18 วันแล้ว พี่ย้ายมาอยู่เชียงใหม่ และก็ค่อย ๆ ทยอยลัดเลาะเที่ยวให้คุ้ม เพราะไม่รู้ว่าจะได้อยู่เชียงใหม่อีกนานแค่ไหน 

หนนี้บ้านแม่กำปอง กำใจพี่ไว้อยู่หมัดจริง ๆ สวยงามน่ารัก คึกคักกำลังดี ตั้งแต่เริ่มต้นเลี้ยวรถเข้าทางหลวงหมายเลข 3005 ร้องว้าวได้ตลอดเส้น กับป่าไม้หนาแน่นสองข้างถนน บ้านผู้คนก็เห็นความเป็นอยู่ของผู้มีอันจะกินที่อุดมสมบูรณ์พร้อมทุกสิ่งอย่าง อยากบอกว่า คนบ้านป่าจ๋า พี่อิจฉาจริง ๆ 

เมื่อถึงบ้านแม่กำปอง พี่กล้าพูดว่าคนที่เคยมาแล้ว จะอยากมาอีก ส่วนคนที่ไม่เคยมา ขอให้ได้มา มาเถอะ แล้วจะรัก

หมู่บ้านแม่กำปองห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 50 กม. 3005 เป็นถนนเลนสวนพื้นถนนเรียบตลอดเส้นทางคดเคี้ยว รถเกียร์ออร์โต้เครื่องยนต์ 1300 ขึ้นได้สบาย พี่ขึ้นไปกับ Mazda 2 สบาย ๆ มีหวาดเสียวนิดหน่อยก่อนถึงหมู่บ้านเป้าหมาย รถหมดแรงหรือเฮียเขาไม่ถนัดขับเกียร์ออโต้ ก็ขับเกียร์ D นะ จู่ ๆ รถหยุดอยู่กับที่ตอนขึ้นทางชัน พบว่าเป็นช่วงชันสุด ประมาณ 1- 2 กม. ก่อนถึง เปลี่ยนเป็นเกียร์ M รถก็ยังไม่เคลื่อน มองไปข้างหลังไม่มีรถ ไม่มีคน ข้างหน้าก็ไม่มีใคร นิ่งอยู่ตรงนั้นประมาณ 1 นาที สักพักเฮียปัดเกียร์กลับไปที่ D รถค่อย ๆ เลื่อน ... จังหวะรถเคลื่อนถึงได้รู้ว่าเมื่อกี้ลืมหายใจออก 555

เล่าให้ฟัง แค่จะบอกว่าช่วงที่สูงสุด คือ ช่วงก่อนถึงบ้านแม่กำปองประมาณ 1-2 กม. ... พอถึงแล้วนะ จะซาบซึ้งกับความสวยงามน่ารักทั้งหมดที่เห็นตรงหน้า
บรรยากาศเย็น ๆ ในวันที่ในตัวเมืองร้อนมว๊าก ข้าวปลาอาหารราคาปกติ อร่อย สะอาด ไม่มีอะไรให้หวาดเสียวตอนจ่ายสตางค์ และตลอดสองข้างทางก่อนถึงบ้านแม่กำปองก็มีให้แวะกินตลอดสาย พร้อมที่เที่ยวที่น่าสนใจอีกหลายแห่ง (พี่ยังไม่ได้แวะ เพราะใจอยู่ที่แม่กำปอง) 

ไม่มีอะไรมาฝากแล้วล่ะ นอกจากภาพสวย ๆ ให้ดูเป็นน้ำจิ้มแล้วรีบไปเที่ยวกันเองน๊า

Take care ... pAoon
In Love MaeKamPong