ตอนนั้นเพิ่งเลิกกับแฟนได้ไม่ถึงเดือนเค้าก็มีแฟนใหม่เลย  แต่เราเป็นคนบอกเลิกเองนะเพราะเค้าไม่มีเวลาให้เราเลยเค้าทำทุกอย่างที่เราห้ามหยอกเล่นกับผญ.ไปทั่วจนเราทนไม่ไหว เค้าโพสเหมือนเค้าไม่ผิดบอกคนอื่นให้เหมือนเราทำร้ายเค้า ปกติเราเป็นคนที่ไม่จุกจิกหรือขี้บ่นเลยยอมเค้าเป็นส่วนใหญ่แต่เค้าก็ทำร้ายจิตใจเราหลายรอบทำเราร้องไห้ตลอด สิ่งที่เราห้ามมันก็ไม่ได้มากเลยแค่อย่าสูบบุหรี่เพราะเราแพ้อากาศพอได้กลิ่นจะหายใจไม่ออกเราขอแค่นี้เราก็ไม่รู้ว่ามันมากไปหรือป่าว การที่คนคบกันจะ2ปีจะไม่รู้เลยหรอว่าอีกฝ่ายไม่ชอบอะไร.......จนวันหนึ่งเราทำใจและเริ่มต้นใหม่ได้แล้วเค้าก็กลับมาอีกกลับมาทำให้เราร้องไห้เค้าบอกว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเราพร้อมทั้งบอกว่าครอบครัวเค้าถามถึงเรา ทั้งๆที่วันที่เราไปเจอแม่กับน้องสาวเค้า เค้ามองเราอย่างกับอะไรดีแล้วเราก็ไม่เข้าใจว่าในเมื่อเค้ามองแบบนี้จะคิดถึงเราทำไม...แล้วก็มีวันนึงเรามีงานที่รร.เป็นงานลีลาศเราจำเป็นต้องไปเพื่อคะแนนเค้านั่งโต๊ะข้างๆเราตอนเเรกเค้าก็คุยกับแฟนเราปกติ(เค้าเคยรู้จักกันเพราะเรียนรุ่นเดียวกัน)แต่เราคิดว่ามันผิดปกติเพราะแฟนนั่งเงียบไปนานขัดกับนิสัยเค้า เราต้องถามหลายรอบกว่าจะยอมบอกว่าเป็นอะไร แต่เชื่อไหมเค้าถามแฟนเราว่าอะไร...ได้มันยัง..เราจุกจนพูดไม่ออกเราเงียบไปพักใหญ่เราทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไร ส่วนเพื่อนเราก็ถามใหญ่เลยว่าเป็นอะไรเลิกกับเค้าเพราะเราคุยกับคนอื่นใช่ไหม..เราอยากบอกเพื่อนมากเลยแต่เราทำไม่ได้เราพยายามเก็บมันไว้ตั้งนานเราอยากระบาย เราเลยอยากถามคำถามนึงที่อยากรู้มานานมากคือเราจะทำยังไงให้เค้าออกไปจากรอบตัวเรา ออกไปจากวงโคจรของเราจกชีวิตเราได้ถาวร   

   //ขอพื้นที่ระบาย//เราไม่อยากเก็บมันไว้คนเดียวอีกแล้ว//