เราดูเป็นเด็กก้าวร้าวต่อพ่อแม่เกินไปหรือเปล่าคะ?

เราเคยขอแม่ว่าอย่าพูดคำว่า”กระแดะกับดัดจริต”ได้มั้ย? ในที่สาธารณชนไม่มีใครมองว่าเท่ ดูดี หรือเป็นการเตือนสติได้หรอก คือเราจะเป็นที่ชอบพูดใจเย็นๆค่ะเพราะเป็นเสียงแข็งและหน้าดุ ก็พยายามพูดจาให้มันดีแต่แม่เราชอบว่าเราสร้างภาพบ้าง กระแดะบ้าง ดัดจริตบ้าง เราเลยบอกว่า”หนูเรียนระดับปริญญาแล้ว พ่อแม่ทุกคนส่งลูกมาเรียนหวังให้การศึกษาช่วยขัดเกลา พอผ่านกระบวนนั้นมาแล้วทำไมแม่พูดแบบนี้ หนุไม่ได้กระแดะ แค่วางตัวเป็นสุภาพชนที่ผ่านการพัฒนามาแล้ว” เวลาเรากลับบ้านเราก็พูดกับตายายแบบนี้ปกติท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร(อาจจะเพราะโดนแม่ดุบ่อย😑) แต่เราไม่เข้าใจแม่เราขอแค่นี้ด่าเราเสียๆหายๆโกรธเป็นฟืนเป็นไฟลามไปด่าเรื่องอื่น ทั้งๆที่เราไม่ค่อยได้รบกวนอะไรเลยแม้แต่เรื่องเงิน เพราะเราทำงานส่งเสียค่าใช้ทุกอย่างของตัวเองหมด แม้แต่ตอนมัธยมก็ด่าจนเราตัดสินใจไปขอกู้ กยศ. เรารู้สึกว่าตั้งแต่แม่เริ่มติดโซเชียลแม่ดูอารมณ์รุนแรงและพูดจาหยาบคายขึ้นมาก โดยที่พื้นนิสัยแม่ก็เป็นคนเอาแต่ใจอยู่แล้ว(ยายเคยบ่นให้ฟัง)  ทุกครั้งที่เกิดอะไรขึ้นแม่ก็เสียงดังและใช้อารมณ์ เราก็พยายามใจเย้นและใช้ตรรกะร่วม(ทั้งๆที่เป็นคนเกลียดเสียงดังมาก) แต่แม่ก็จะมาพิมพ์ด่าในเฟสบุ๊คแบบเสียๆหายๆปนหยาบคาย  เราดูก้าวร้าวและผิดมากหรอคะที่พยายามจะใช้หลักการประกอบด้วยเหตุและผลมาอธิบายเวลามีปัญหา ทำไมแม่ต้องด่าเราขนาดนั้น