ของเราคือ "เผลอสั่งสลัดปลาแซลมอน"
ด้วยความที่แฟนเราเป็นคนกินยากมากๆ
เค้าไม่กินผัก ไม่กินเนื้อติดมัน ไม่กินสิ่งที่ต้องแทะ ไม่กินเนื้อปลา ไม่กินเครื่องใน ไม่กินถั่ว และไม่กินน้ำชา(เว้นชาเขียวรสพีชที่วางขายที่ภูเขาไฟฟูจิ - -") ฯลฯ
เรื่องมันมีอยู่ว่า แฟนเรากำลังมองหา CMO ซึ่งเราก็เกิดไอเดียว่าควรจะนัดเจ้านายเก่ามาเจอเพื่อพูดคุยกัน เพราะบอสเก่ามีคนรู้จักเยอะ และเป็นคนที่เก่งในสาย e-marketing ในระดับที่พอเป็นที่รู้จัก
ไหนๆก็ต้องนัดคุยเรื่องการ hunt คนระดับ c level ทั้งที เราเลยชวนแฟนให้มาคุยด้วยกันซะเลย
ณ ร้านบิสโทรแห่งนึงในทองหล่อ
บอสเก่าเราเดินตรงมาหาเราสองคนที่โต๊ะ พร้อมยิ้มทักทาย(บอสเก่าเราจบป.โทจากอเมริกา จะติดนิสัยฝรั่งที่ไม่มี distance กับลูกน้อง เจอเราก็ยิ้มทักทาย)
เรายอมรับว่าหลังจากแนะนำแฟนให้บอสเก่ารู้จักแล้วเราก็เพลิดเพลินกับการรื้อฟื้นความหลังสมัยทำงานด้วยกัน และด้วยตำแหน่งเก่าเราเป็น marketing manager ทำงานคู่กับบอสมาตลอด ทำให้ยิ่งคุยยิ่งทวีความมันสสสสส
จนกระทั่ง....ต้องสั่งอาหาร
แฟนเรา "สั่งกันเลยครับ ก่อนคุณจะมา ผมทานเสร็จแล้ว"
(บอสเก่าเรามาเลทมาก แฟนเราดื่มแค่กาแฟไป)
บอสเก่าก็สั่งอาหารไป ส่วนเราด้วยความที่ไม่ทานอาหารค่ำหนัก เลยคิดว่าสั่งเป็นสลัดน่าจะดี
บักคิส "เอาสลัดปลาแซลมอนค่ะ"
...
ไม่รู้สัมปเวสีที่ไหนดลใจให้เป็นห่วงคนข้างๆขึ้นมา ไม่กินอะไรเลยได้ไงละ งั้นเราแบ่งกันกินก็ได้นิหว่า
บักคิส "เอ่อ น้องคะ รบกวนขอจานสปลิทให้ด้วยนะคะ"
บทสนทนาเรื่องการตามล่าหาตัว CMO ได้เริ่มขึ้น โดยบอสเก่าก็แนะนำหลายเรื่อง และไม่ลืมที่จะให้กำลังใจลูกน้องเก่าอย่างเราไปด้วย
บอสเก่า "รู้มั๊ยว่าตอนนี้เรามีออฟฟิตย่อยที่สาทรแล้วนะ"
บักคิส "เฮ้ยยย อะไรอะ พอเราออกทีนี่ขยายใหญ่เลยนะ ทำไมมาเปิดใกล้บ้านเราเอาตอนเราออกไปแล้วละ"
บอสเก่า "เราเองก็รู้ไงว่าตอนนั้นเราอาจจะดูแลเธอไม่ดีพอด้วย"
บักคิส "ขอร่าง cv ใหม่ได้ปะ"
บอสเก่า "5555 ถ้าเป็นเธอมาได้เลย"
แฟนเราเงียบเป็นสากกะเบือจนเราบอกลากับบอสเสร็จ
พอเราเดินกลับไปส่งบอสเก่าและเดินกลับมาที่ร้าน ผลคือแฟนเราขบกราม นิ่งเงียบ....
บักคิส "เป็นไรอะเบ๊บ"
นายท่าน "พี่รู้นะว่ามันคิดอะไร รู้ทั้งรู้ว่าทำงานให้พี่แล้วยังกล้ามาดึงตัวกลับไปอีก ไร้มารยาท"
บักคิส "คิดไร เค้าไม่ได้คิดไร เป็นไรเนี้ย"
นายท่าน "เวลาหนูอยู่กับเค้า พูดจาอะไรกันดูเข้ากันเหลือเกินนะ"
บักคิส "เอ้ย นั่นเจ้านายเก่าพี่ เราทำงานด้วยกันมา และเราไม่ได้เจอกันนานมาก เราก็สายการตลาดเหมือนกัน พูดแล้วมันก็เหมือนคุยกันในเรื่องที่เคยเจอๆกันมาไง พี่พูดกะเพื้อนเรื่องงานศิลปะ อะไรพวกนี้ หนูก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน มันธรรมดา"
นายท่าน "ไม่ใช่ เวลาหนูคุยกะมัน หนูลืมหมดทุกสิ่งอย่าง หนูลืมพี่"
บักคิส "บ้าแล้ววววว จะลืมได้ไง นั่งข้างๆกันตรงนี้เนี้ย"
นายท่าน "หนูสั่งสลัดปลาแซลมอน!!"
....
อิหยังวะ
....
บักคิส "...สลัดมันไม่ดีหรอพี่..."
นายท่าน "หนูลืมพี่ไปหมดเลย แค่เจอมันแป่บเดียว พี่ไม่กินผัก และก็เกลียดปลา พี่นั่งทนเหม็นอยู่ตั้งนาน หนูไม่สนใจ"
บักคิส "..."
Cheerrrrrrr
เสียงมันก้องอยู่ในภวังค์เป็นระดับคริสเซนโด้
กูลืมสนิทเลย 7เป็ด สั่งก็ยังไม่พลาดเท่าขอจานแบ่งนี่ละ
วันนั้นเรียกว่าทั้งขอโทษ ตั้งสติอธิบายเท่าไหร่ก็ไร้ค่า
นั่งหายใจแรง ฮึดฮัดเรื่องปลาทะเลและผักใบเขียวอยู่เกือบครึ่งชม.
จน...เราร้องไห้เพราะทนไม่ไหว หมดสิ้นปัญญาจะง้อ ยากยิ่งกว่าสอบแคลคูลัส
กว่าจะหายนี่เรียกว่าบอกตัวเองให้เลิกกินเมนูเจ้ากรรมนายเวรนี่ไปได้เลย กันพลาดอีก ง้อกันข้ามวันข้ามคืน
แล้วคุณละคะ เคยทะเลาะกับแฟนด้วยเรื่องที่โลกคาดไม่ถึงอะไรกันบ้าง อยากฟังบ้าง 55
เคยทะเลาะกับแฟนด้วยเรื่องไหนที่คิดว่างี่เง่าที่สุดในจักรวาล
ด้วยความที่แฟนเราเป็นคนกินยากมากๆ
เค้าไม่กินผัก ไม่กินเนื้อติดมัน ไม่กินสิ่งที่ต้องแทะ ไม่กินเนื้อปลา ไม่กินเครื่องใน ไม่กินถั่ว และไม่กินน้ำชา(เว้นชาเขียวรสพีชที่วางขายที่ภูเขาไฟฟูจิ - -") ฯลฯ
เรื่องมันมีอยู่ว่า แฟนเรากำลังมองหา CMO ซึ่งเราก็เกิดไอเดียว่าควรจะนัดเจ้านายเก่ามาเจอเพื่อพูดคุยกัน เพราะบอสเก่ามีคนรู้จักเยอะ และเป็นคนที่เก่งในสาย e-marketing ในระดับที่พอเป็นที่รู้จัก
ไหนๆก็ต้องนัดคุยเรื่องการ hunt คนระดับ c level ทั้งที เราเลยชวนแฟนให้มาคุยด้วยกันซะเลย
ณ ร้านบิสโทรแห่งนึงในทองหล่อ
บอสเก่าเราเดินตรงมาหาเราสองคนที่โต๊ะ พร้อมยิ้มทักทาย(บอสเก่าเราจบป.โทจากอเมริกา จะติดนิสัยฝรั่งที่ไม่มี distance กับลูกน้อง เจอเราก็ยิ้มทักทาย)
เรายอมรับว่าหลังจากแนะนำแฟนให้บอสเก่ารู้จักแล้วเราก็เพลิดเพลินกับการรื้อฟื้นความหลังสมัยทำงานด้วยกัน และด้วยตำแหน่งเก่าเราเป็น marketing manager ทำงานคู่กับบอสมาตลอด ทำให้ยิ่งคุยยิ่งทวีความมันสสสสส
จนกระทั่ง....ต้องสั่งอาหาร
แฟนเรา "สั่งกันเลยครับ ก่อนคุณจะมา ผมทานเสร็จแล้ว"
(บอสเก่าเรามาเลทมาก แฟนเราดื่มแค่กาแฟไป)
บอสเก่าก็สั่งอาหารไป ส่วนเราด้วยความที่ไม่ทานอาหารค่ำหนัก เลยคิดว่าสั่งเป็นสลัดน่าจะดี
บักคิส "เอาสลัดปลาแซลมอนค่ะ"
...
ไม่รู้สัมปเวสีที่ไหนดลใจให้เป็นห่วงคนข้างๆขึ้นมา ไม่กินอะไรเลยได้ไงละ งั้นเราแบ่งกันกินก็ได้นิหว่า
บักคิส "เอ่อ น้องคะ รบกวนขอจานสปลิทให้ด้วยนะคะ"
บทสนทนาเรื่องการตามล่าหาตัว CMO ได้เริ่มขึ้น โดยบอสเก่าก็แนะนำหลายเรื่อง และไม่ลืมที่จะให้กำลังใจลูกน้องเก่าอย่างเราไปด้วย
บอสเก่า "รู้มั๊ยว่าตอนนี้เรามีออฟฟิตย่อยที่สาทรแล้วนะ"
บักคิส "เฮ้ยยย อะไรอะ พอเราออกทีนี่ขยายใหญ่เลยนะ ทำไมมาเปิดใกล้บ้านเราเอาตอนเราออกไปแล้วละ"
บอสเก่า "เราเองก็รู้ไงว่าตอนนั้นเราอาจจะดูแลเธอไม่ดีพอด้วย"
บักคิส "ขอร่าง cv ใหม่ได้ปะ"
บอสเก่า "5555 ถ้าเป็นเธอมาได้เลย"
แฟนเราเงียบเป็นสากกะเบือจนเราบอกลากับบอสเสร็จ
พอเราเดินกลับไปส่งบอสเก่าและเดินกลับมาที่ร้าน ผลคือแฟนเราขบกราม นิ่งเงียบ....
บักคิส "เป็นไรอะเบ๊บ"
นายท่าน "พี่รู้นะว่ามันคิดอะไร รู้ทั้งรู้ว่าทำงานให้พี่แล้วยังกล้ามาดึงตัวกลับไปอีก ไร้มารยาท"
บักคิส "คิดไร เค้าไม่ได้คิดไร เป็นไรเนี้ย"
นายท่าน "เวลาหนูอยู่กับเค้า พูดจาอะไรกันดูเข้ากันเหลือเกินนะ"
บักคิส "เอ้ย นั่นเจ้านายเก่าพี่ เราทำงานด้วยกันมา และเราไม่ได้เจอกันนานมาก เราก็สายการตลาดเหมือนกัน พูดแล้วมันก็เหมือนคุยกันในเรื่องที่เคยเจอๆกันมาไง พี่พูดกะเพื้อนเรื่องงานศิลปะ อะไรพวกนี้ หนูก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน มันธรรมดา"
นายท่าน "ไม่ใช่ เวลาหนูคุยกะมัน หนูลืมหมดทุกสิ่งอย่าง หนูลืมพี่"
บักคิส "บ้าแล้ววววว จะลืมได้ไง นั่งข้างๆกันตรงนี้เนี้ย"
นายท่าน "หนูสั่งสลัดปลาแซลมอน!!"
....
อิหยังวะ
....
บักคิส "...สลัดมันไม่ดีหรอพี่..."
นายท่าน "หนูลืมพี่ไปหมดเลย แค่เจอมันแป่บเดียว พี่ไม่กินผัก และก็เกลียดปลา พี่นั่งทนเหม็นอยู่ตั้งนาน หนูไม่สนใจ"
บักคิส "..."
Cheerrrrrrr
เสียงมันก้องอยู่ในภวังค์เป็นระดับคริสเซนโด้
กูลืมสนิทเลย 7เป็ด สั่งก็ยังไม่พลาดเท่าขอจานแบ่งนี่ละ
วันนั้นเรียกว่าทั้งขอโทษ ตั้งสติอธิบายเท่าไหร่ก็ไร้ค่า
นั่งหายใจแรง ฮึดฮัดเรื่องปลาทะเลและผักใบเขียวอยู่เกือบครึ่งชม.
จน...เราร้องไห้เพราะทนไม่ไหว หมดสิ้นปัญญาจะง้อ ยากยิ่งกว่าสอบแคลคูลัส
กว่าจะหายนี่เรียกว่าบอกตัวเองให้เลิกกินเมนูเจ้ากรรมนายเวรนี่ไปได้เลย กันพลาดอีก ง้อกันข้ามวันข้ามคืน
แล้วคุณละคะ เคยทะเลาะกับแฟนด้วยเรื่องที่โลกคาดไม่ถึงอะไรกันบ้าง อยากฟังบ้าง 55