เมื่อวานด้วยความรู้สึกอัดอั้นใจที่เขาดูแปลกๆไป และเงียบๆ เฉยชาๆ 
ก่อนหน้าจะเป็นแบบนี้ยังเจอกันกอดกันไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร ทำไมน้ะ 
ความรักผมเป็นแบบ ช ช  น้ะครับ
เลยโทรไปปรึกษาเพื่อน เพื่อนก็บอกให้คุยให้เคลียถ้าคาใจส่งข้อความไปเลย แต่ด้วยความที่รู้จักกันมานาน 2 ปีกว่า 
จะให้หายไปเลยก็คงกะไรอยู่ ผมเลยระบายความรู้สึกทั้งหมดไปว่า

(เนื้อความประมาณนี้)
จะเอายังไงกันแน่ เสียดายเวลาที่รู้จักกันมา ขอร้องบอกจากความรุ้สึกจริงๆ ว่ายังอยากมีเราอยุ่ไหม รู้สึกยัง/ง
ผมไปให้ได้ทันที ขอแค่บอกกันอย่ามาสงสาร ต้องการให้พูดออกมาจากใจ แล้วจะไปให้เลยถ้าไม่ต้องการกัน
—— สถานะผมกับเขาตั้งแต่รุ้จักกันมาคือพี่น้อง // เขาเป็นพี่ห่างกัน 15 ปี ผมอายุ 27 ———

คำตอบที่ได้คือ
เขาก็ขอโทษเพระงานยุ่งอะไรๆหลายอย่าง ก็บอกว่ารุ้สึกดีกับเราเสมอ และก็ไม่รู้จะตอบเรื่องสถานะยังไง
แต่ขอให้เป็นพี่น้องต่อไปได้มั้ย

____________ ตอบมาแค่นี้เราก็ไม่รุ้จะปะติดปะต่ออย่างไง___________
ผมไม่ได้อยากอัพสถาานะครับ พี่น้องก็ดีแล้ว ปกติเดือนหนึ่งก็เจอกันแค่ครั้งสองครั้ง

คำถามครับ
1.เขาตอบแบบนี้มาเพื่อแค่รักษาน้ำใจผมใช่ไหม !?? 
2. ถ้าทุกคนเจอสถานะการณ์นี้ // เป็นคุณจะเลือกปฏิเสธไหม
มีใครเคยปฏิเสธหรือไม่สานความสัมพันธ์ต่อเพราะรู้สึกเฉยชาบ้างไหม
3.ควรเดินหน้าต่อหรือพอแค่นี้น้ะ 

ขอบคุณครับ