ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ผมอายุประมาณ 20 กว่าๆ ก็เป็นช่วงเวลาที่จะเริ่มสร้างตัวแล้ว ไม่มีประสบการณ์ทางความรักเลยย(แบบได้อยู่ด้วยกัน)
สเปคผมเป็นไงผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน เคยเจอกับคำว่ารักแรกพบแค่สองครั้ง แบบที่หลงเจ้าตัวไปเลย
ผมไม่รู้ว่าใครเหมือนผมมั้ยนะ ไม่รู้เรียกแบ่งแบบสองมาตรฐานรึป่าว คือเวลาเราเจอคนที่เรารู้สึก "เฮ้ย คนนี้โอเคอะ ถ้าได้มาเป็นคู่กันก็คงดี" กับผู้หญิงหลายคนมากครับแต่ไม่ถึงขั้นเป็นสิบเป็นร้อยนะ แต่พอเวลาผ่านไปสักพักความรู้สึกในใจผมก็เหมือนจะไปสปาร์คกับใครคนนึง แล้วก็จะเหมือนหลงเจ้าตัวคนนั้นไปเลย อยากแบบมีเวลาอยู่ด้วยกัน ชอบเขา รักเขา เป็นห่วงเขา ทำไรก็คิดถึงแต่เขา แล้วก็จะมุ่งเป้าไปที่คนๆเดียว พอมีความกล้าหน่อยก็ไปบอกชอบเขา สุดท้ายก็อกหัก ซึ่งเกิดแบบนี้บ่อยมาก ผมถือว่าเป็นคนที่สนิทกับผู้หญิงในระดับนึงนะครับ อาจจะมากไปด้วยละมั้ง เลยทำให้เขาคิดกับผมไม่ไกล
ขอเล่าประสบการณ์ที่เคยเจอนะครับ
- ชอบคนนึง แต่เขาไปเป็นแฟนกับเพื่อนสนิท
- เคยมีประสบการณ์มีคนคุย(ไม่เคยเจอหน้ากัน แค่คอลวิดีโอกัน) ก็คุยกันมานานจนผมตัดสินใจจะขอคบ สุดท้ายโดนชิงตัดหน้า แล้วก็โดนบอกเลิกในอีกประมาณ 2 สัปดาห์ถัดมา (ตลอดเวลาที่คบกันไม่เคยเปิดเผยให้ทางบ้านเขารู้เลยครับ แต่หลังจากเลิกกับผมไปไม่นานก็ตั้งคบกับอีกคน)
- ชอบคนที่เขาชอบเราเหมือนกัน แต่คงผิดเวลา เพราะอะไรไม่รู้ทำให้ไม่สามารถคบกันได้ (ได้จม.รักครั้งแรกในชีวิตเลยครับ)
- เจอรักแรกพบครั้งแรก ก็แอบชอบมาประมาณ 1-2 ปี สุดท้ายบอกชอบ แต่เขาก็คิดกับเราแค่ "เพื่อน"
- แล้วก็มีคนๆนึงเข้ามา เหมือนมาทำให้รักครับ ได้ใช้เวลาด้วยกัน ได้เป็นห่วงเขา เขาก็รู้ว่าผมชอบเขาอยู่ เคยพูดไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้คบกัน สักพักนึงเขาก็มีแฟนครับ เป็นคนใกล้ตัวด้วย(รุ่นพี่นะ) หลังจากนั้นก็เหมือนเลิกกันมั้งครับ แล้วก็เหมือนกลับมาได้ใช้เวลากันอีก แต่เขาก็ไปมีคนใหม่อีก แล้วก็เลิกไปคบคนเก่า ช่วงเบรคเขาผมคงเป็นคนคั่นเวลามั้ง ทักมาเหมือนให้ดามใจ
- หลังจากนั้นเจอเหตุการณ์ที่เป็นช่วงเปลี่ยนชีวิต ได้เจอเพื่อนเก่า แล้วก็ได้พบคนๆนึง ที่อยู่สถานที่เดียวกันแต่ไม่เคยคุยกันมาก่อน ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ให้ความรู้สึกเหมือนอยากคอยช่วยเหลือเขา ซึ่งช่วงนั้นเขาก็ผ่านจุดที่ย่ำแย่ที่สุดในชีวิต ซึ่งเขาต้องทนมันให้ได้ บวกกับถึงเวลาเปลี่ยนแปลงสถานะตัวเองให้อยู่ในจุดที่ต้องมีการรับผิดชอบมากขึ้น ผมก็พยายามอยู่ข้างๆเขาในวันที่เขาต้องการหรือไม่ต้องการก็ไม่รู้ แต่ก็พยายามช่วยเท่าที่ได้ ซึ่งเขาก็เป็นส่วนหนึ่งในการตัดสินใจเส้นทางชีวิตของผม จากนั้นพอเริ่มต้นสิ่งใหม่ไปสักพัก เหมือนผมเข้าไปในชีวิตเขามากเกินไป โดนด่าครับว่า "ยุ่งกับชีวิตเขาเกินไป" ตอนนั้นก็จ๋อยไปเลย ทำให้คิดได้ว่า เราไม่ควรที่จะก้าวก่ายเขาเกินไปแล้วนะ ทำให้มีความรู้สึกเหมือนสร้างกำแพงขึ้นมานิดนึง ให้มีช่องว่าง
- จากนั้นก็ทำได้แค่แอบชอบเขาเงียบๆครับ ผ่านไปคนแล้วคนเล่า มาถึงตอนนี้ ที่สนิทกับผู้หญิงอยู่สองคน คนนึงผมคอยช่วยแบบตัวติดกัน(เพราะงานเดียวกัน) อีกคนก็ได้คุย ได้ช่วยเหลือในช่องว่างที่ไม่กว้างนัก ให้ทายครับผมไปหลงคนไหน...
...คนหลังครับแต่ก็เหมือนหลงๆอีกคนเหมือนกัน(เพราะใกล้ชิดกันมาก เห็นมุมน่ารักๆของเขา) หลังๆผมพยายามชวนเขามานั่งทำงานด้วยกัน คอยถามว่าโอเคไหม ให้กำลังใจกันไป สุดท้ายผมก็รวบรวมความกล้าบอกชอบไปครับ แล้วก็จบในสถานะ "เพื่อน" เช่นเคย ผ่านมาก็เกือบเดือนแล้ว
- ถ้าผมรู้สึกว่าผมอยากบอกชอบอีกคนที่ผมไม่ได้เลือกตอนแรก ซึ่งผมคิดนะว่าเขาจะคิดว่าเขาเป็นตัวสำรองแน่ๆ ไม่รู้ว่าเขาชอบผมไหมด้วย (ซึ่งเขารู้ว่าผมไปบอกชอบคนนั้นมาแล้ว) ถ้าผมบอกความรู้สึกออกไปจะดีไหมครับ อีกไม่นานจะถึงช่วงเปลี่ยนแนวทางชีวิตครั้งใหญ่แล้วด้วย
สอบถามเรื่องความรักหน่อยครับ
สเปคผมเป็นไงผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน เคยเจอกับคำว่ารักแรกพบแค่สองครั้ง แบบที่หลงเจ้าตัวไปเลย
ผมไม่รู้ว่าใครเหมือนผมมั้ยนะ ไม่รู้เรียกแบ่งแบบสองมาตรฐานรึป่าว คือเวลาเราเจอคนที่เรารู้สึก "เฮ้ย คนนี้โอเคอะ ถ้าได้มาเป็นคู่กันก็คงดี" กับผู้หญิงหลายคนมากครับแต่ไม่ถึงขั้นเป็นสิบเป็นร้อยนะ แต่พอเวลาผ่านไปสักพักความรู้สึกในใจผมก็เหมือนจะไปสปาร์คกับใครคนนึง แล้วก็จะเหมือนหลงเจ้าตัวคนนั้นไปเลย อยากแบบมีเวลาอยู่ด้วยกัน ชอบเขา รักเขา เป็นห่วงเขา ทำไรก็คิดถึงแต่เขา แล้วก็จะมุ่งเป้าไปที่คนๆเดียว พอมีความกล้าหน่อยก็ไปบอกชอบเขา สุดท้ายก็อกหัก ซึ่งเกิดแบบนี้บ่อยมาก ผมถือว่าเป็นคนที่สนิทกับผู้หญิงในระดับนึงนะครับ อาจจะมากไปด้วยละมั้ง เลยทำให้เขาคิดกับผมไม่ไกล
ขอเล่าประสบการณ์ที่เคยเจอนะครับ
- ชอบคนนึง แต่เขาไปเป็นแฟนกับเพื่อนสนิท
- เคยมีประสบการณ์มีคนคุย(ไม่เคยเจอหน้ากัน แค่คอลวิดีโอกัน) ก็คุยกันมานานจนผมตัดสินใจจะขอคบ สุดท้ายโดนชิงตัดหน้า แล้วก็โดนบอกเลิกในอีกประมาณ 2 สัปดาห์ถัดมา (ตลอดเวลาที่คบกันไม่เคยเปิดเผยให้ทางบ้านเขารู้เลยครับ แต่หลังจากเลิกกับผมไปไม่นานก็ตั้งคบกับอีกคน)
- ชอบคนที่เขาชอบเราเหมือนกัน แต่คงผิดเวลา เพราะอะไรไม่รู้ทำให้ไม่สามารถคบกันได้ (ได้จม.รักครั้งแรกในชีวิตเลยครับ)
- เจอรักแรกพบครั้งแรก ก็แอบชอบมาประมาณ 1-2 ปี สุดท้ายบอกชอบ แต่เขาก็คิดกับเราแค่ "เพื่อน"
- แล้วก็มีคนๆนึงเข้ามา เหมือนมาทำให้รักครับ ได้ใช้เวลาด้วยกัน ได้เป็นห่วงเขา เขาก็รู้ว่าผมชอบเขาอยู่ เคยพูดไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้คบกัน สักพักนึงเขาก็มีแฟนครับ เป็นคนใกล้ตัวด้วย(รุ่นพี่นะ) หลังจากนั้นก็เหมือนเลิกกันมั้งครับ แล้วก็เหมือนกลับมาได้ใช้เวลากันอีก แต่เขาก็ไปมีคนใหม่อีก แล้วก็เลิกไปคบคนเก่า ช่วงเบรคเขาผมคงเป็นคนคั่นเวลามั้ง ทักมาเหมือนให้ดามใจ
- หลังจากนั้นเจอเหตุการณ์ที่เป็นช่วงเปลี่ยนชีวิต ได้เจอเพื่อนเก่า แล้วก็ได้พบคนๆนึง ที่อยู่สถานที่เดียวกันแต่ไม่เคยคุยกันมาก่อน ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ให้ความรู้สึกเหมือนอยากคอยช่วยเหลือเขา ซึ่งช่วงนั้นเขาก็ผ่านจุดที่ย่ำแย่ที่สุดในชีวิต ซึ่งเขาต้องทนมันให้ได้ บวกกับถึงเวลาเปลี่ยนแปลงสถานะตัวเองให้อยู่ในจุดที่ต้องมีการรับผิดชอบมากขึ้น ผมก็พยายามอยู่ข้างๆเขาในวันที่เขาต้องการหรือไม่ต้องการก็ไม่รู้ แต่ก็พยายามช่วยเท่าที่ได้ ซึ่งเขาก็เป็นส่วนหนึ่งในการตัดสินใจเส้นทางชีวิตของผม จากนั้นพอเริ่มต้นสิ่งใหม่ไปสักพัก เหมือนผมเข้าไปในชีวิตเขามากเกินไป โดนด่าครับว่า "ยุ่งกับชีวิตเขาเกินไป" ตอนนั้นก็จ๋อยไปเลย ทำให้คิดได้ว่า เราไม่ควรที่จะก้าวก่ายเขาเกินไปแล้วนะ ทำให้มีความรู้สึกเหมือนสร้างกำแพงขึ้นมานิดนึง ให้มีช่องว่าง
- จากนั้นก็ทำได้แค่แอบชอบเขาเงียบๆครับ ผ่านไปคนแล้วคนเล่า มาถึงตอนนี้ ที่สนิทกับผู้หญิงอยู่สองคน คนนึงผมคอยช่วยแบบตัวติดกัน(เพราะงานเดียวกัน) อีกคนก็ได้คุย ได้ช่วยเหลือในช่องว่างที่ไม่กว้างนัก ให้ทายครับผมไปหลงคนไหน...
...คนหลังครับแต่ก็เหมือนหลงๆอีกคนเหมือนกัน(เพราะใกล้ชิดกันมาก เห็นมุมน่ารักๆของเขา) หลังๆผมพยายามชวนเขามานั่งทำงานด้วยกัน คอยถามว่าโอเคไหม ให้กำลังใจกันไป สุดท้ายผมก็รวบรวมความกล้าบอกชอบไปครับ แล้วก็จบในสถานะ "เพื่อน" เช่นเคย ผ่านมาก็เกือบเดือนแล้ว
- ถ้าผมรู้สึกว่าผมอยากบอกชอบอีกคนที่ผมไม่ได้เลือกตอนแรก ซึ่งผมคิดนะว่าเขาจะคิดว่าเขาเป็นตัวสำรองแน่ๆ ไม่รู้ว่าเขาชอบผมไหมด้วย (ซึ่งเขารู้ว่าผมไปบอกชอบคนนั้นมาแล้ว) ถ้าผมบอกความรู้สึกออกไปจะดีไหมครับ อีกไม่นานจะถึงช่วงเปลี่ยนแนวทางชีวิตครั้งใหญ่แล้วด้วย