เนื้อเรื่องก็คือ เราได้เจอผู้ชายญี่ปุ่นคนนึงในแอพสอนภาษาแอพนึงค่ะ เค้าอายุมากกว่าเราแค่ปีเดียว ก็เลยคุยกันมาแบบเป็นเพื่อนเรื่อยๆ เพราะตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดจะไปชอบเค้าอ่ะค่ะ แต่แค่รู้สึกดีที่จะคุยด้วย เพราะเค้าไม่เหมือนผช.คนอื่นที่ชอบม่อแล้วก็ทำให้เรากลัว(เราเป็นคนค่อนข้างปิด และไม่เคยมีแฟนมาก่อน) แต่กับเค้าเราคุยด้วยแล้วสบายใจค่ะ เราเลยคุยกับเค้าไปตามปกติ ระหว่างเราสองคนก็มีการพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ส่งรูปสิ่งที่เจอให้กันดู แชร์โมเม้นอะไรทำนองนั้นค่ะ
ทีนี้ผ่านไปสักระยะนึง เค้าก็บอกกับเราว่า ถ้าเค้าเริ่มทำงานแล้ว เค้าคงจะตอบเราช้ามากๆเลยนะ เราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ ก็เออๆอ่อๆไปตามนั้น
พอเค้าเริ่มทำงาน ตอนแรกๆก็ตอบเราแทบจะเป็นปกติเลยนะคะ จำได้ว่าวันที่เค้าเริ่มทำงานวันแรกเป็นวันที่เราได้คุยกันเยอะมากก แต่หลังจากนั้นไม่นานเค้าก็เริ่มตอบน้อยลงๆ จาก1วันตอบหลายครั้ง ก็เหลือเป็นวันละครั้ง สองวันครั้ง สามวันครั้ง..จนกระทั่งมาปัจจุนบันนี้คือตอบอาทิตย์ละครั้งค่ะ
แต่มันก็คงจะไม่ได้เป็นอะไรมาก ถ้าเราไม่ดันไปรู้สึกชอบเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จนยอมรับตัวเองจริงๆว่าชอบ แล้วพอมาถึงจุดนี้มันก็ทรมานใจมากที่เค้าไม่ค่อยตอบข้อความเราเลย พอตอบทีก็จะมีข้อความทำนองว่า ‘ฉันยุ่งน่ะ’ เราก็พยายามที่จะเข้าใจเค้าและไม่คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าเรารอเค้าได้ เพราะเราชอบเค้าไปแล้ว
จนในที่สุดเราก็ตัดสินใจขอไลน์เค้าไป เพราะเรากลัวว่าสักวันนึงเค้าจะเลิกเข้ามาเล่นแอพนั้นแล้วหายไปจากชีวิตของเรา หลังจากที่เราขอไป เค้าก็หายไป1อาทิตย์กว่าเลย จนเราก็เริ่มปลงแล้วว่าเค้าอาจจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับเรา เค้าเกลียดเรา (คิดมากไปอีก) หรืออะไรสักอย่าง ทำให้เค้าเลือกที่จะหายไปและเมินสิ่งที่เราขอ
แต่สุดท้ายเค้าก็ให้ไลน์เรามาค่ะ พร้อมกับบอกว่า ‘ขอโทษนะ ฉันเหนื่อย’ เราก็รู้สึกโล่งใจและดีใจมากที่เค้าไม่ได้เกลียดเราอย่างที่เราคิด พอกดเข้าไปดูรูปที่เค้าส่งมา ก็มีเบอร์โทรของเค้าติดมาด้วยค่ะ(เบอร์ประเทศญี่ปุ่น) หลังจากนั้นเราก็ตื่นเต้นมากและเขินจนไม่กล้าแอดไป ใช้เวลาทำใจเป็นวันจนในที่สุดก็แอดไลน์เค้าและทักไปบอกขอบคุณ ซึ่งสิ่งที่เล่านี้ผ่านมา1อาทิตย์แล้ว เค้าก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเราอีกเลยค่ะ TT
เรารู้ว่าเค้าเป็นพวกบ้างานมากๆ เค้าเคยบอกเราว่าเค้าได้ทำสิ่งที่เค้าชอบ ทุกๆวันเลยเป็นวันหยุดสำหรับเค้า และเราก็เคยถามว่าเค้ามีวันหยุดบ้างมั้ย เค้าก็บอกว่าหยุดเสาร์อาทิตย์แต่แผนการเยอะมาก เราเลยใช้โอกาสนี้ถามเป็นนัยๆว่าเค้ามีแฟนรึยัง เราแกล้งถามเค้าไปว่า ‘เธอทำอะไร ไปเที่ยวกับแฟนหรอ 555’ แล้วสิ่งที่เค้าตอบมาก็คือเค้าบอกว่า ‘ฉันเจอแต่ผู้ชาย พวกนักธุรกิจน่ะ 555’ ซึ่งอันนี้เราแอบรู้สึกว่าเค้าตอบไม่ตรงคำถามเท่าไหร่ เราเลยไม่ได้คำตอบว่าจริงๆแล้วเค้ามีแฟนมั้ย ส่วนเรื่องงานของเค้า จากที่เราเห็นโลเคชั่นที่เค้าอยู่(ในแอพนั้นจะบอกตลอดว่าเจ้าตัวอยู่ไหน) เราพบว่าเค้าย้ายที่ทำงานตลอดเวลา เหมือนไปอยู่เมืองนั้นอาทิตย์นึง ย้ายไปเมืองนู้นต่อ คือเค้าคงจะยุ่งมากจริงๆใช่มั้ยคะ ยุ่งจนตอบเราไม่ได้เลย?
ตอนนี้ระหว่างเรามันไม่มีอะไรเหมือนเดิม เราเริ่มห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเราแทบไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน (พอเค้าไม่ตอบ ความสัมพันธ์เดินต่อไม่ได้) เราก็ได้แต่พูดให้กำลังใจเค้าทุกครั้ง ส่วนเค้าก็มีถามเรากลับบ้าง แต่น้อย
เรารู้สึกสงสัยว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีทางก้าวหน้าเลยรึเปล่า ถ้าเค้ายังเป็นแบบนี้ เค้าจะยุ่งไปตลอดเลยมั้ย ขนาดโกลด์เด้นวีคยังไม่หยุดเหมือนคนอื่นเลย แล้วจะเอาเวลาที่ไหนมาให้เราได้เดินหน้าความสัมพันธ์กับเค้าต่อ เราต้องรอไปอีกกี่เดือน กี่ปี เค้าถึงจะมองหาใครสักคนมาอยู่ข้างๆ เพราะตอนนี้เหมือนชีวิตเค้ามีแต่งาน ชีวิตเค้าดูไม่ต้องการอะไรเพิ่ม ส่วนเราที่แอบชอบเค้า ก็ต้องน่งทำใจเรื่องนี้ อยากเดินหน้าต่อใจจะขาดแต่ทำไม่ได้เพราะอีกฝ่ายยังไม่ตอบเราเลย..
แล้วก็ ปีหน้าเราจะได้ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นแต่อยู่คนละจังหวัดกับเค้า เราเลยคิดว่าถึงตอนนั้นจะลองบอกเค้าดูว่าเราอยู่ญี่ปุ่นแล้วนะ เค้าจะอยากเจอเรารึเปล่า? เค้าจะว่างมาเจอเรามั้ย? 555 เรามีเรื่องที่อยากบอกเค้ากับตัวเองด้วย
ที่เล่ามาฟังดูเหมือนเราเรียกร้องมากไปเลย แต่สำหรับคนรอ มันทรมานมากจริงๆ กับอิแค่พิมพ์ตอบกลับมาไม่ถึง30วิ ก็ให้กันไม่ได้เนี่ย แถมยังมีความคิดระแวงอีกว่าเค้าอยู่ตรงนั้นจะไปเจอใครมั้ย จะลืมเรารึเปล่า เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเค้าทำอะไรอยู่ เหมือนถูกปิดตาและรับรู้ได้แค่ความรู้สึกตอนนี้ของเราเองที่อยู่ในใจคือคิดถึงเค้า
เราเลยมีคำถามว่าเราควรไปต่อกับเรื่องเค้า หรือเราควรพอแค่นี้ดี? ความสัมพันธ์มันตันๆยังไงไม่รู้ ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้เลย จะคุยกันสักประโยคยังรู้สึกยากเพราะเค้าไม่ว่างมาตอบเรา เราสิ้นหวังแล้วรึเปล่า ถ้าคนที่เค้าสนใจคุยกับเราเค้าคงน่าจะตอบเรามากกว่านี้ แคร์เรามากกว่านี้
ตอนนี้เราคิดถึงเค้ามาก คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆที่เราคุยกันเยอะๆ ซึ่งตอนนี้ไม่มีอะไรเหมือนเดิม มันเหนื่อยที่จะเดินต่อไปให้ถึงใจเค้า จะบอกชอบก็ไม่ได้เพราะไม่เคยเจอกัน ใครๆก็คงหาว่าเราบ้า
ไปถามคนอื่นก็มีคนบอกว่าคนญี่ปุ่นเป็นแบบนี้ปกติ บ้างานปกติ หายไปปกติ แต่บางทีก็เกินไปมั้ย?
เริ่มแบบเพื่อนเลยต้องจบแบบเป็นแค่เพื่อนหรอ
ถ้ากลายเป็นแบบนี้จะตัดใจหรือจะไปต่อ
ทีนี้ผ่านไปสักระยะนึง เค้าก็บอกกับเราว่า ถ้าเค้าเริ่มทำงานแล้ว เค้าคงจะตอบเราช้ามากๆเลยนะ เราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ ก็เออๆอ่อๆไปตามนั้น
พอเค้าเริ่มทำงาน ตอนแรกๆก็ตอบเราแทบจะเป็นปกติเลยนะคะ จำได้ว่าวันที่เค้าเริ่มทำงานวันแรกเป็นวันที่เราได้คุยกันเยอะมากก แต่หลังจากนั้นไม่นานเค้าก็เริ่มตอบน้อยลงๆ จาก1วันตอบหลายครั้ง ก็เหลือเป็นวันละครั้ง สองวันครั้ง สามวันครั้ง..จนกระทั่งมาปัจจุนบันนี้คือตอบอาทิตย์ละครั้งค่ะ
แต่มันก็คงจะไม่ได้เป็นอะไรมาก ถ้าเราไม่ดันไปรู้สึกชอบเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จนยอมรับตัวเองจริงๆว่าชอบ แล้วพอมาถึงจุดนี้มันก็ทรมานใจมากที่เค้าไม่ค่อยตอบข้อความเราเลย พอตอบทีก็จะมีข้อความทำนองว่า ‘ฉันยุ่งน่ะ’ เราก็พยายามที่จะเข้าใจเค้าและไม่คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าเรารอเค้าได้ เพราะเราชอบเค้าไปแล้ว
จนในที่สุดเราก็ตัดสินใจขอไลน์เค้าไป เพราะเรากลัวว่าสักวันนึงเค้าจะเลิกเข้ามาเล่นแอพนั้นแล้วหายไปจากชีวิตของเรา หลังจากที่เราขอไป เค้าก็หายไป1อาทิตย์กว่าเลย จนเราก็เริ่มปลงแล้วว่าเค้าอาจจะไม่อยากเป็นเพื่อนกับเรา เค้าเกลียดเรา (คิดมากไปอีก) หรืออะไรสักอย่าง ทำให้เค้าเลือกที่จะหายไปและเมินสิ่งที่เราขอ
แต่สุดท้ายเค้าก็ให้ไลน์เรามาค่ะ พร้อมกับบอกว่า ‘ขอโทษนะ ฉันเหนื่อย’ เราก็รู้สึกโล่งใจและดีใจมากที่เค้าไม่ได้เกลียดเราอย่างที่เราคิด พอกดเข้าไปดูรูปที่เค้าส่งมา ก็มีเบอร์โทรของเค้าติดมาด้วยค่ะ(เบอร์ประเทศญี่ปุ่น) หลังจากนั้นเราก็ตื่นเต้นมากและเขินจนไม่กล้าแอดไป ใช้เวลาทำใจเป็นวันจนในที่สุดก็แอดไลน์เค้าและทักไปบอกขอบคุณ ซึ่งสิ่งที่เล่านี้ผ่านมา1อาทิตย์แล้ว เค้าก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเราอีกเลยค่ะ TT
เรารู้ว่าเค้าเป็นพวกบ้างานมากๆ เค้าเคยบอกเราว่าเค้าได้ทำสิ่งที่เค้าชอบ ทุกๆวันเลยเป็นวันหยุดสำหรับเค้า และเราก็เคยถามว่าเค้ามีวันหยุดบ้างมั้ย เค้าก็บอกว่าหยุดเสาร์อาทิตย์แต่แผนการเยอะมาก เราเลยใช้โอกาสนี้ถามเป็นนัยๆว่าเค้ามีแฟนรึยัง เราแกล้งถามเค้าไปว่า ‘เธอทำอะไร ไปเที่ยวกับแฟนหรอ 555’ แล้วสิ่งที่เค้าตอบมาก็คือเค้าบอกว่า ‘ฉันเจอแต่ผู้ชาย พวกนักธุรกิจน่ะ 555’ ซึ่งอันนี้เราแอบรู้สึกว่าเค้าตอบไม่ตรงคำถามเท่าไหร่ เราเลยไม่ได้คำตอบว่าจริงๆแล้วเค้ามีแฟนมั้ย ส่วนเรื่องงานของเค้า จากที่เราเห็นโลเคชั่นที่เค้าอยู่(ในแอพนั้นจะบอกตลอดว่าเจ้าตัวอยู่ไหน) เราพบว่าเค้าย้ายที่ทำงานตลอดเวลา เหมือนไปอยู่เมืองนั้นอาทิตย์นึง ย้ายไปเมืองนู้นต่อ คือเค้าคงจะยุ่งมากจริงๆใช่มั้ยคะ ยุ่งจนตอบเราไม่ได้เลย?
ตอนนี้ระหว่างเรามันไม่มีอะไรเหมือนเดิม เราเริ่มห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเราแทบไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน (พอเค้าไม่ตอบ ความสัมพันธ์เดินต่อไม่ได้) เราก็ได้แต่พูดให้กำลังใจเค้าทุกครั้ง ส่วนเค้าก็มีถามเรากลับบ้าง แต่น้อย
เรารู้สึกสงสัยว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีทางก้าวหน้าเลยรึเปล่า ถ้าเค้ายังเป็นแบบนี้ เค้าจะยุ่งไปตลอดเลยมั้ย ขนาดโกลด์เด้นวีคยังไม่หยุดเหมือนคนอื่นเลย แล้วจะเอาเวลาที่ไหนมาให้เราได้เดินหน้าความสัมพันธ์กับเค้าต่อ เราต้องรอไปอีกกี่เดือน กี่ปี เค้าถึงจะมองหาใครสักคนมาอยู่ข้างๆ เพราะตอนนี้เหมือนชีวิตเค้ามีแต่งาน ชีวิตเค้าดูไม่ต้องการอะไรเพิ่ม ส่วนเราที่แอบชอบเค้า ก็ต้องน่งทำใจเรื่องนี้ อยากเดินหน้าต่อใจจะขาดแต่ทำไม่ได้เพราะอีกฝ่ายยังไม่ตอบเราเลย..
แล้วก็ ปีหน้าเราจะได้ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นแต่อยู่คนละจังหวัดกับเค้า เราเลยคิดว่าถึงตอนนั้นจะลองบอกเค้าดูว่าเราอยู่ญี่ปุ่นแล้วนะ เค้าจะอยากเจอเรารึเปล่า? เค้าจะว่างมาเจอเรามั้ย? 555 เรามีเรื่องที่อยากบอกเค้ากับตัวเองด้วย
ที่เล่ามาฟังดูเหมือนเราเรียกร้องมากไปเลย แต่สำหรับคนรอ มันทรมานมากจริงๆ กับอิแค่พิมพ์ตอบกลับมาไม่ถึง30วิ ก็ให้กันไม่ได้เนี่ย แถมยังมีความคิดระแวงอีกว่าเค้าอยู่ตรงนั้นจะไปเจอใครมั้ย จะลืมเรารึเปล่า เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเค้าทำอะไรอยู่ เหมือนถูกปิดตาและรับรู้ได้แค่ความรู้สึกตอนนี้ของเราเองที่อยู่ในใจคือคิดถึงเค้า
เราเลยมีคำถามว่าเราควรไปต่อกับเรื่องเค้า หรือเราควรพอแค่นี้ดี? ความสัมพันธ์มันตันๆยังไงไม่รู้ ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้เลย จะคุยกันสักประโยคยังรู้สึกยากเพราะเค้าไม่ว่างมาตอบเรา เราสิ้นหวังแล้วรึเปล่า ถ้าคนที่เค้าสนใจคุยกับเราเค้าคงน่าจะตอบเรามากกว่านี้ แคร์เรามากกว่านี้
ตอนนี้เราคิดถึงเค้ามาก คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆที่เราคุยกันเยอะๆ ซึ่งตอนนี้ไม่มีอะไรเหมือนเดิม มันเหนื่อยที่จะเดินต่อไปให้ถึงใจเค้า จะบอกชอบก็ไม่ได้เพราะไม่เคยเจอกัน ใครๆก็คงหาว่าเราบ้า
ไปถามคนอื่นก็มีคนบอกว่าคนญี่ปุ่นเป็นแบบนี้ปกติ บ้างานปกติ หายไปปกติ แต่บางทีก็เกินไปมั้ย?
เริ่มแบบเพื่อนเลยต้องจบแบบเป็นแค่เพื่อนหรอ