สวัสดีชาวPantip นะครับ ผมมีปัญหาซึ่งอาจเป็นเรื่องธรรมดาของบางคน แต่สำหรับผมคือสิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อน คือ....
ผมกับแฟนคนนี้เราคบกันมา7ปี ตั้งแต่คบกันมาเรามีความสุขกันมากแทบจะไม่มีปัญหาทะเลาะกันเลยก็ว่าได้ ผ่านอะไรกันมาหลายเรื่องสุข ทุกข์ ก็จับมือผ่านกันมา (คบกันตั้งแต่สมัยเรียนจบ จนทำงาน) ในระหว่างนั้นทางแฟนผมก็มักจะพูดทีเล่นทีจริงตลอดว่าเมื่อไหร่จะให้แม่มาขอ อยากแต่งแล้ว บลาๆๆ จนในระหว่างคบกัน6ปีกว่า ก็ได้ตกลงปลงใจ ผมได้ขอเขาแต่งงานครับ ซึ่งก็เตรียมการกันอย่างดีกับเพื่อนๆไปขอที่ตปท.ระหว่างไปเที่ยว แล้วเราก็ใช้ชีวิตกันต่อมา เตรียมการจัดแจง หาวันจนได้ฤกษ์ที่ต้องการ จัดแจงจองโรงแรม หาร้านชุด ทำทุกๆอย่างๆเรื่อยๆ จนเตรียมพร้อม สำหรับงานที่จะเกิดขึ้น
ในระหว่างทางนั้น ผมก็รู้สึกแปลกๆบางอย่างแล้วก็จับได้ว่าแฟนผมได้แอบคุยกับคนนึงซึ่งคนนั้นคือคนในที่ทำงาน อารมณ์ตอนนั้นคือช๊อค และแทบพูดไม่ออกแต่ในใจคือ มันเกิดอะไร บอกมา พร้อมจะให้อภัย เราจะแต่งงานอยู่แล้ว สุดท้ายเค้าก็ไปเคลียร์ จนผมก็ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ และพยายามทำให้ดีเหมือนวันเก่าๆ แต่หนึ่งในเหตุผลที่เขาพูดแล้วมันติดใจมาตลอดคือ ถ้าเราดูแลเขาดี คนอื่นคงเข้ามาไม่ได้หรอก ... ก็ได้แต่อึ้งงงแต่ก็เก็บไว้ในใจ ตลอดเวลาเราเจอกันเรียกได้ว่าทุกวัน ก็ยังงงว่ามีเวลาตอนไหนไปแอบคุย
หลังจากนั้นไม่นานก็ครบรอบ7ปีของเราอีกไม่กี่เดือนก็ได้จัดงานกันแล้ว แต่แล้ว...หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมบอกรู้สึกน้อยลง หมดใจ ไม่รู้สึกแบบเดิมแล้ว... ใช่ครับ เคว้งไปเลย ก็พยายามหาคำตอบมันเกิดอะไร มีอะไรมาคุยมาปรับกันดีกว่าไป เราร่วมเดินทาง ตกลงปลงใจมาขนาดนี้แล้ว สุดท้ายเขาก็ขอลองไปใช้ชีวิตด้วยตนเอง ลองแยกกันประมาณ 1 เดือน ซึ่งเอาจริงๆวันแรกๆก็ตัดกันไม่ได้เหมือนจะดีขึ้น แต่ก็มีเหตุการณ์หลายๆอย่าง จากที่เขาบอกไม่มีคนอื่น ก็เจอว่าเขาไปกับคนอื่นซึ่งแน่นอนละครับคนนั้นก็คือคนที่ผมจับได้ และอีกหลายๆอย่าง อีกทั้งจะดีขึ้นเพราะเค้าบอกว่าสับสน ไม่รู้ทำไงดี กับผมก็รู้ปัญหาคืออะไรจะแก้อย่างไร แต่คนใหม่ก็ไม่รู้จะเป็นยังไง อนาคตปัญหาที่เกิดจะแก้ได้ไหมก็ไม่รู้
ซึ่งในช่วง1เดือนที่ขอไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองก็เหมือนเขาไปลองกับคนใหม่ เคยถามว่ามีคนคุยไหมบอกไม่มี แต่ก็ไปรู้มาได้อีกว่าคุยคือคนเดิม! ตัวผมก็กลายเป็นพอจะทำใจก็มีเหตุการณ์มาทำให้แย่ลง พอจะดีขึ้นก็เอาอีกแล้ว สับสน คิดถึง แต่แล้ว...เหมือนเอนเอียงตามความรู้สึกเขาเพราะผมรักเขา รักเขามาก สุดท้ายตอนนี้ก็นิ่งๆกันไป มีต้องคุยกันบ้างในส่วนเรื่องการเตรียมงานที่ยังค้างคา
ในใจตอนนี้ก็พยายามจะเข้มแข็ง แต่ผมก็รักและห่วงเขามาก กลัวเขาไปพบรักที่ไม่เป็นดั่งหวัง แต่อย่างว่าอะไรใหม่ๆก็ดีไปหมด ผมพูดอะไรก็เป็นแค่คำให้เขารำคาญและโมโหเปล่าๆ จากวันนั้นถึงวันนี้เวลาก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว... ถ้าเขากลับมาตอนนี้ผมก็ยังพร้อมจะไปต่อเพราะรักเขามากจริงๆ
แล้วเป็นไปได้ไหมที่อยู่ดีดีคนเราจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนโดยที่ไม่มีคนอื่นมาเกี่ยวข้องจริงๆเหรอครับตามที่เขาบอก (ซึ่งที่จริงก็มารู้ว่าคุย) แล้วในช่วงที่จับได้ บอกว่าคุยได้ไม่กี่สัปดาห์ ในช่วงไม่กี่สัปดาห์จะเปลี่ยนคนเราได้ขนาดนี้เลย หรือว่าที่จริงก็อาจคุยมานานกว่านั้นแต่เขาเลือกที่จะปกป้องตนเอง
ผมควรทำยังไงดีครับ ทำใจ ยอมรับ หรือทำอย่างไรให้ผ่านเรื่องราวเหล่านี้ไปได้
ขอบคุณทุกคนมากครับ
เมื่อคนรักหมดใจ...แต่สุดท้ายมีมือที่3
ผมกับแฟนคนนี้เราคบกันมา7ปี ตั้งแต่คบกันมาเรามีความสุขกันมากแทบจะไม่มีปัญหาทะเลาะกันเลยก็ว่าได้ ผ่านอะไรกันมาหลายเรื่องสุข ทุกข์ ก็จับมือผ่านกันมา (คบกันตั้งแต่สมัยเรียนจบ จนทำงาน) ในระหว่างนั้นทางแฟนผมก็มักจะพูดทีเล่นทีจริงตลอดว่าเมื่อไหร่จะให้แม่มาขอ อยากแต่งแล้ว บลาๆๆ จนในระหว่างคบกัน6ปีกว่า ก็ได้ตกลงปลงใจ ผมได้ขอเขาแต่งงานครับ ซึ่งก็เตรียมการกันอย่างดีกับเพื่อนๆไปขอที่ตปท.ระหว่างไปเที่ยว แล้วเราก็ใช้ชีวิตกันต่อมา เตรียมการจัดแจง หาวันจนได้ฤกษ์ที่ต้องการ จัดแจงจองโรงแรม หาร้านชุด ทำทุกๆอย่างๆเรื่อยๆ จนเตรียมพร้อม สำหรับงานที่จะเกิดขึ้น
ในระหว่างทางนั้น ผมก็รู้สึกแปลกๆบางอย่างแล้วก็จับได้ว่าแฟนผมได้แอบคุยกับคนนึงซึ่งคนนั้นคือคนในที่ทำงาน อารมณ์ตอนนั้นคือช๊อค และแทบพูดไม่ออกแต่ในใจคือ มันเกิดอะไร บอกมา พร้อมจะให้อภัย เราจะแต่งงานอยู่แล้ว สุดท้ายเค้าก็ไปเคลียร์ จนผมก็ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ และพยายามทำให้ดีเหมือนวันเก่าๆ แต่หนึ่งในเหตุผลที่เขาพูดแล้วมันติดใจมาตลอดคือ ถ้าเราดูแลเขาดี คนอื่นคงเข้ามาไม่ได้หรอก ... ก็ได้แต่อึ้งงงแต่ก็เก็บไว้ในใจ ตลอดเวลาเราเจอกันเรียกได้ว่าทุกวัน ก็ยังงงว่ามีเวลาตอนไหนไปแอบคุย
หลังจากนั้นไม่นานก็ครบรอบ7ปีของเราอีกไม่กี่เดือนก็ได้จัดงานกันแล้ว แต่แล้ว...หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมบอกรู้สึกน้อยลง หมดใจ ไม่รู้สึกแบบเดิมแล้ว... ใช่ครับ เคว้งไปเลย ก็พยายามหาคำตอบมันเกิดอะไร มีอะไรมาคุยมาปรับกันดีกว่าไป เราร่วมเดินทาง ตกลงปลงใจมาขนาดนี้แล้ว สุดท้ายเขาก็ขอลองไปใช้ชีวิตด้วยตนเอง ลองแยกกันประมาณ 1 เดือน ซึ่งเอาจริงๆวันแรกๆก็ตัดกันไม่ได้เหมือนจะดีขึ้น แต่ก็มีเหตุการณ์หลายๆอย่าง จากที่เขาบอกไม่มีคนอื่น ก็เจอว่าเขาไปกับคนอื่นซึ่งแน่นอนละครับคนนั้นก็คือคนที่ผมจับได้ และอีกหลายๆอย่าง อีกทั้งจะดีขึ้นเพราะเค้าบอกว่าสับสน ไม่รู้ทำไงดี กับผมก็รู้ปัญหาคืออะไรจะแก้อย่างไร แต่คนใหม่ก็ไม่รู้จะเป็นยังไง อนาคตปัญหาที่เกิดจะแก้ได้ไหมก็ไม่รู้
ซึ่งในช่วง1เดือนที่ขอไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองก็เหมือนเขาไปลองกับคนใหม่ เคยถามว่ามีคนคุยไหมบอกไม่มี แต่ก็ไปรู้มาได้อีกว่าคุยคือคนเดิม! ตัวผมก็กลายเป็นพอจะทำใจก็มีเหตุการณ์มาทำให้แย่ลง พอจะดีขึ้นก็เอาอีกแล้ว สับสน คิดถึง แต่แล้ว...เหมือนเอนเอียงตามความรู้สึกเขาเพราะผมรักเขา รักเขามาก สุดท้ายตอนนี้ก็นิ่งๆกันไป มีต้องคุยกันบ้างในส่วนเรื่องการเตรียมงานที่ยังค้างคา
ในใจตอนนี้ก็พยายามจะเข้มแข็ง แต่ผมก็รักและห่วงเขามาก กลัวเขาไปพบรักที่ไม่เป็นดั่งหวัง แต่อย่างว่าอะไรใหม่ๆก็ดีไปหมด ผมพูดอะไรก็เป็นแค่คำให้เขารำคาญและโมโหเปล่าๆ จากวันนั้นถึงวันนี้เวลาก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว... ถ้าเขากลับมาตอนนี้ผมก็ยังพร้อมจะไปต่อเพราะรักเขามากจริงๆ
แล้วเป็นไปได้ไหมที่อยู่ดีดีคนเราจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนโดยที่ไม่มีคนอื่นมาเกี่ยวข้องจริงๆเหรอครับตามที่เขาบอก (ซึ่งที่จริงก็มารู้ว่าคุย) แล้วในช่วงที่จับได้ บอกว่าคุยได้ไม่กี่สัปดาห์ ในช่วงไม่กี่สัปดาห์จะเปลี่ยนคนเราได้ขนาดนี้เลย หรือว่าที่จริงก็อาจคุยมานานกว่านั้นแต่เขาเลือกที่จะปกป้องตนเอง
ผมควรทำยังไงดีครับ ทำใจ ยอมรับ หรือทำอย่างไรให้ผ่านเรื่องราวเหล่านี้ไปได้
ขอบคุณทุกคนมากครับ