ที่ผ่านมา เวลาอ่านคอมเม้นต์ต่างๆ จากฝั่งที่กำลังฮิตตอนนี้ เต็มไปด้วยถ้อยคำและทัศนคติที่รุนแรง ด่าทุกคนที่เห็นต่าง เรียกแบบเหยียดๆ เลยมานั่งนึกสงสัยว่า ที่ผ่านมา เราสอนเด็กกันอย่างไร ถึงได้เติบโตมามีความคิดแบบนี้ และเราควรจะแก้ไขอย่างไร มันเป็นเรื่องน่าเศร้า ที่เห็นเด็กๆอนาคตของชาติมีกิริยาวาจาแบบนี้ ทำไมไม่โต้แย้งกันอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่ว่ากล่าวหาอีกฝ่าย แล้วแทนที่จะแย้ง กลับไปหารูปมาบลัพกัน แทนที่จะคุยกันด้วยเหตุผล ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราควรต้องปรับปรุงโครงสร้าง การปลูกจิตสำนึกให้ลูกหลานที่ยังเล็กๆ ให้รู้จักอะไรควรไม่ควร (ในหลายๆเรื่อง)
ว่าแต่ตอนนี้อยากรู้ว่า ผู้ชายใส่แว่นหายไปไหน ทำไมเงียบจัง
รูปที่ภริยานายทหารนั่ง เก้าอี้ก็ตัวเดียวกับแบบที่พระท่านใช้นั่ง ทำไมถึงยังเอามาเปรียบเทียบ
โครงการที่เอารูปคนอื่นมาใช้ คิดว่าเค้าจะทำเพื่อปลูกฝังเด็กๆในทิศทางที่ต้องการหรือไม่ เหมือนการเผยแผ่ศาสนา โดยการสอนภาษาอังกฤษในสมัยก่อน
เคยคิดไหมว่า เราๆเป็นสาเหตุที่เด็กรุ่นใหม่เป็นแบบนี้ไหม
ว่าแต่ตอนนี้อยากรู้ว่า ผู้ชายใส่แว่นหายไปไหน ทำไมเงียบจัง
รูปที่ภริยานายทหารนั่ง เก้าอี้ก็ตัวเดียวกับแบบที่พระท่านใช้นั่ง ทำไมถึงยังเอามาเปรียบเทียบ
โครงการที่เอารูปคนอื่นมาใช้ คิดว่าเค้าจะทำเพื่อปลูกฝังเด็กๆในทิศทางที่ต้องการหรือไม่ เหมือนการเผยแผ่ศาสนา โดยการสอนภาษาอังกฤษในสมัยก่อน