พอดีผมอยากทราบว่าทุกคนมีวิธีคิดยังไงกับการใช้ชีวิตให้ มีความสุข และ สนุกหรอครับ
สำหรับผมแล้วผมเชื่อในความเป็นปัจเจกบุคคลซึ่งนั้นทำให้ผมเข้าใจว่าแต่ละคนมีสิ่งที่จะสามารถตอบสนองต่อเกี่ยวสุขและสนุกของตัวเองไม่เหมือนกัน
อย่างตัวผมเองปัญหาที่ผมเคยเจอจะเป็นเรื่องที่สังคมรอบตัว
1.คนเราชอบตัดสินคน เช่น การที่คนนั้นทำแบบนั้น แสดงว่าเค้าเป็นแบบนี้แน่ๆ ซึ่งในความเป็นจริงอาจจะไม่ใช่ ผมก็มาลองคิดๆดูว่าทำไมคนถึงชอบตัดสินใจและสิ่งที่เค้าตัดสินมันจริงไหม จนได้คำตอบที่ว่า คนเราจะตัดสินจากประสบการณ์ส่วนตัวที่เราเคยเจอมา เช่น ผมเราเจอหมาสีดำชอบกินข้าว ส่วนหมาสีขาวชอบกินถั่ว พอเราเจอหมาสีดำ เราจะตัดสินว่ามันชอบกินข้าว กับอีกคน ที่เคยเจอหมาสีดำชอบกินถั่ว เค้าก็จะตัดสินว่าหมาสีดำชอบกินถั่ว
วิธีแก้ - สำหรับผม ผมเลยจะไม่ตัดสินอะไรเลย เพราะสุดท้ายแล้วผมก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าอะไรจริง ไม่จริง สิ่งที่เราเห็นอาจเป็นเพียงยอดภูเขา ที่มันมีที่มาอีกมากที่เราไม่สามารถหาคำตอบ สังคม สิ่งแวดล้อม ที่หล่อหลอมบุคคลใด บุคคลหนึ่งขึ้นมา แล้วเมื่อมีใครมาตัดสินว่าผมเป็นแบบนั้น เป็นแบบนี้ ผมจะคิดเสมอว่าผมต้องรู้ก่อนว่าผมเป็นยังไง สิ่งที่เค้าพูดมามันจริงไหม ถ้าไม่จริงผมอาจเลือกที่จะไม่พูดอะไรเพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะรับฟังและยอมรับในสิ่งที่เราพูด และคิดเสมอว่าการที่บุคคลอื่นตัดสินเรานั้นมันเป็นปัญหาของเค้า ผมจะไม่เอาปัญหาของเค้ามาเป็นทุกข์ของผม
2.ค่านิยมของสังคม เช่น อันนี้แต่ละคนน่าจะมีค่านิยมที่ไม่เหมือนกันนะครับ แต่ผมชอบยกตัวอย่างใกล้ๆตัวผมก็อาจจะเป็นพวก จบจากมัธยม แล้วต้องเข้ามหาวิทยาลัยดังๆ จบจากมหาลัย แล้วต้องเข้าไปทำงานในบริษัทดีๆ มีต่ำแหน่งสูงๆ มีบารมี เป็นที่เชิดหน้าชูตา และอื่นๆ ซึ่งสำหรับผมแล้วผมคิดว่า มันก็ไม่จริงเสมอไป ว่าการที่ค่านิยมบอกเรามาแบบนั้นแล้วเราต้องเป็นแบบนั้นมันถึงจะดีคิดย้อนไปสมัยก่อนค่านิยมมันก็ไม่ใช่แบบนี้ ผมคิดว่ามันเป็นแค่ความเชื่อเป็นนามธรรมที่คนหลายๆคนเชื่อแล้วใครไม่เชื่อคนนั้นแปลก ทำให้ผมสงสัยเข้าไปอีกว่าเราทุกคนก็มีความคิดความเชื่อของตัวเอง การที่เราแตกต่างกันนั้นเป็นเรื่องปกติ แต่ทำไมค่านิยมถึงต้องพยายามบอกให้เราเหมือนกัน
วิธีแก้ - เชื่อมั่นในค่านิยมของตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ตัดสินว่าคนที่ไม่เชื่อค่านิยมแบบนี้เค้าแปลก ผมมองว่าทุกคนมีสิทธิที่จะเชื่อถ้าความเชื่อนั้นไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ยอมรับในความต่างของแต่ละคน
3.การนับถือตัวเอง เช่น คนบ้างคนมักจะมีความสุขจากการที่คนรอบข้างมีความสุข หรือ ต้องไปในที่ๆคนส่วนใหญ่ไปแล้วมีความสุขทำให้เรามีความสุข แต่เมื่อผ่านไปนานๆ แต่เมื่อวันใด สิ่งรอบข้างไม่สามารถทำให้เค้ามีความสุขได้แล้ว ในตอนนั้นเค้าอาจจะต้องหาจากสุขจากข้างนอกเสมอๆ ผมมองว่ามันเป็นความสุขแบบฉาบฉวย วันใดวันหนึ่งถ้าคนๆนั้นต้องอยู่เฉยๆ ไม่มีสิ่งของ หรือ คนรอบข้าง สิ่งแวดล้อม ที่ทำให้เค้ามีความสุขได้ เค้าก็จะหาความสุขให้ตัวเองไม่ได้
วิธีแก้ - รู้จักตัวเราเองให้มากส่วนตัวผมได้อ่านหนังสือ Self-Esteem แล้วก็คิดอะไรได้เยอะ หากใครสนใจลองหารีวิวอ่านดูนะครับ เค้าก็จะพูดเกี่ยวกับการนับถือตัวเอง และการเข้าใจตัวเอง ทำให้เราสามารถมีความสุขได้ด้วยตัวเราเอง
อยากถามพี่ๆว่า ปกติแล้วมันมีปัญหาอะไรบ้างที่ทำให้เราไม่มีความสุขและสนุกกับการใช้ชีวิต และแนวทางแก้ไขที่ใช้คืออะไรกันบ้างครับ แล้วถ้าอยากให้คนรอบข้างมีความสุขและสนุกขึ้น เราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ อยากได้ความเห็นจากหลายๆมุมมองครับ
สำหรับผมถ้าจะทำยังไงให้คนรอบข้างมีความสุขและสนุกขึ้นได้ ก็คงจะเป็น ให้เค้ายอมรับตัวเอง และยอมความต่างของแต่ละบุคคล แล้วใช้ชีวิตที่ตัวเองอยากทำ ไม่เดือดร้อนคนอื่น เท่านั้นพอครับ ทุกคนมีความสุขและสนุกในแต่ละคนอยู่แล้วครับ
ปล.ถ้าผมใช้คำวกวน หรือ พิมพ์ผิดก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยนะครับ หากมีอะไรอยากจะแนะนำบอกได้เลยนะครับ ขอบคุณครับ
อยากถามเกี่ยวกับ mindset ใช้ชีวิตให้สนุก
สำหรับผมแล้วผมเชื่อในความเป็นปัจเจกบุคคลซึ่งนั้นทำให้ผมเข้าใจว่าแต่ละคนมีสิ่งที่จะสามารถตอบสนองต่อเกี่ยวสุขและสนุกของตัวเองไม่เหมือนกัน
อย่างตัวผมเองปัญหาที่ผมเคยเจอจะเป็นเรื่องที่สังคมรอบตัว
1.คนเราชอบตัดสินคน เช่น การที่คนนั้นทำแบบนั้น แสดงว่าเค้าเป็นแบบนี้แน่ๆ ซึ่งในความเป็นจริงอาจจะไม่ใช่ ผมก็มาลองคิดๆดูว่าทำไมคนถึงชอบตัดสินใจและสิ่งที่เค้าตัดสินมันจริงไหม จนได้คำตอบที่ว่า คนเราจะตัดสินจากประสบการณ์ส่วนตัวที่เราเคยเจอมา เช่น ผมเราเจอหมาสีดำชอบกินข้าว ส่วนหมาสีขาวชอบกินถั่ว พอเราเจอหมาสีดำ เราจะตัดสินว่ามันชอบกินข้าว กับอีกคน ที่เคยเจอหมาสีดำชอบกินถั่ว เค้าก็จะตัดสินว่าหมาสีดำชอบกินถั่ว
วิธีแก้ - สำหรับผม ผมเลยจะไม่ตัดสินอะไรเลย เพราะสุดท้ายแล้วผมก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าอะไรจริง ไม่จริง สิ่งที่เราเห็นอาจเป็นเพียงยอดภูเขา ที่มันมีที่มาอีกมากที่เราไม่สามารถหาคำตอบ สังคม สิ่งแวดล้อม ที่หล่อหลอมบุคคลใด บุคคลหนึ่งขึ้นมา แล้วเมื่อมีใครมาตัดสินว่าผมเป็นแบบนั้น เป็นแบบนี้ ผมจะคิดเสมอว่าผมต้องรู้ก่อนว่าผมเป็นยังไง สิ่งที่เค้าพูดมามันจริงไหม ถ้าไม่จริงผมอาจเลือกที่จะไม่พูดอะไรเพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะรับฟังและยอมรับในสิ่งที่เราพูด และคิดเสมอว่าการที่บุคคลอื่นตัดสินเรานั้นมันเป็นปัญหาของเค้า ผมจะไม่เอาปัญหาของเค้ามาเป็นทุกข์ของผม
2.ค่านิยมของสังคม เช่น อันนี้แต่ละคนน่าจะมีค่านิยมที่ไม่เหมือนกันนะครับ แต่ผมชอบยกตัวอย่างใกล้ๆตัวผมก็อาจจะเป็นพวก จบจากมัธยม แล้วต้องเข้ามหาวิทยาลัยดังๆ จบจากมหาลัย แล้วต้องเข้าไปทำงานในบริษัทดีๆ มีต่ำแหน่งสูงๆ มีบารมี เป็นที่เชิดหน้าชูตา และอื่นๆ ซึ่งสำหรับผมแล้วผมคิดว่า มันก็ไม่จริงเสมอไป ว่าการที่ค่านิยมบอกเรามาแบบนั้นแล้วเราต้องเป็นแบบนั้นมันถึงจะดีคิดย้อนไปสมัยก่อนค่านิยมมันก็ไม่ใช่แบบนี้ ผมคิดว่ามันเป็นแค่ความเชื่อเป็นนามธรรมที่คนหลายๆคนเชื่อแล้วใครไม่เชื่อคนนั้นแปลก ทำให้ผมสงสัยเข้าไปอีกว่าเราทุกคนก็มีความคิดความเชื่อของตัวเอง การที่เราแตกต่างกันนั้นเป็นเรื่องปกติ แต่ทำไมค่านิยมถึงต้องพยายามบอกให้เราเหมือนกัน
วิธีแก้ - เชื่อมั่นในค่านิยมของตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ตัดสินว่าคนที่ไม่เชื่อค่านิยมแบบนี้เค้าแปลก ผมมองว่าทุกคนมีสิทธิที่จะเชื่อถ้าความเชื่อนั้นไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ยอมรับในความต่างของแต่ละคน
3.การนับถือตัวเอง เช่น คนบ้างคนมักจะมีความสุขจากการที่คนรอบข้างมีความสุข หรือ ต้องไปในที่ๆคนส่วนใหญ่ไปแล้วมีความสุขทำให้เรามีความสุข แต่เมื่อผ่านไปนานๆ แต่เมื่อวันใด สิ่งรอบข้างไม่สามารถทำให้เค้ามีความสุขได้แล้ว ในตอนนั้นเค้าอาจจะต้องหาจากสุขจากข้างนอกเสมอๆ ผมมองว่ามันเป็นความสุขแบบฉาบฉวย วันใดวันหนึ่งถ้าคนๆนั้นต้องอยู่เฉยๆ ไม่มีสิ่งของ หรือ คนรอบข้าง สิ่งแวดล้อม ที่ทำให้เค้ามีความสุขได้ เค้าก็จะหาความสุขให้ตัวเองไม่ได้
วิธีแก้ - รู้จักตัวเราเองให้มากส่วนตัวผมได้อ่านหนังสือ Self-Esteem แล้วก็คิดอะไรได้เยอะ หากใครสนใจลองหารีวิวอ่านดูนะครับ เค้าก็จะพูดเกี่ยวกับการนับถือตัวเอง และการเข้าใจตัวเอง ทำให้เราสามารถมีความสุขได้ด้วยตัวเราเอง
อยากถามพี่ๆว่า ปกติแล้วมันมีปัญหาอะไรบ้างที่ทำให้เราไม่มีความสุขและสนุกกับการใช้ชีวิต และแนวทางแก้ไขที่ใช้คืออะไรกันบ้างครับ แล้วถ้าอยากให้คนรอบข้างมีความสุขและสนุกขึ้น เราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ อยากได้ความเห็นจากหลายๆมุมมองครับ
สำหรับผมถ้าจะทำยังไงให้คนรอบข้างมีความสุขและสนุกขึ้นได้ ก็คงจะเป็น ให้เค้ายอมรับตัวเอง และยอมความต่างของแต่ละบุคคล แล้วใช้ชีวิตที่ตัวเองอยากทำ ไม่เดือดร้อนคนอื่น เท่านั้นพอครับ ทุกคนมีความสุขและสนุกในแต่ละคนอยู่แล้วครับ
ปล.ถ้าผมใช้คำวกวน หรือ พิมพ์ผิดก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยนะครับ หากมีอะไรอยากจะแนะนำบอกได้เลยนะครับ ขอบคุณครับ