เรื่องมันเกิดประมาณว่า เราแต่งนิยายมาปีกว่าๆ แล้วไม่เคยบอกใครเลยว่าใช้ชื่อ(นามปากกา)อะไร เราบอกเพื่อนไปแค่ว่าเราแต่งนิยายเท่านั้น ซึ่งเพื่อนในตอนนั้นก็ไม่ได้ตื๊อถามมาก
ทีนี้พอเราขึ้นชั้นใหม่ เราก็ต้องแยกห้องกับเพื่อนเก่าแล้วไปมีเพื่อนใหม่ ซึ่งเพื่อนที่เราคบด้วยแบบเดินไปไหนมาไหนด้วยกันมีอยู่แค่ 1 คน เป็นคนเรียนเก่ง เก่งกว่าเราด้วยค่ะ เคยอยู่ห้องต้นๆด้วย ตอนแรกไม่ค่อยมีอะไรมาก พอเริ่มสนิทกันเราก็พอวางใจ ก็เลยคุยกันไปเรื่อยๆจนไปหยุดที่คำว่านิยาย ซึ่งตอนนั้นแหละค่ะที่เพื่อนคนนี้รู้ว่าเราแต่งนิยาย
เราไม่ยอมบอกชื่อที่ใช้ในเว็บ ตอนแรกคิดว่าเพื่อนจะไม่ตามตื๊อ แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆเพื่อนเรามันก็รู้ว่าเราใช้นามปากกาอะไร ทั้งๆที่เราไม่เคยบอกใครแท้ๆ จากนั้นเพื่อนก็ตามอ่านนิยายของเรา(ซึ่งที่รู้เนี่ยก็เพราะแอบไปเห็นว่าเพื่อนกำลังอ่านนิยายของเราอยู่) เพื่อนไม่ได้บอกค่ะว่าตามอ่านนิยายเรา แล้วเราก็รู้สึกอึดอัดนิดๆ
รู้สึกโกรธมากตอนนั้น แต่ก็ต้องคิดไปว่าเขาอาจจะหาอะไรอ่าน ให้เขาอ่านไปเถอะ เพื่อนไม่ได้ผิดอะไร แรกๆพอทนได้...แต่มาเดือดตรงที่เพื่อนมาตามถึงเพจ! กดติดตามด้วย! ในตอนนั้นคือคิดได้อย่างเดียวว่าหลอนมาก เพื่อนมันจะจองเวรจองกรรมอะไรขนาดนี้
เราไม่ชอบมากค่ะ ทนมาหลายวันแล้ว อึดอัดมาก พอจะรู้อยู่ว่าเพื่อนรู้นามปากกาเราได้ไง แต่เราไม่พอใจที่เพื่อนตามอ่านนิยายเราอยู่แบบนี้ ถึงขนาดติดตามเพจเราด้วย รู้สึกหลอนมากๆๆๆๆๆๆ ตอนรู้ในนาทีแรกเผลอคิดไปว่าโดนสตอร์กเกอร์เข้าให้แล้ว....
ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากมองหน้าเพื่อน จะเมินตลอด แต่ถ้าตอนไหนจำเป็นจริงๆจะคุยด้วย อย่างมีวันนึงเพราะเห็นว่าเพื่อนเล่นวอลเล่ไม่ได้ก็สอนจนเพื่อนทำเป็นนิดๆ ปกติเพื่อนไม่ค่อยทำอะไรเอง(เช่นเรื่องหากลุ่มทำงาน) เราก็ไปหาให้ หรือเราเป็นคนหาเองค่ะ เพื่อนไม่ค่อยกระตือรือร้นมากเท่าไหร่ เวลาไปคาบเรียนต่อไปชอบช้าตลอด ยังดีที่เราเร่งก็เลยพอไปทันจองโต๊ะข้างหน้าได้ พักหลังๆนางเริ่มดีขึ้นจากตอนแรกๆนะ แต่เราต้องกลับมาเสียใจอีกครั้งเพราะเพื่อนทำเกินคำว่าเพื่อน
อึดอัดมาก ควรทำไงดีคะ ตอนนี้คิดว่าจะลองไปคุยกับนางดูในวันจัทร์ แต่กลัวว่าเพื่อนจะน้อยใจแล้วเก็บไปคิดมากค่ะ อยากรู้วิธีพูดแบบรักษาน้ำใจ
ปล.มาทำความเข้าใจนิสัยเพื่อนนิด - นางเป็นคนเงียบๆ หน้านิ่งๆ
- เป็นคนใสๆ(มั้ง) เท่าที่รู้คือนางเข้าข่ายคนดีตีหน้าตาย(รู้เท่านี้แหละ)
- เป็นคนเรียนเก่ง สมองดี แต่ส่งงานช้าไปนิด..
- ทำอะไรเชื่องช้าตลอด(ขัดใจมาก เพราะเราเป็นคนชอบทำนู่นทำนี่ให้เสร็จไปเลย ตัวอย่างคือเพื่อนชอบเก็บของช้า เข้าเรียนช้า)
- เป็นคนสวยแบบท้วม(แต่ไม่ค่อยดูแลตัวเอง/คหสต.)
- พยายามเอาใจเรา(แต่นางทำผิดวิธี คือทำในสิ่งที่เราไม่ชอบทั้งนั้น/ข้อนี้เราก็พอทนได้ พอคิดว่าเป็นเรื่องปกติได้)
- ตอนเที่ยงมักพาไปกินขนมปังบ่อยๆ(ตอนแรกรู้สึกเบื่อนะ แต่ตอนนี้ไม่เบื่อแล้ว เพราะเพิ่งมีไอติมรสโปรดวางขาย5555)
- (ไม่รู้ทำไมรู้สึกเหมือนนางจะชอบมองเราตลอด เหมือนอยากจะถามอะไร หรืออยากพูดอะไร--อันนี้ก็แอบหลอนนะ ไม่กล้าถามตรงๆกลัวนางจะคิดว่าเราหาเรื่อง (เช่น เราจะพูดไปประมาณว่า "มีไร" ซึ่งคล้ายประโยคไม่พอใจ+ประโยคชวนหาเรื่อง สุดท้ายจึงไม่ถาม รอให้นางพร้อมถามมาเอง))
ส่วนนิสัย(ข้อเสีย)เรา - หัวร้อนง่ายมากจ้า ส่วนใหญ่เป็นคนนิ่งๆ แต่พอเจออะไรถูกใจจะวิ่งเข้าหาแล้วร้องกรี๊ดทันที(เพื่อนเก่าก็คิดว่าเราบ้าอีก...) ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่พอใจอะไรจะชอบทำหน้านิ่ง หรือเมินไปเลย
แล้วข้อดีเรามีไม่มาก คือพยายามทำให้ตัวเองดูใจเย็น สุขุม(ซึ่งเพื่อนเก่าคนนึงมันเคยถามแบบขำๆว่า 'ทำไมแกใจเย็นจังวะ555' แล้วเราก็หัวเราะตาม) พยายามใช้สมองคิดก่อนทำ(เคยมีประสบการณ์แบบโง่ๆมาก่อนในตอนเด็กก็เลยอยากแก้นิสัยไม่ดีค่ะ ถึงจะทำได้ไม่มากก็เถอะ...)
สรุปคือต้องทำยังไงให้เพื่อนเลิกตามอ่านนิยายเราไปตลอดเลยคะ ตอนนี้คิดได้อย่างแรกแบบไม่แน่ใจคือจะสร้างเพจใหม่ชื่อใหม่(ถือโอกาสที่เพจเก่ามันเปลี่ยนชื่อไม่ได้ตามกฎ) แล้วตั้งเป็นกลุ่มปิด
//ทำไมตัวเองเป็นคนเรื่องมากจัง5555
#ขอบคุณคำตอบล่วงหน้าค่ะ
เพื่อนทำเกินคำว่าเพื่อน
ทีนี้พอเราขึ้นชั้นใหม่ เราก็ต้องแยกห้องกับเพื่อนเก่าแล้วไปมีเพื่อนใหม่ ซึ่งเพื่อนที่เราคบด้วยแบบเดินไปไหนมาไหนด้วยกันมีอยู่แค่ 1 คน เป็นคนเรียนเก่ง เก่งกว่าเราด้วยค่ะ เคยอยู่ห้องต้นๆด้วย ตอนแรกไม่ค่อยมีอะไรมาก พอเริ่มสนิทกันเราก็พอวางใจ ก็เลยคุยกันไปเรื่อยๆจนไปหยุดที่คำว่านิยาย ซึ่งตอนนั้นแหละค่ะที่เพื่อนคนนี้รู้ว่าเราแต่งนิยาย
เราไม่ยอมบอกชื่อที่ใช้ในเว็บ ตอนแรกคิดว่าเพื่อนจะไม่ตามตื๊อ แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆเพื่อนเรามันก็รู้ว่าเราใช้นามปากกาอะไร ทั้งๆที่เราไม่เคยบอกใครแท้ๆ จากนั้นเพื่อนก็ตามอ่านนิยายของเรา(ซึ่งที่รู้เนี่ยก็เพราะแอบไปเห็นว่าเพื่อนกำลังอ่านนิยายของเราอยู่) เพื่อนไม่ได้บอกค่ะว่าตามอ่านนิยายเรา แล้วเราก็รู้สึกอึดอัดนิดๆ
รู้สึกโกรธมากตอนนั้น แต่ก็ต้องคิดไปว่าเขาอาจจะหาอะไรอ่าน ให้เขาอ่านไปเถอะ เพื่อนไม่ได้ผิดอะไร แรกๆพอทนได้...แต่มาเดือดตรงที่เพื่อนมาตามถึงเพจ! กดติดตามด้วย! ในตอนนั้นคือคิดได้อย่างเดียวว่าหลอนมาก เพื่อนมันจะจองเวรจองกรรมอะไรขนาดนี้
เราไม่ชอบมากค่ะ ทนมาหลายวันแล้ว อึดอัดมาก พอจะรู้อยู่ว่าเพื่อนรู้นามปากกาเราได้ไง แต่เราไม่พอใจที่เพื่อนตามอ่านนิยายเราอยู่แบบนี้ ถึงขนาดติดตามเพจเราด้วย รู้สึกหลอนมากๆๆๆๆๆๆ ตอนรู้ในนาทีแรกเผลอคิดไปว่าโดนสตอร์กเกอร์เข้าให้แล้ว....
ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากมองหน้าเพื่อน จะเมินตลอด แต่ถ้าตอนไหนจำเป็นจริงๆจะคุยด้วย อย่างมีวันนึงเพราะเห็นว่าเพื่อนเล่นวอลเล่ไม่ได้ก็สอนจนเพื่อนทำเป็นนิดๆ ปกติเพื่อนไม่ค่อยทำอะไรเอง(เช่นเรื่องหากลุ่มทำงาน) เราก็ไปหาให้ หรือเราเป็นคนหาเองค่ะ เพื่อนไม่ค่อยกระตือรือร้นมากเท่าไหร่ เวลาไปคาบเรียนต่อไปชอบช้าตลอด ยังดีที่เราเร่งก็เลยพอไปทันจองโต๊ะข้างหน้าได้ พักหลังๆนางเริ่มดีขึ้นจากตอนแรกๆนะ แต่เราต้องกลับมาเสียใจอีกครั้งเพราะเพื่อนทำเกินคำว่าเพื่อน
อึดอัดมาก ควรทำไงดีคะ ตอนนี้คิดว่าจะลองไปคุยกับนางดูในวันจัทร์ แต่กลัวว่าเพื่อนจะน้อยใจแล้วเก็บไปคิดมากค่ะ อยากรู้วิธีพูดแบบรักษาน้ำใจ
ปล.มาทำความเข้าใจนิสัยเพื่อนนิด - นางเป็นคนเงียบๆ หน้านิ่งๆ
- เป็นคนใสๆ(มั้ง) เท่าที่รู้คือนางเข้าข่ายคนดีตีหน้าตาย(รู้เท่านี้แหละ)
- เป็นคนเรียนเก่ง สมองดี แต่ส่งงานช้าไปนิด..
- ทำอะไรเชื่องช้าตลอด(ขัดใจมาก เพราะเราเป็นคนชอบทำนู่นทำนี่ให้เสร็จไปเลย ตัวอย่างคือเพื่อนชอบเก็บของช้า เข้าเรียนช้า)
- เป็นคนสวยแบบท้วม(แต่ไม่ค่อยดูแลตัวเอง/คหสต.)
- พยายามเอาใจเรา(แต่นางทำผิดวิธี คือทำในสิ่งที่เราไม่ชอบทั้งนั้น/ข้อนี้เราก็พอทนได้ พอคิดว่าเป็นเรื่องปกติได้)
- ตอนเที่ยงมักพาไปกินขนมปังบ่อยๆ(ตอนแรกรู้สึกเบื่อนะ แต่ตอนนี้ไม่เบื่อแล้ว เพราะเพิ่งมีไอติมรสโปรดวางขาย5555)
- (ไม่รู้ทำไมรู้สึกเหมือนนางจะชอบมองเราตลอด เหมือนอยากจะถามอะไร หรืออยากพูดอะไร--อันนี้ก็แอบหลอนนะ ไม่กล้าถามตรงๆกลัวนางจะคิดว่าเราหาเรื่อง (เช่น เราจะพูดไปประมาณว่า "มีไร" ซึ่งคล้ายประโยคไม่พอใจ+ประโยคชวนหาเรื่อง สุดท้ายจึงไม่ถาม รอให้นางพร้อมถามมาเอง))
ส่วนนิสัย(ข้อเสีย)เรา - หัวร้อนง่ายมากจ้า ส่วนใหญ่เป็นคนนิ่งๆ แต่พอเจออะไรถูกใจจะวิ่งเข้าหาแล้วร้องกรี๊ดทันที(เพื่อนเก่าก็คิดว่าเราบ้าอีก...) ไม่มีอะไรโดดเด่น ไม่พอใจอะไรจะชอบทำหน้านิ่ง หรือเมินไปเลย
แล้วข้อดีเรามีไม่มาก คือพยายามทำให้ตัวเองดูใจเย็น สุขุม(ซึ่งเพื่อนเก่าคนนึงมันเคยถามแบบขำๆว่า 'ทำไมแกใจเย็นจังวะ555' แล้วเราก็หัวเราะตาม) พยายามใช้สมองคิดก่อนทำ(เคยมีประสบการณ์แบบโง่ๆมาก่อนในตอนเด็กก็เลยอยากแก้นิสัยไม่ดีค่ะ ถึงจะทำได้ไม่มากก็เถอะ...)
สรุปคือต้องทำยังไงให้เพื่อนเลิกตามอ่านนิยายเราไปตลอดเลยคะ ตอนนี้คิดได้อย่างแรกแบบไม่แน่ใจคือจะสร้างเพจใหม่ชื่อใหม่(ถือโอกาสที่เพจเก่ามันเปลี่ยนชื่อไม่ได้ตามกฎ) แล้วตั้งเป็นกลุ่มปิด
//ทำไมตัวเองเป็นคนเรื่องมากจัง5555
#ขอบคุณคำตอบล่วงหน้าค่ะ