มีใครเคยเจอประสบกานณ์นี้บ้างครับ(อาจจะบ่นยาวหนิดหน่อยน่ะ)
คือผมเคยทำงานกับผู้หญิงคนหนื่งที่เป็นเพื่อนร่วมงานที่แบบ....(เจอกันแล้วเหมือนลี้นกับฟัน)แบบนั้นแหละ เจอหน้ากันไม่ได้ต้องหาเรื่องมาทะเลาะกันทุกที(บางครั้งเราก็เรี่มหาเรื่องเค้าก่อนนะ แต่ส่วนมากจะเป็นเค้านั่นแหละ) แต่เหมือนมีคนจงใจแกล้งยังไงไม่รู้ จัดให้เราสองคนต้องมานั่งทำงานใกล้กัน ไม่สินั่งทำงานต่อหน้ากันเลย ทีนี้แหละคือแบบกัดกันทั้งวี่ทั้งวันไม่เวั้นแม้แต่นาทีเดียวทั้งออฟฟิศเหมือนมีแค่เราสองคน ทะเลาะกันไม่มีเวลาพักเลย ก็ไม่รู้ว่าแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน(แต่ไม่ไช่ทะเลาะกันรุนแรงนะ แค่ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ) แต่ผมกลับรู้สืกว่าตั้งแต่วันนั้นชีวิตผมก็เรี่มมีสีสันขื้นได้มีคนคุยด้วย(ถืงจะเป็นการคุยแบบทะเลาะก็เหอะ) แค่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายเพราะแผลที่คนรักเก่าทำไว้มันคอยย้ำเตือนตลอดเวลา(ก็แบบไม่ได้เปีดใจนานหลายปีแล้ว มันก็จะชินกับการอยู่คนเดียวอะนะ) แล้วเรื่องทั้งหมดก็เกีดขื้นในวันนี้วันเราทั้งทีมงานได้พากันไปสหลองวัน Halloween กันที่ผับแล้วไอ้ผู้หญิงคนเนี้ยกลับดื่มเยอะมาก(เยอะเหี้*ๆ)
เฮ้ออออออ...... ไอ้คนที่พากลับต้องเป็นเรานี่สิ(คนอื่นแบ่งๆกันไปส่งหมดละเหลือแค่เราที่ยังว่างไม่มีคนกลับด้วย) แต่เรามีแค่มอไชด้วยสิ ก็คิดในใจว่าเอ่อไม่เป็นไรไปส่งก็ได้ ในระหว่างทางเค้าเมาจนไม่มีสติเลยเกือบตกจากมอไช555 ดีที่ผมดืงเค้าไว้ทันแล้วก็เอาแขนเค้ามากอดผมไว้ วินาทีนั้นแหละครับมันทำให้ผมรู้สืกมีความสุขมาก(เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่อยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้) มันทำให้ผมอยากอยู่แบบนี้นานๆ และแล้วผมก็พาเค้ามาส่งถืงห้องแต่เค้าเมาเละไปอวกในห้องน้ำจนเดีนไม่ใหวผมก็ต้องเป็นคนไปอู้มเค้ามานอนบนเตียงแล้วผมก็มองหน้าเค้าแบบชัดๆดูแล้วนืกในใจเอ่อแกก็สวยดีนะ555 แต่ความรู้สืกตอนนั้นมันบอกไม่ถูกจริงว่า นี่เราชอบเค้าไปแล้วหรอหรือแค่อารมชั่ววูป มันก็ยังงงๆอยู่อะนะ แล้วหลังจากวันนั้นผมกับเค้าก็เปลี่ยนไป(คือแบบเปลี่ยนไปมากจริงๆ) เพราะตั้งแต่วันนั้นมาเราไม่ค่อยทะเลาะกันเลย บางวันเค้ามาเจอเรากลับทักแล้วก็ยิ้มให้เบาๆทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยแม้แต่วินาทีเดียวที่มีโมเมั้นนี้(แรกๆก็นืกว่าผีเข้าเปล่าวะ555) แล้ววันเวลาผ่านไปนานจนเราไม่ได้ทะเลาะกันเลยแล้วเราก็ช่วยงานกันจนความสัมพันธ์ของเราเรี่มชับช้อนขื้น ตอนนั้นผมบอกได้เลยว่าผมแอบชอบเค้าชะแล้วสิ555(ก็เค้าน่ารักนี่น่า) ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตั้งแต่ที่เจอหน้ากันครั้งแรกอะไรอะไรมันจะเปลี่ยนได้ขนาดนี้
แต่อย่าพื่งดีใจไปครับถืงผมจะแอบชอบเค้าชะแล้วและเค้าก็ดีกับผมแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะเดาใจเค้าได้ง่ายๆ(เค้าเป็นคนที่เดาใจยากมากๆ)ไม่รู้เลยว่าเค้าจะคิดยังไงกับเรา
และแล้ววันนี้ก็มาถืงวันที่ผมต้องย้ายบริษัท(คือไม่อยากย้ายหรอกนะแต่มันจำเป็นจริงๆกับตัวเราเองและครอบครัวของเรา) แต่ผมก็ยังไม่ได้บอกเค้าว่าผมแอบชอบเค้าและผมก็ยังไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไงกับผม มันค้างคาใจมาก และตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะได้เจอเค้าอีกมั้ยเพราะที่ทำงานของเราไกลกันมากเบอร์ติดต่ออะไรก็ไม่มี(นั่นแหละคือผมคงไม่ได้เจอเค้าอีกแล้ว)
คือผมอยากให้ใครก็ได้ที่ได้อ่านกระทู้นี้ช่วยตอบผมแทนเค้าทีว่าเค้าคิดยังไงกับผมกันแน่ถืงอาจจะไม่ได้เจอกันแล้วแต่ผมอยากรู้คำตอบนั้นครับว่า
"คุณเป็นเหมือนผมหรือเปล่า"
ขอความคิดเห็นหน่อยครับ
คือผมเคยทำงานกับผู้หญิงคนหนื่งที่เป็นเพื่อนร่วมงานที่แบบ....(เจอกันแล้วเหมือนลี้นกับฟัน)แบบนั้นแหละ เจอหน้ากันไม่ได้ต้องหาเรื่องมาทะเลาะกันทุกที(บางครั้งเราก็เรี่มหาเรื่องเค้าก่อนนะ แต่ส่วนมากจะเป็นเค้านั่นแหละ) แต่เหมือนมีคนจงใจแกล้งยังไงไม่รู้ จัดให้เราสองคนต้องมานั่งทำงานใกล้กัน ไม่สินั่งทำงานต่อหน้ากันเลย ทีนี้แหละคือแบบกัดกันทั้งวี่ทั้งวันไม่เวั้นแม้แต่นาทีเดียวทั้งออฟฟิศเหมือนมีแค่เราสองคน ทะเลาะกันไม่มีเวลาพักเลย ก็ไม่รู้ว่าแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน(แต่ไม่ไช่ทะเลาะกันรุนแรงนะ แค่ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ) แต่ผมกลับรู้สืกว่าตั้งแต่วันนั้นชีวิตผมก็เรี่มมีสีสันขื้นได้มีคนคุยด้วย(ถืงจะเป็นการคุยแบบทะเลาะก็เหอะ) แค่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายเพราะแผลที่คนรักเก่าทำไว้มันคอยย้ำเตือนตลอดเวลา(ก็แบบไม่ได้เปีดใจนานหลายปีแล้ว มันก็จะชินกับการอยู่คนเดียวอะนะ) แล้วเรื่องทั้งหมดก็เกีดขื้นในวันนี้วันเราทั้งทีมงานได้พากันไปสหลองวัน Halloween กันที่ผับแล้วไอ้ผู้หญิงคนเนี้ยกลับดื่มเยอะมาก(เยอะเหี้*ๆ)
เฮ้ออออออ...... ไอ้คนที่พากลับต้องเป็นเรานี่สิ(คนอื่นแบ่งๆกันไปส่งหมดละเหลือแค่เราที่ยังว่างไม่มีคนกลับด้วย) แต่เรามีแค่มอไชด้วยสิ ก็คิดในใจว่าเอ่อไม่เป็นไรไปส่งก็ได้ ในระหว่างทางเค้าเมาจนไม่มีสติเลยเกือบตกจากมอไช555 ดีที่ผมดืงเค้าไว้ทันแล้วก็เอาแขนเค้ามากอดผมไว้ วินาทีนั้นแหละครับมันทำให้ผมรู้สืกมีความสุขมาก(เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่อยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้) มันทำให้ผมอยากอยู่แบบนี้นานๆ และแล้วผมก็พาเค้ามาส่งถืงห้องแต่เค้าเมาเละไปอวกในห้องน้ำจนเดีนไม่ใหวผมก็ต้องเป็นคนไปอู้มเค้ามานอนบนเตียงแล้วผมก็มองหน้าเค้าแบบชัดๆดูแล้วนืกในใจเอ่อแกก็สวยดีนะ555 แต่ความรู้สืกตอนนั้นมันบอกไม่ถูกจริงว่า นี่เราชอบเค้าไปแล้วหรอหรือแค่อารมชั่ววูป มันก็ยังงงๆอยู่อะนะ แล้วหลังจากวันนั้นผมกับเค้าก็เปลี่ยนไป(คือแบบเปลี่ยนไปมากจริงๆ) เพราะตั้งแต่วันนั้นมาเราไม่ค่อยทะเลาะกันเลย บางวันเค้ามาเจอเรากลับทักแล้วก็ยิ้มให้เบาๆทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยแม้แต่วินาทีเดียวที่มีโมเมั้นนี้(แรกๆก็นืกว่าผีเข้าเปล่าวะ555) แล้ววันเวลาผ่านไปนานจนเราไม่ได้ทะเลาะกันเลยแล้วเราก็ช่วยงานกันจนความสัมพันธ์ของเราเรี่มชับช้อนขื้น ตอนนั้นผมบอกได้เลยว่าผมแอบชอบเค้าชะแล้วสิ555(ก็เค้าน่ารักนี่น่า) ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตั้งแต่ที่เจอหน้ากันครั้งแรกอะไรอะไรมันจะเปลี่ยนได้ขนาดนี้
แต่อย่าพื่งดีใจไปครับถืงผมจะแอบชอบเค้าชะแล้วและเค้าก็ดีกับผมแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะเดาใจเค้าได้ง่ายๆ(เค้าเป็นคนที่เดาใจยากมากๆ)ไม่รู้เลยว่าเค้าจะคิดยังไงกับเรา
และแล้ววันนี้ก็มาถืงวันที่ผมต้องย้ายบริษัท(คือไม่อยากย้ายหรอกนะแต่มันจำเป็นจริงๆกับตัวเราเองและครอบครัวของเรา) แต่ผมก็ยังไม่ได้บอกเค้าว่าผมแอบชอบเค้าและผมก็ยังไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไงกับผม มันค้างคาใจมาก และตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะได้เจอเค้าอีกมั้ยเพราะที่ทำงานของเราไกลกันมากเบอร์ติดต่ออะไรก็ไม่มี(นั่นแหละคือผมคงไม่ได้เจอเค้าอีกแล้ว)
คือผมอยากให้ใครก็ได้ที่ได้อ่านกระทู้นี้ช่วยตอบผมแทนเค้าทีว่าเค้าคิดยังไงกับผมกันแน่ถืงอาจจะไม่ได้เจอกันแล้วแต่ผมอยากรู้คำตอบนั้นครับว่า
"คุณเป็นเหมือนผมหรือเปล่า"