ปล่อยเเบบนี้ดีเเล้วใช่ไหมค่ะ

คือว่าเรามีปัญหาอยู่น่ะคะ เรื่องเป็นว่า ในฐานะที่เราไม่ได้อยู่กับพ่อเเม่เราอยู่กับป้าปู่เเละย่ามาตั้งเเต่เกิดพ่อเเม่ก็มาปีล่ะครั้งสองครั้ง ปัญหามันเกิดตรงที่ว่าป้าเราไม่เคยให้ได้รับอิสระเลยไปไหนมาไหนก็ต้องบอกตามทุกกระดิกนิ้ว ไปทำงานบ้านเพื่อนก็คอยตามไปเที่ยวก็ไม่ให้ไปอยู่เเต่บ้าน ไม่ให้มีเเฟนต้องเรียนอย่างเดียวเท่านั้นเเละต้องได้ที่ดีๆเรียนให้เก่งกว่าเดิมพอได้ก็ยอกให้ดีกว่านี้ ตอนวันเกิดพ่อให้เงินเรามา2,000บาท เรากะจะเก็บเป็นของจ่ายค่าโทรศัพท์ซื้อของที่เราต้องการใช้ พอป้าเรารู้ว่าพ่อให้เงินเราก็ให้ราเอาเงินให้ป้าอยากใช้เเล้วค่อยมาเอาพอเราจะใช้ก็บอกว่าเอาไปจ่ายค่าน้ำค่าไฟไปเเล้ว  เวลามีข้อความเข้าเพื่อนโทรมา(ผญ.)ก็ถามว่าใครโทรมาหรอผู้ชายหรือปล่าวถ้ารู้เป็นผู้ชายจะไม่ให้อยู่บ้านด้วย ทำอะไรก็ผิดไปหมดเลยคะตอนนี้ คัดใจไรหน่อยก็ตีเราหยิกเราบ้างพอป้องกันกันตัวก็บอกว่าสู้กลับหรอไรเเบบนี้เเต่ป้าก็ดีอยู่นะคะบางครั้งเเต่ส่วนใหญ่จะว่าเราซะมากกว่าเราควรจะปล่อยเป็นเเบบนี้หรือจะทำอะไรบางอย่างดีคะ
*บางคนอาจเป็นปัญหาธรรมดาเเต่เราไม่คิดเเบบนั้นเลย*