พ่อแม่รักลูกเท่ากันจริงหรือ?

สวัสดีค่ะเราเป็นลูกคนที่2ของพ่อกับแม่เป็นน้อง

เรารู้สึกว่าพ่อกับแม่รักพี่ชายมากกว่าเรา ตอนเด็กๆเวลาไปไหนพ่อกับแม่ก็จะเอาพี่ชายไปตลอด 
ลืม!บอกว่าพ่อกับแม่เราหย่ากันนะคะ ตอนเด็กพี่ชายหน้าตาหน้ารักขาวอ้วนต่างกับเราเลยค่ะ
ตามใจพี่ตลอดพี่ได้เรียนแต่โรงเรียนดีๆ แต่ในความเด็กตอนนั้นเราก็รู้สึกคิดนะคะว่าทำไมพี่ชายถึงได้เรียนแต่โรงเรียนดีๆ 
พ่อแม่ตามใจซื้อนู้นซื้อนี้ให้ อย่าว่าแต่พ่อแม่เราที่รักมันเลยค่ะทุกคนที่บ้านรักพี่ชายทุกคน แต่ทุกคนกลับมองข้ามเราตลอด
ต่อให้เราทำตัวดีแค่ไหนเราก็โดนด่าทุกทีจนบางทีท้อได้แต่แอบร้องไห้ จนตอนนี้พี่กับเราโตแล้วค่ะพี่ชอบตีกับโรงเรียนอื่นๆไปทั่วเรียนไม่จบ ม.ต้น (เรียนไม่จบ ม.ปลาย ตอนนี้เรียนวันอาทิตย์อยู่)มันก็ไปบ้างไม่ไปบ้างคือเรารู้ทุกอย่างเพราะมันชอบลงเฟสไรงี้แต่ทีบ้านก็จะมองมันเป็นคนดีเสมอ ติดเพื่อน
ปัจจุบันก็ไม่ได้ทำอะไรนอน กิน ออกแต่กลางคืนติดหนี้ ขายโทรศัพท์ที่พ่อซื้อให้ ไม่ทำงาน ทุกวันเสาร์เราจะมาซักเสื้อผ้านักศึกษาของเราเองแต่แม่ก็จะบอกว่าไปเอาของพี่มาซักด้วยสิเราก็งงว่าทำไมไม่เรียกให้มันตื่นมาซักเอง!!พอเราพูดแบบที่เราคิดออกไปกลับเป็นเราที่โดนด่าว่าไม่รักพี่รักน้องอ่าวแบบนี้ได้ใช่ไหมพี่ชายนอนสบายยังกับคุณชายเราต้องมานั่งทำให้มันอีก มันมีอีกหลายเรื่องมากเลยนะคะที่ทำให้เรารู้สึกได้ว่าไม่มีใครสนใจทุกคนเอาแต่ตามใจมันจนเคยย่าก็จ้างคนมาซักผ้าให้มัน แถมซื้อรถมอไซให้มันด้วย แต่กับเราแค่ขอเงินยังโดนด่าเลยอะ อย่างเราต้องดิ้นรนด้วยตัวเองตลอดอยากได้อะไรก็เก็บเงินซื้อเองเราแค่อยากให้พ่อกับแม่และทุกคนที่บ้านเข้าใจเห็นใจเราสักนิดก็ยังดีคือทุกคนไม่ว่าจะเป็นบ้านพ่อหรือบ้านแม่ก็จะตามใจมันตลอด

เราควรได้แค่ทำใจใช่ไหมคะ
...แค่อยากมาระบายเพราะไม่รู้จะไประบายกับใครแล้วว...
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่