เรื่องมีอยู่ว่า เริ่มต้นเลยผมแอบชอบผู้หญิงอยู่คนหนึ่งตอนสมัยม.5เขาอยู่ม.6 ผมแอบชอบเธอมาตลอดผมชอบถึงขั้นว่าผมแอบไปดูว่าเธออยู่ห้องอะรัยและผมก็ไปแอบซื้อตารางเรียนของห้องเธอมาเพื่อว่าผมอยากรู้ว่าวันหนึ่งผมจะได้เจอเธอกี่ครั้ง ผมก็แอบมองเธออยู่ประจำ จนวันหนึ่งเธอเรียนจบม.6แล้วไปต่อมหาลัย ผมก็ไม่ได้สนใจเธอเลยเพราะผมไม่รู้ว่าเฟสเธออะไรผมพยายามค้นก็ไม่เจอ ผมก็เลยตัดใจ ผมก็ใช้ชีวิตปกติมาเรื่อยมา จนผมเข้ามหาลัย ผมเรียนนิติอยู่ปี3แล้ว วันนั้นผมเรียนเครียดมาก ผมเลยลงไปพักสมอง จนผมเจอเธออีกครั้ง เธออยู่มหาลัยเดียวกับผม ซึ้งระยะเวลาตั้งแต่ปี1-2ผมไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นเธอเลย วันนั้นเป็นวันที่ผมลืมไปเลยว่าผมต้องมานั่งพัก ผมมัวแต่จ้องหน้าเธอความรู้สึกตอนนั้นมันกลับมาช่วงที่ผมแอบชอบเธออีกครั้งและวันนั้นผมมัวแต่จ้องหน้าเธอจนลืมขึ้นไปเรียน หลังจากนั้นผมก็เจอเธอบ่อยขึ้น จนวันนั้นผมมีโอกาสที่มานั่งคิดว่าผมควรจะเอาอย่างไรดี จนผมตัดสินใจทักเฟสเธอไป และก็คุยกันปกติ ผมมีความสุขมากที่สุด ผมก็ได้บอกความจริงกับเธอไปว่าผมเคยแอบชอบเธอมานานแล้ว เล่าอย่างละเอียด เธอก็อึ้งพักใหญ่ จนเรา2คนพัฒนาความสำพันธ์กันมาถึงคนคุย และไม่นานก็ได้คบกัน ผมกับเธอก็คบกันมาผ่านช่วง1เดือนไป ผมเห็นเธอชักมีอาการแปลกๆ ชอบวินชอบเหวี่ยง ผมก็มาเข้าใจว่าอ้อ เธอเป็นวันนั้นของเดือน ผมก็เข้าใจและสงสารเขาที่เป็นแบบนั้น
++แต่เหตุการณ์มันเกิดขึ้นหลังจากที่เธอหายเป็นวันนั้นของเดือนแล้ว แต่เธอก็ยังเหมือนเดิม ไม่ค่อยโทรไม่ค่อยคุยกัน จนผมทนไม่ไหวก็ถามตรงๆ เธอก็ตอบกลับมาว่า ไปรู้อะไรมาเกี่ยวกับผม คือผมสูบบุหรี่ ผมก็ยอมรับว่าผมสูบ แต่ว่าจะเลิกแล้ว จนผมก็ตัดสินใจเลิกบุหรี่เพื่อเธอ เขาก็กลับมาดีพักนึง และก็เป็นเหมือนเดิม เหวี่ยง คุยไม่ดีใส่ ผมทำอะไรก็ผิด เป็นแบบนี้ทุกวัน ผมก็ตัดสินใจถามอีกว่าเป็นอะไรทำไมถึงเป็นแบบนี้ เธอกลับตอบผมว่า นี่แหละตัวตนของเธอ รับได้ก็รับ ซึ่งผมรับได้และพร้อมที่จะปรับเข้าหาเธอ จนเวลาผ่านไปเรื่อยๆเธอก็เป็นแบบนี้อยู่ทุกวัน ผมโทรหาก็ตัดสายทิ้งและบอกว่ายังไม่ว่าง บางครั้ง บอกว่าว่างจะทักหาแต่ผมก็เห็นเธอออนทั้งเฟสและไอจี เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ บอกเลิกกันก็บ่อย แม้กระทั่งวันเกิดผมเธอก็ปล่อยให้ผมนั่งเป่าเค้กอยู่คนเดียวแต่เขาก็ไปหลับ จนความสัมพันธ์เรามันจบลงในวันที่คบกันคือ2เดือนและอีกแค่วันเดียวจะ3เดือน เจาขอเลิกกับผม ด้วยเหตุผลว่าเขาไม่มีความสุขเขาไม่โอเคกับผม ซึ่งผมก็ยอมเธอทุกอย่าง รักมาก ทำดีด้วยก็แล้ว ณ ตอนนี้ผมเป็นคนขอเธอเองว่า เราเรียนรู้กันใหม่ไหมเพราะผมไม่อยากเสียเธอไป เขาก็บอกว่า ได้ก็คุยกันปกติ แต่เขาขอไม่ปิดกั้นตัวเองนะ
***ผมเลยสงสัยว่าที่เลิกกันเพราะว่าไม่โอเคจริงๆ หรือเพราะว่าเธอมีคนคุยใหม่ เพราะผมสงสัยตั้งแต่แรกๆนะ คบกันแต่ปิดสถานะ และมีแค่เพื่อนบางคนที่รู้ ผมสงสัยจริงๆครับผมผิดอะไรตรงไหนเหรอครับ
รัก?ไม่รัก? หรือเธอปันใจ? (ขอโทษด้วยนะครับถ้าเนื้อหายาวเกินไป)