คือมีรุ่นพี่คนนึง เค้าเป็นพี่รหัสของเพื่อนเรานี่แหละ เริ่มต้นจากการที่เค้าทักมาถามเรื่องต่างๆแทนเพื่อนเค้าก็เอาของมาให้แทนเพื่อนเค้า หลังจากนั้นอยู่ๆเค้าก็ทักมาคุยกับเราเรื่อยๆแล้วก็บอกว่าชอบ เราเองก็ชอบพี่เค้าเหมือนกันนะบังเอิญว่ามีเรื่องที่ชอบเหมือนๆกันด้วยเลยคุยเยอะมาก เราไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันแต่ขอคุยดูสักพักก่อนแล้วค่อยคบ เค้าค่อนข้างที่จะใส่ใจเราพอสมควรเรื่องสุขภาพ การเรียนคือพี่แกพยามมากในการทำให้เราดีขึ้น แต่ต่างฝ่ายจะไม่รบกวนเวลาส่วนตัวกันนะ ตอนแรกเราก็คิดว่ามันจะดีนะแต่อยู่ๆเค้าก็ทักมาบอกว่าขอเป็นแค่พี่น้องก็พอ ไม่อยากให้เรารอเค้า เค้าพึ่งนึกได้ว่าควรสนใจเป้าหมายในอนาคตของตัวเองก่อน เค้าอยากโฟกัสแค่อนาคตของเค้า เค้ารู้ว่าเห็นแก่ตัว เราก็จำใจตอบไปว่าโอเค หลังจากนั้นพี่เค้าก็หลบหน้าเราตลอดเลย 
คือรู้นะว่าควรเข้าใจเหตุผลพี่เค้านะแต่จัดการความรู้สึกตัวเองไม่ได้ รู้สึกผิดว่าเรารบกวนสมาธิเค้าเหรอ เราทำอะไรผิดไปรึเปล่า เราไม่รู้สึกโกธร เกลียดอะไรเลย เรารู้สึกเคร้าและรู้สึกผิดมากๆ วันนั้นคือคุยกันอยู่ดีๆแท้ๆอยู่ๆมาบอกงี้ เราทำใจไม่ได้ เหมือนนกกำลังบินแล้วถูกยิงกลางอากาศ หลังจากนั้นเค้าก็ไม่ทักเรามาอีกเลย