1 เดือนแล้วครับที่เค้าทิ้งผมไปแบบไม่ทันตั้งตัว (แต่ถึงตั้งตัวได้มันก็แย่อยู่ดี) มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากๆ ครับ
ผมรู้จักคนนี้ได้ไม่นานครับ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ เวลาเราทำกิจกรรมร่วมกัน เล่นเกม กินข้าว ดูหนัง เดินซื้อของ
มีโอกาสได้ไปเที่ยวด้วยกัน ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันผมมีความสุขมากครับ และเราวางแผนจะไปเที่ยวด้วยกันอีกหลายที่เลยครับ
จนมาถึงวันนึงทุกอย่างมันก็เริ่มผิดปกติครับ เค้าเริ่มห่างหายออกไป โทรไปไม่รับ ส่งข้อความไปก็อ่านช้ามากๆ หรือบางก็ไม่ตอบไปเลยครับ
เค้าปฏิเสธทุกครั้งเวลาผมชวนไปไหน ใจผมเริ่มเสียแล้วนะครับ ผมปล่อยไปแบบนี้เพื่อดูสถานการณ์ประมาณ 1 อาทิตย์ว่าจะดีขึ้นไหม
แต่ก็ยิ่งแย่ลงกว่าเดิมครับ เลยตัดสินใจจะโทรไปเคลียร์ แล้วเค้าก็ส่งข้อความมาประมาณว่า "อยากเป็นเพื่อนกันมากกว่า ขอบคุณอะไรดีๆ ที่เคยทำให้" ผมร้องไห้หนักเลยครับ โทษตัวเองต่างๆ นาๆ เพราะเค้าไม่บอกเหตุผลอะไรเลยครับ อยู่ดีๆ เค้าจะไปก็ไป ไม่คิดถึงคนที่เคยมีความทรงจำดีๆ ร่วมกันบ้างเลย
2 อาทิตย์ผ่านไปโดยไม่มีเค้าแล้ว ทรมานสุดๆ เลยครับ ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลย เครียด จิตใจย้ำแย่ถึงขั้นอาเจียน ทานข้าวได้น้อยกว่าปกติเลยครับ
นิสัยเสียของผมอย่างนึงคือ stalker ครับ ยังคงเข้าไปติดตามความเคลื่อนไหวของเข้าในช่องทางโซเชียลต่างๆ แล้วมันก็ทำลายความรู้สึกเราทุกครั้งเพราะบางครั้งผมคิดถึงเค้ามาก เลยอยากรู้ว่าเค้าทำอะไรอยู่ ผมไม่ได้แชทไปหาเค้าแล้วนะครับ
สถานที่ที่เคยไปด้วยกัน หนังที่เคยดูด้วยกัน(เยอะมาก) เพลงที่เคยชอบฟังด้วยกัน ตอนนี้มันกลายเป็นความทรงจำแย่ๆ ไปเรียบร้อย
ผมต้องเอาตัวเองออกมาจากสิ่งพวกนั้นเลยครับ ยังไม่สามารถกลับไปเสพได้อีก
ทุกวันนี้ผมพยายามอยู่กับเพื่อนมากขึ้น ออกกำลังกายมากขึ้น ก็ช่วยเราได้เยอะ
แต่พอกลับมาหที่ห้อง อยู่คนเดียวมันก็อดคิดถึงเค้าไม่ได้เลยครับ
----
อยากบอกคนที่กำลังรู้สึกในแบบเดียวกันอยู่ตอนนี้ เราจะผ่านมันไปให้ได้ครับ แม้ว่ามันต้องใช้เวลาเยียวยานานแค่ไหนไม่มีใครรู้ได้เลย
และไม่ว่าเรื่องของคุณจะหนักกว่าหรือเบากว่าผม ไม่สำคัญเลยครับ เพราะภูมิคุ้มกันความเศร้าของทุกคนไม่เท่ากันนะครับ การให้กำลังใจดีที่สุด
ความรักของผมเกิดขึ้นอีกครั้ง และมันก็จบแบบเดิมเหมือนทุกครั้ง
ผมรู้จักคนนี้ได้ไม่นานครับ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ เวลาเราทำกิจกรรมร่วมกัน เล่นเกม กินข้าว ดูหนัง เดินซื้อของ
มีโอกาสได้ไปเที่ยวด้วยกัน ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันผมมีความสุขมากครับ และเราวางแผนจะไปเที่ยวด้วยกันอีกหลายที่เลยครับ
จนมาถึงวันนึงทุกอย่างมันก็เริ่มผิดปกติครับ เค้าเริ่มห่างหายออกไป โทรไปไม่รับ ส่งข้อความไปก็อ่านช้ามากๆ หรือบางก็ไม่ตอบไปเลยครับ
เค้าปฏิเสธทุกครั้งเวลาผมชวนไปไหน ใจผมเริ่มเสียแล้วนะครับ ผมปล่อยไปแบบนี้เพื่อดูสถานการณ์ประมาณ 1 อาทิตย์ว่าจะดีขึ้นไหม
แต่ก็ยิ่งแย่ลงกว่าเดิมครับ เลยตัดสินใจจะโทรไปเคลียร์ แล้วเค้าก็ส่งข้อความมาประมาณว่า "อยากเป็นเพื่อนกันมากกว่า ขอบคุณอะไรดีๆ ที่เคยทำให้" ผมร้องไห้หนักเลยครับ โทษตัวเองต่างๆ นาๆ เพราะเค้าไม่บอกเหตุผลอะไรเลยครับ อยู่ดีๆ เค้าจะไปก็ไป ไม่คิดถึงคนที่เคยมีความทรงจำดีๆ ร่วมกันบ้างเลย
2 อาทิตย์ผ่านไปโดยไม่มีเค้าแล้ว ทรมานสุดๆ เลยครับ ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลย เครียด จิตใจย้ำแย่ถึงขั้นอาเจียน ทานข้าวได้น้อยกว่าปกติเลยครับ
นิสัยเสียของผมอย่างนึงคือ stalker ครับ ยังคงเข้าไปติดตามความเคลื่อนไหวของเข้าในช่องทางโซเชียลต่างๆ แล้วมันก็ทำลายความรู้สึกเราทุกครั้งเพราะบางครั้งผมคิดถึงเค้ามาก เลยอยากรู้ว่าเค้าทำอะไรอยู่ ผมไม่ได้แชทไปหาเค้าแล้วนะครับ
สถานที่ที่เคยไปด้วยกัน หนังที่เคยดูด้วยกัน(เยอะมาก) เพลงที่เคยชอบฟังด้วยกัน ตอนนี้มันกลายเป็นความทรงจำแย่ๆ ไปเรียบร้อย
ผมต้องเอาตัวเองออกมาจากสิ่งพวกนั้นเลยครับ ยังไม่สามารถกลับไปเสพได้อีก
ทุกวันนี้ผมพยายามอยู่กับเพื่อนมากขึ้น ออกกำลังกายมากขึ้น ก็ช่วยเราได้เยอะ
แต่พอกลับมาหที่ห้อง อยู่คนเดียวมันก็อดคิดถึงเค้าไม่ได้เลยครับ
----
อยากบอกคนที่กำลังรู้สึกในแบบเดียวกันอยู่ตอนนี้ เราจะผ่านมันไปให้ได้ครับ แม้ว่ามันต้องใช้เวลาเยียวยานานแค่ไหนไม่มีใครรู้ได้เลย
และไม่ว่าเรื่องของคุณจะหนักกว่าหรือเบากว่าผม ไม่สำคัญเลยครับ เพราะภูมิคุ้มกันความเศร้าของทุกคนไม่เท่ากันนะครับ การให้กำลังใจดีที่สุด