเพื่อนใหม่เขา...
จน ปัจจุบัญม.6. พึ่งเปิดเทอมด้วย...เป็นเรื่องชนิดที่ว่าเหมือน สวรรค์โปรด ก็มีเด็กใหม่ย้านเข้ามา#ซึ่งคือเพื่อนเก่าสมัยรรเดิม ให้นามชื่อว่า ฟ เป็นอ่ะไรที่ดีใจมาก เราก็คิดว่า เอาวะ ถ้าเขาไม่เห็นเราเป็นเพื่อนเราก็ไม่เเคร์แล้ว ต่างคนต่างอยู่
เราก็เลยแยกออกจากเพื่อนคนนั้น แล้วเรากับ ฟ ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ความรู้สึกตรงนี้คือ ถึงจะมีน้อย แต่ก็100%. นี่จุดของเรื่องราวที่ว่าคือ มีเพื่อนในห้องคน1. นามว่า ป. เขาก็เข้ามาถามว่า มีเรื่องอ่ะไรกับเพื่อนคนนั้นหรือเปล่า.. ทำไมเขาชอบนินทาเราจัง
เราก็ทำหน้าสตันแล้วถามว่า เขาพูดอ่ะไรบ้าง
พ่อแม่พี่น้องเอ้ยยย. พอได้ฟังเท่านั้นแหละ จุกมากกก
-ว่าเราชอบประจบครู
-ไม่ชอบขี้หน้าเรา
และอีกสารพัดที่ไม่กล้าจะบรรยายได้ นินทาเราเยอะมาก ทั้งๆที่ไม่เคยมีเรื่อง เราก็ยังคงสตันอยู่ เพราะภายใต้ใบหน้าที่เขายิ้มอยู่ตลอดไม่คิดว่าเขาจะเเทงข้างหลังแบบนี้
จากนั้นเราก็เลยเฉยชา ไม่พูดไม่จาด้วย คือ นิ่ง คิด
เราทำถูกแล้วใช่ไหม... มีใครเคยเจอแบบเราไหม
ปล.เราเป็นเด็กกิจกรรม แข่งโครงงานวิท เป็นเเกนนำเยาวชน จิตอาสา แล้วก็ช่วยงานครู ไม่แปลกที่เรารู้จักครูเยอะแต่ที่ว่าเราประจบอ่ะ ไปถามครูแต่ละท่านเลย เราเป็นเด็กก็ควรอ่อนน้อมถ่อมตนเขาหาผู้ใหญ่ ไม่ใช้ตตนเสทมอท่าน
ขอบคุณค่ะ ถ้าเกินมีคำไม่สุภาพหรืออาจพิมพ์ตกหล่น ขออภัยด้วยนะคะ
เพื่อน..
เป็นเรื่องเกี่ยวกับเพื่อน
เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนตั้งแต่อนุบาล เรียนด้วยกันมาจนจบม.3ที่ รร. เดิม
พอชีวิตม.ปลาย รร ใหม่ ก็ดันได้มาอยู่ห้องด้วยกัน.
แต่ที่ว่าพีคในพีค เพื่อนคนนี้เขาก็มีเพื่อนใหม่ ค่อนข้างที่ว่า เวลามีกิจกรรม ไปทัศนศึกษา เราถามเขาว่าไปรถไหน ไปด้วยได้ไหม คือเราค่อนข้างจนไม่มีฐานะอะไร รถก็ไม่มีใช้ อาศัยบ้านป้าอยู่ เขาก็บอกว่า เต็มแล้ว ไปรับ กขค ด้วย เราก็แบบ อึ้งๆ นี่เเค่เรียกน้ำย่อย...
คือเราก็คุยกันนะ ตัวเราเองคิดว่าเขามองเราเป็นเพื่อนเหมือนแบบที่เรามอง เราช่วยเขาทุกๆเรื่อง งานกลุ่ม โครงงาน เราช่วย ชนิดที่ว่าเออเราทำเอง แต่ยังไงละ #เวลาเขาไปไหนมาไหนเขาก็ไม่เรียนเรานะ กินข้าว เข้าห้องน้ำ เดินไปเรียน เขาก็เรียกแต่ กขค 555555555++ ม.4 ม.5. ผ่านไป เขาก็ยังคงให้แต่กับเพื่อนใหม่เขา...
จน ปัจจุบัญม.6. พึ่งเปิดเทอมด้วย...เป็นเรื่องชนิดที่ว่าเหมือน สวรรค์โปรด ก็มีเด็กใหม่ย้านเข้ามา#ซึ่งคือเพื่อนเก่าสมัยรรเดิม ให้นามชื่อว่า ฟ เป็นอ่ะไรที่ดีใจมาก เราก็คิดว่า เอาวะ ถ้าเขาไม่เห็นเราเป็นเพื่อนเราก็ไม่เเคร์แล้ว ต่างคนต่างอยู่
เราก็เลยแยกออกจากเพื่อนคนนั้น แล้วเรากับ ฟ ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ความรู้สึกตรงนี้คือ ถึงจะมีน้อย แต่ก็100%. นี่จุดของเรื่องราวที่ว่าคือ มีเพื่อนในห้องคน1. นามว่า ป. เขาก็เข้ามาถามว่า มีเรื่องอ่ะไรกับเพื่อนคนนั้นหรือเปล่า.. ทำไมเขาชอบนินทาเราจัง
เราก็ทำหน้าสตันแล้วถามว่า เขาพูดอ่ะไรบ้าง
พ่อแม่พี่น้องเอ้ยยย. พอได้ฟังเท่านั้นแหละ จุกมากกก
-ว่าเราชอบประจบครู
-ไม่ชอบขี้หน้าเรา
และอีกสารพัดที่ไม่กล้าจะบรรยายได้ นินทาเราเยอะมาก ทั้งๆที่ไม่เคยมีเรื่อง เราก็ยังคงสตันอยู่ เพราะภายใต้ใบหน้าที่เขายิ้มอยู่ตลอดไม่คิดว่าเขาจะเเทงข้างหลังแบบนี้
จากนั้นเราก็เลยเฉยชา ไม่พูดไม่จาด้วย คือ นิ่ง คิด
เราทำถูกแล้วใช่ไหม... มีใครเคยเจอแบบเราไหม
ปล.เราเป็นเด็กกิจกรรม แข่งโครงงานวิท เป็นเเกนนำเยาวชน จิตอาสา แล้วก็ช่วยงานครู ไม่แปลกที่เรารู้จักครูเยอะแต่ที่ว่าเราประจบอ่ะ ไปถามครูแต่ละท่านเลย เราเป็นเด็กก็ควรอ่อนน้อมถ่อมตนเขาหาผู้ใหญ่ ไม่ใช้ตตนเสทมอท่าน
ขอบคุณค่ะ ถ้าเกินมีคำไม่สุภาพหรืออาจพิมพ์ตกหล่น ขออภัยด้วยนะคะ