สวัสดีครับกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกสำหรับผมผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะครับ
ผมเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยมองผู้หญิงคนไหนเท่าไหร่นอกจากเธอจะใช่จริงๆเรื่องมันเลยเดิดขึ้นในตอนที่ผมไปกับเพื่อนๆมีทริปจะไปเที่ยวที่จังหวัดกาญจนบุรีเพียงแค่2วัน1คืนเท่านั้นหลังจากเราไปถึงที่กาญจนบุรีแล้วพวกเราก็นอนพักผ่อนเล่นน้ำทำกิจกรรมที่พวกเราคิดมากันไว้แล้วแต่ในขนาดที่พวกเรากำลังจะออกไปกินข้าวก็มีครอบครัวหนึ่งซึ่งมาพักอยู่บ้านหลังติดกันเราก็ไม่ได้สนใจในคืนแรกจบไปแบบปกติในวันที่3มิ.ย.คือวันกลับของพวกเราและเป็นวันเกิดของผมด้วยเช่นกันพวกเราจึงตัดสินใจไปเที่ยวที่น้ำตกเอราวัณตอนแรกก็เหมือนจะไม่มีอะไรเป็นการเที่ยวปกติแต่เดี๋ยวก่อนจุดพีคมันคือพวกเราเดินขึ้นไปถึงชั้น7ซึ่งเป็นระยะทางไกลมากๆแถมมีเพื่อนผู้หญิงที่ขาพลิกมาด้วยกว่าจะถึงเล่นเอาไป1ชม.เต็มๆหลังจากนั้นเราก็เปฃี่ยนชุดและไปนั่งเล่นน้ำตกปกติแต่สายตาผมกลับหันไปเจอผู้หญิงคนนึงซึ่งเธอเองไม่ได้มีหุ่นดีถึงกับเอวเอสอะไรแบบนั้นเธอก็เหมือนผู้หญิงธรรมดาๆปกติทั่วไปแต่สำหรับผมเธอมีอะไรพิเศษมากๆที่สะกดความรู้สึกกับสายของผมไว้แน่นิ่งเลยทีเดียวเธอเป็นคนที่ยิ้มเก่งชอบถ่ายรูปและน่าจะลุยๆหน่อยไม่ใช่ผู้หญิงเจ้าสำอางค์ครั้งแรกที่ผมได้เจอเธอเธอมีกล้องห้อยคอมาด้วยหนึ่งตัวพร้อมกับเพื่อนผู้หญิงอีกหนึ้งคนที่ใส่เสื้อสีดำแต่ผมก็ไม่ได้โฟกัสเพื่อนของเธอเลยซักนิดกลับมองงเเค่เธอเรื่อยๆจนเธอก็น่าจะหันมาเห็นเหมือนกันเธอและเพื่อนมาถ่ายรูปอยู่ข้างๆกลุ่มของพวกผมมันเลยทำให้ผมได้สังเกตเธอเพิ่มมากขึ้นไปอีกคราวนี้เลยไม่ละสายตาเลยแล้วกันแม้กระทั่งเพื่อนๆผมชวนมาถ่ายรูปกันแล้วแข่งกันว่าใครจะได้คะแนนเยอะที่สุดแต่ผมกลับไม่ได้มีสมาธิฟังจึงเออออไปตามเพื่อนๆไปเราเรียงคิวโดยเริ่มจากเพื่อนผู้ชายสองคนเริ่มก่อนและเปฌนเพื่อนผู้หญิงหนึ่งคนผมเป็นคนที่ได้ถ่ายคนที่4และปิดท้ายด้วยเพื่อนผู้หญิงอีกทีตอนแรกก็ถ่ายๆไปแต่ในความคิดผมอยากจะเดินไปขอถ่ายรูปของเธอเพราะว่าเพื่อนผมบอกว่าให้ถ่ายอะไรก็ได้ให้สวยที่สุดแล้วเอามาลงคะแนนกันวันนั้นเธอเป็นคนสวยที่สุดในสายตาผมเลยแต่กฏมีว่าห้ามลุกจากที่ตัวเองนั่งจึงลำบากมากแถมไม่มีสมาธิจึงทำให้ผมรีบๆถ่ายไปแบบไม่คิดอะไรมึนๆงงๆแล้วรีบหันกลับมามองเธอต่อ ผมเป็นผู้ชายที่อกหักมา6เดือนแล้วและไม่ได้คิดจะหาแฟนคือแบบมีก็ได้ไม่มีก็ไดเเพราะผมเองก็เลี้ยงแมวเปอเซียหนึ่งตัวและน้องเติมผมเต็มมากแต่ว่าพอเจอเธอผมกลับมีความรู้สึกอยากรู้จักถึงผมจะหน้าตาไม่ดี ไม่รวย แต่ผมคิดว่าผมสามารถดูแลเธอได้เพราะนิสัยของผมแบบโตๆกันแล้วผมเป็นผุ้ชายจริงจังไม่คบใครเล่นๆถ้าจะคบเล่นๆก็อยู่คนเดียวดีกว่าผมพยายามรวบรวมความกล้ามากๆที่จะเข้าไปขอไอจีหรือไลน์ก็ได้แต่ว่าก็ไม่กล้ามาพอมันอาจจะดูแปลกๆที่มาเจอกันในที่แบบนี้5555สุดท้ายคิดอยู่นาาจึงให้เพื่อนผู้หญิงของผมเดินเข้าไปขอไอจีของเธอเธอก็แบบงงๆละหันไปถามเพื่อนว่าให้มั้ยสุดท้ายเธอก็ให้จริงๆครับแต่ผมแอดไปแล้วเธอไม่รับในระหว่างทางเดินลงมาผมกลับได้เจอเธออีกครั้งผมก็ทำตัวนิ่งๆปกติเหมือนไม่มีอะไรแต่ความบังเอิญก็ยังมีเข้ามาอีกคืแพอเดินมาถึงชั้นที่2เรากลับเดินสวนกันทำให้ผมยิ้มมากขึ้นๆจนเพื่อนๆแซวว่าอยากเล่นน้ำชั้นนี้หรอแต่มันจะไปเล่นชั้นอื่น5555ผมนี่อายมากๆสุดท้ายก็มาเจอที่ชั้น1ก่อนที่เธอจะกลับไปผมก็ยังคงนิ่งแต่มันพีคมากๆที่ว่าผมเป็นนักศึกษาของมหาลัยกรุงเทพแต่เธอเป็นนักศึกษาของมหาลัยธรรมศาสตร์ซึ่งไม่ไกลกันเลยยิ่งทำให้ผมรู้สึกบังเอิญโชคเข้าข้างไปอีกแต่ว่าสุดท้ายก็ไม่ได้คุยกันผมกดทักเธอไปแต่ว่าไม่มีการตอบกลับมาเลย5555แต่ผมก็มีความพยายามหาในช่องทางอื่นๆแต่ก็หาไม่เจอผมควรทำยังไงดีครับที่จะให้ตัวเองมีโอกาสได้นำเสนอตัวเองนำเสนอนิสัยและความคิดของผมให้เธอได้รู้ เรื่องก็มีอยู่ประมานนี้อะครับแต่เธอเป็น First impression เดียวที่ผมเคยมีเลยตอนแรกผมก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอารมนี้แต่ตอนเจอเธอก็เข้าใจทันทีเลย
เรื่องของผมก็มีเพียงเท่านี้ก็อยากจะขอความเห็นของทุกคนว่าผมควรทำยังไงดีสุดท้ายก็ขอบคุณที่เสียสละเวลามาอ่านเรื่องของผมนะครับ
ปล.เธอน่าจะชื่อว่านาเดียร์นะครับถ้าผมเห็นไม่ผิดเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ตัวไม่สูงมากขาวๆหน้าตาดุๆผสมหวานๆเป็นเสน่ห์มากๆ
My first Impression
ผมเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยมองผู้หญิงคนไหนเท่าไหร่นอกจากเธอจะใช่จริงๆเรื่องมันเลยเดิดขึ้นในตอนที่ผมไปกับเพื่อนๆมีทริปจะไปเที่ยวที่จังหวัดกาญจนบุรีเพียงแค่2วัน1คืนเท่านั้นหลังจากเราไปถึงที่กาญจนบุรีแล้วพวกเราก็นอนพักผ่อนเล่นน้ำทำกิจกรรมที่พวกเราคิดมากันไว้แล้วแต่ในขนาดที่พวกเรากำลังจะออกไปกินข้าวก็มีครอบครัวหนึ่งซึ่งมาพักอยู่บ้านหลังติดกันเราก็ไม่ได้สนใจในคืนแรกจบไปแบบปกติในวันที่3มิ.ย.คือวันกลับของพวกเราและเป็นวันเกิดของผมด้วยเช่นกันพวกเราจึงตัดสินใจไปเที่ยวที่น้ำตกเอราวัณตอนแรกก็เหมือนจะไม่มีอะไรเป็นการเที่ยวปกติแต่เดี๋ยวก่อนจุดพีคมันคือพวกเราเดินขึ้นไปถึงชั้น7ซึ่งเป็นระยะทางไกลมากๆแถมมีเพื่อนผู้หญิงที่ขาพลิกมาด้วยกว่าจะถึงเล่นเอาไป1ชม.เต็มๆหลังจากนั้นเราก็เปฃี่ยนชุดและไปนั่งเล่นน้ำตกปกติแต่สายตาผมกลับหันไปเจอผู้หญิงคนนึงซึ่งเธอเองไม่ได้มีหุ่นดีถึงกับเอวเอสอะไรแบบนั้นเธอก็เหมือนผู้หญิงธรรมดาๆปกติทั่วไปแต่สำหรับผมเธอมีอะไรพิเศษมากๆที่สะกดความรู้สึกกับสายของผมไว้แน่นิ่งเลยทีเดียวเธอเป็นคนที่ยิ้มเก่งชอบถ่ายรูปและน่าจะลุยๆหน่อยไม่ใช่ผู้หญิงเจ้าสำอางค์ครั้งแรกที่ผมได้เจอเธอเธอมีกล้องห้อยคอมาด้วยหนึ่งตัวพร้อมกับเพื่อนผู้หญิงอีกหนึ้งคนที่ใส่เสื้อสีดำแต่ผมก็ไม่ได้โฟกัสเพื่อนของเธอเลยซักนิดกลับมองงเเค่เธอเรื่อยๆจนเธอก็น่าจะหันมาเห็นเหมือนกันเธอและเพื่อนมาถ่ายรูปอยู่ข้างๆกลุ่มของพวกผมมันเลยทำให้ผมได้สังเกตเธอเพิ่มมากขึ้นไปอีกคราวนี้เลยไม่ละสายตาเลยแล้วกันแม้กระทั่งเพื่อนๆผมชวนมาถ่ายรูปกันแล้วแข่งกันว่าใครจะได้คะแนนเยอะที่สุดแต่ผมกลับไม่ได้มีสมาธิฟังจึงเออออไปตามเพื่อนๆไปเราเรียงคิวโดยเริ่มจากเพื่อนผู้ชายสองคนเริ่มก่อนและเปฌนเพื่อนผู้หญิงหนึ่งคนผมเป็นคนที่ได้ถ่ายคนที่4และปิดท้ายด้วยเพื่อนผู้หญิงอีกทีตอนแรกก็ถ่ายๆไปแต่ในความคิดผมอยากจะเดินไปขอถ่ายรูปของเธอเพราะว่าเพื่อนผมบอกว่าให้ถ่ายอะไรก็ได้ให้สวยที่สุดแล้วเอามาลงคะแนนกันวันนั้นเธอเป็นคนสวยที่สุดในสายตาผมเลยแต่กฏมีว่าห้ามลุกจากที่ตัวเองนั่งจึงลำบากมากแถมไม่มีสมาธิจึงทำให้ผมรีบๆถ่ายไปแบบไม่คิดอะไรมึนๆงงๆแล้วรีบหันกลับมามองเธอต่อ ผมเป็นผู้ชายที่อกหักมา6เดือนแล้วและไม่ได้คิดจะหาแฟนคือแบบมีก็ได้ไม่มีก็ไดเเพราะผมเองก็เลี้ยงแมวเปอเซียหนึ่งตัวและน้องเติมผมเต็มมากแต่ว่าพอเจอเธอผมกลับมีความรู้สึกอยากรู้จักถึงผมจะหน้าตาไม่ดี ไม่รวย แต่ผมคิดว่าผมสามารถดูแลเธอได้เพราะนิสัยของผมแบบโตๆกันแล้วผมเป็นผุ้ชายจริงจังไม่คบใครเล่นๆถ้าจะคบเล่นๆก็อยู่คนเดียวดีกว่าผมพยายามรวบรวมความกล้ามากๆที่จะเข้าไปขอไอจีหรือไลน์ก็ได้แต่ว่าก็ไม่กล้ามาพอมันอาจจะดูแปลกๆที่มาเจอกันในที่แบบนี้5555สุดท้ายคิดอยู่นาาจึงให้เพื่อนผู้หญิงของผมเดินเข้าไปขอไอจีของเธอเธอก็แบบงงๆละหันไปถามเพื่อนว่าให้มั้ยสุดท้ายเธอก็ให้จริงๆครับแต่ผมแอดไปแล้วเธอไม่รับในระหว่างทางเดินลงมาผมกลับได้เจอเธออีกครั้งผมก็ทำตัวนิ่งๆปกติเหมือนไม่มีอะไรแต่ความบังเอิญก็ยังมีเข้ามาอีกคืแพอเดินมาถึงชั้นที่2เรากลับเดินสวนกันทำให้ผมยิ้มมากขึ้นๆจนเพื่อนๆแซวว่าอยากเล่นน้ำชั้นนี้หรอแต่มันจะไปเล่นชั้นอื่น5555ผมนี่อายมากๆสุดท้ายก็มาเจอที่ชั้น1ก่อนที่เธอจะกลับไปผมก็ยังคงนิ่งแต่มันพีคมากๆที่ว่าผมเป็นนักศึกษาของมหาลัยกรุงเทพแต่เธอเป็นนักศึกษาของมหาลัยธรรมศาสตร์ซึ่งไม่ไกลกันเลยยิ่งทำให้ผมรู้สึกบังเอิญโชคเข้าข้างไปอีกแต่ว่าสุดท้ายก็ไม่ได้คุยกันผมกดทักเธอไปแต่ว่าไม่มีการตอบกลับมาเลย5555แต่ผมก็มีความพยายามหาในช่องทางอื่นๆแต่ก็หาไม่เจอผมควรทำยังไงดีครับที่จะให้ตัวเองมีโอกาสได้นำเสนอตัวเองนำเสนอนิสัยและความคิดของผมให้เธอได้รู้ เรื่องก็มีอยู่ประมานนี้อะครับแต่เธอเป็น First impression เดียวที่ผมเคยมีเลยตอนแรกผมก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอารมนี้แต่ตอนเจอเธอก็เข้าใจทันทีเลย
เรื่องของผมก็มีเพียงเท่านี้ก็อยากจะขอความเห็นของทุกคนว่าผมควรทำยังไงดีสุดท้ายก็ขอบคุณที่เสียสละเวลามาอ่านเรื่องของผมนะครับ